Στίγμα

Πινγκ – πονγκ ευθυνών

Εδωσε ο Θεός και ολοκληρώθηκε αυτό το «τριήμερο στα κάγκελα», στη Βουλή, γιατί αν γινόταν να κρατούσε κάνα δυο ημέρες ακόμη, δεν ξέρω πώς θα τελείωνε. Θα έκανε κάτι κοινοβούλια τύπου Νότιας Κορέας, Τουρκίας, Ταϊλάνδης κ.λπ. να μοιάζουν με παιδική χαρά, εκεί όπου τα παιδάκια παίζουν κυνηγητό, μήλα και το «γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο Μανώλης».

Στις τέσσερις δεκαετίες και κάτι που κάνω αυτή τη δουλειά, έχει συμβεί να παρακολουθήσω πολλές συνεδριάσεις της Βουλής και σε παρόμοιο πολιτικό πλαίσιο – σε συνθήκες ακραίας πόλωσης δηλαδή. Αλλά κάπου υπήρχε, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, ένα κάποιο επίπεδο. Οι «εκρήξεις» σταματούσαν εν τη γενέσει τους. Και οι ύβρεις ανακαλούνταν, με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων, άμεσα.

Αυτό όμως που παρακολουθήσαμε από την Τετάρτη το βράδυ είναι εξαιρετικά δυσοίωνο για τη συνέχεια. Δεν λέω ότι είναι πρωτοφανές, σημειώνω απλώς ότι δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για την προεκλογική περίοδο, την οποία ουσιαστικά άνοιξε η συζήτηση για την πρόταση μομφής. Διερωτώμαι όμως, αν έτσι ξεκίνησε, πώς θα καταλήξει στις κάλπες;

Επίσης, πόση τοξικότητα να αντέξει ο πολιτικός ανταγωνισμός, ο οποίος υποτίθεται αφορά τα προβλήματα της χώρας; Και κάτι επιπλέον όλων αυτών: η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπέπεσε στο βαρύ αμάρτημα της παρακολούθησης πολιτικών προσώπων, δημοσιογράφων, μελών της στρατιωτικής ηγεσίας. Πώς νομιμοποιείται όμως να την εγκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ όταν βαρύνεται με ανάλογες πρακτικές;

Συμπερασματικά, αντί να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το πώς θα σταματήσουν κάποτε όλα αυτά και η ΕΥΠ θα αφοσιωθεί στον εθνικό της ρόλο, τι είδαμε; Ενα πινγκ – πονγκ ευθυνών. Και δεν μας άρεσε. Καθόλου, δε…

Ο Γιάνης στην Κούβα

Ασχολούμαστε με τα μικρά, τα ασήμαντα, τα ανώδυνα, και χάνουμε τη μεγάλη εικόνα. Οτι καινούργιοι δρόμοι ανοίγονται για όλους εμάς τους αγωνιστές της Αριστεράς, τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου. Σπεύδω όμως να εξηγήσω πόθεν η αισιοδοξία, διότι αδυνατώ να την κρατήσω για μένα, θέλω να τη μοιραστώ. Ακρως εποικοδομητικό συναίσθημα με κατέλαβε, πληροφορηθείς το σημαντικότατο γεγονός: ο λατρεμένος Γιάνης με ένα νι, Βαρουφάκης, βρίσκεται στην Κούβα, ως άλλος Απόστολος των Εθνών, να μεταλαμπαδεύσει στην κουβανική επανάσταση το πνεύμα της Προοδευτικής Διεθνούς – καμία σχέση με την Προοδευτική, το ένδοξο σωματείο της Β’ Πειραιά, την αποκαλούμενη και Βασίλισσα του επινείου.

Η Προοδευτική Διεθνής του Γιάνη μετράει ήδη πέντε χρόνια ζωής και αν δεν έχει γίνει ευρύτερα γνωστή ακόμη, είναι γιατί την έχουν φάει τα κυκλώματα, όπως θα σημείωνε με ιδιαίτερη έμφαση και αναλόγου εντάσεως «θεατράλε» κινήσεις και ο Κλέων (ή… Κλαίω) Γρηγοριάδης. Τι δεν καταλαβαίνετε;

Επίσημος προσκεκλημένος της διαρκώς επαναστατημένης ως και αγωνιζόμενης κουβανικής κυβέρνησης ο Γιάνης, εντός της ημέρας θα γίνει δεκτός από την Εθνοσυνέλευση της χώρας και λίγο αργότερα, όπως μας ενημέρωσε αυτοβούλως το κόμμα του, θα εκφωνήσει (βαρυσήμαντη το δίχως άλλο – υπάρχει αντίρρηση επ’ αυτού; Να την ακούσω…) ομιλία, με την οποία θα κλείσει το 5ο Διεθνές Συνέδριο για την Παγκόσμια Εξισορρόπηση. Δυστυχώς δεν έχω περισσότερες πληροφορίες για το πού ακριβώς θα εστιάσει ο Γιάνης αναφορικά με αυτή την «παγκόσμια εξισορρόπηση». Θα είναι στην οικονομία; Στον ανταγωνισμό των εξοπλισμών των δύο υπερδυνάμεων; Στην αγορά πετρελαίου; Χρυσού; Φυσικού αερίου; Δημητριακών;

Υποθέτω ότι κατά την επιστροφή του θα μας ενημερώσει σχετικά, διότι αυτά τα θέματα δεν πρέπει και δεν μπορεί να μένουν αδιευκρίνιστα…

Η τραγωδία με τα… πούρα

Εκτός πια κι αν τα παρακάμψει όλα τα προαναφερθέντα και αποφασίσει να επικεντρωθεί στο κρίσιμο (τι λέω; Καίριο!) θέμα της απώλειας ισορροπίας στην αγορά των… πούρων, μια ανισορροπία η οποία έχει προκαλέσει ήδη αναστάτωση και έντονο προβληματισμό στους ευγενείς ρέκτες του είδους. Αφήνω δε κατά μέρος το γεγονός ότι οι τιμές των πούρων έχουν πλέον εκτοξευθεί στα ουράνια, εξέλιξη η οποία έχει ως αποτέλεσμα να αναπτυχθούν, εν τω άμα, φαινόμενα αισχροκέρδειας και κρούσματα μαύρης αγοράς, τα οποία συναγωνίζονται εκείνα του λαθρεμπορίου πετρελαίου.

Ενημερωτικά αναφέρω (διότι εξ όσων συνάγω ο αστικός τύπος δεν δείχνει το απαιτούμενο ενδιαφέρον – τη σημειώνω την παράλειψη και αναδέχομαι τις σχετικές ευθύνες μας) ότι καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνος για την αναταραχή είναι ο κινεζικός καπιταλισμός, ο οποίος βρήκε άλλον έναν τρόπο να πλήξει τον δυτικό καπιταλισμό. Σε ένα μάλιστα από τα πιο ευαίσθητα σημεία του!

Οπως λοιπόν κυκλοφορεί – ευρέως δε – μεταξύ της… παγκόσμιας κοινότητας των «φουμαδόρων» πούρου, οι Κινέζοι εξαγόρασαν τον κρατικό φορέα Habanos της Κούβας, ο οποίος παρήγε και διακινούσε σε όλο τον κόσμο μερικά από τα πιο εμβληματικά σύμβολα της πλουτοκρατίας, όπως τα πούρα COHIBA, Montecristo, HOYO de Monterrey κ.λπ., και πλέον διοχετεύουν τον κύριο όγκο της παραγωγής τους στην Κίνα.

Πρόκειται για μια αδυσώπητη τραγωδία, η οποία πλήττει πλέον σχεδόν όλο τον πλανήτη, Γιάνη μου…

Πίσω από την εποχή μας

Το διάβασα μεσοβδόμαδα στα «ΝΕΑ», στο πολύ ωραίο ρεπορτάζ για το νέο μουσείο του Καΐρου, ένα από τα σύγχρονα θαύματα του κόσμου, όπως αποκαλείται, το οποίο θα ανοίξει τις πύλες του τον Μάιο για να υποδεχτεί τα εκατομμύρια των επισκεπτών που θα σπεύσουν να θαυμάσουν τις αιγυπτιακές αρχαιότητες. Τι διάβασα; Οτι πολύ πρόσφατα το μουσείο παραχωρήθηκε στον γνωστό οίκο υψηλής ραπτικής DIOR προκειμένου να παρουσιάσει την καινούργια του συλλογή. Πού έγινε η εκδήλωση; Στη μεγαλοπρεπή είσοδο του μουσείου, γύρω από το τεράστιο άγαλμα του πιο διάσημου φαραώ, του Ραμσή Β’.

Και τι θυμήθηκα; Οτι το 2021 ο DIOR είχε ζητήσει να φωτογραφίσει τα μοντέλα του στην Ακρόπολη και έγινε ο κακός χαμός από τους αρχαιόπληκτους συριζαίους, που κατήγγειλαν τη Μενδώνη ότι προσβάλλει την ιερότητα του χώρου και την πολιτιστική μας κληρονομιά, ότι εμπορευματοποιεί τον Ιερό Βράχο, επειδή δίνει άδεια για τη φωτογράφιση. Με τα χίλια ζόρια τούς έδωσαν τελικά την άδεια για τη φωτογράφιση, θυμάμαι, πράγμα που απέβη εις βάρος του όλου εγχειρήματος, το οποίο βγήκε κουτσουρεμένο.

Παρ΄ όλα αυτά, το βιντεάκι από τη φωτογράφιση του DIOR είχε πάνω από 15 εκατ. προβολές και συνέβαλε αποφασιστικά στην προβολή της χώρας μας.

Ενημερωτικά αναφέρω, μια και τα θυμήθηκα ένα ένα διαβάζοντας για την επίδειξη του DIOR στα πόδια του Ραμσή Β’, ότι το 1951 ο DIOR είχε κάνει ανάλογη επίδειξη στην Ακρόπολη απρόσκοπτα – άλλη μία ένδειξη ότι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πίσω ακόμη κι από την εποχή μας…

Ενα βιβλίο για τον άνδρα

Το βιβλίο που έχω να εισηγηθώ για σήμερα έχει τον αρκετά εύγλωττο τίτλο «Η επιστροφή του άνδρα» και πρόκειται για μια καλογραμμένη μελέτη της ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας Ελισάβετ Μπαρμπαλιού. Οπως αναφέρει η ίδια η κυρία Μπαρμπαλιού, το βιβλίο είναι αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας κλινικών μελετών (σε περισσότερους από 300 άνδρες που εξέτασε στο γραφείο της), έρευνας και σύνθεσης και πραγματεύεται την ταυτότητα του έλληνα άνδρα, ο οποίος επί αιώνες έδινε το στίγμα του μέσα από τη σιωπή και την απουσία του, αλλά τώρα επιστρέφει ως άλλος Οδυσσέας στον «οίκο» του. Οπως γίνεται φανερό, μέσα από αυτό επιχειρείται να αναδειχθούν οι αθέατες και εν πολλοίς παρεξηγημένες πλευρές του έλληνα άνδρα, ο οποίος φαίνεται να διαμορφώνει πλέον μια νέα ταυτότητα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο, είναι εύληπτο και κατανοητό, και προφανώς συμβάλλει στον αέναο «διάλογο» μεταξύ των δύο φύλων, χωρίς μάλιστα να κατατρίβεται σε ανεδαφικές, επιστημονικές ακροβασίες, όπως συνήθως συμβαίνει με βιβλία ανάλογου περιεχομένου, όπου ο συγγραφέας καταφεύγει σε μονοσήμαντες προσεγγίσεις προκειμένου να υποστηρίξει τις επιστημονικές του απόψεις…