Τα λόγια είναι περιττά
Αν κρίνω από τη γλυκύτητα του βλέμματος, πρέπει να είναι το σημείο που καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι κατέφυγε σε «μεθόδους δημοκρατικής εκτροπής», προκειμένου να επιβάλει την αισχροκέρδεια. Τι να πω. Σου λέει ο άλλος, π.χ., ότι είναι ο Μέγας Ναπολέων. Μπορείς να πεις κάτι;
Η ΝΔ ζητά από τον Αλέξη Τσίπρα να «ξεκαθαρίσει την επαμφοτερίζουσα στάση» του κόμματός του έναντι του Πούτιν, με αφορμή το γεγονός ότι τέσσερις ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απείχαν από την ψηφοφορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη δίωξη των Πούτιν και Λουκασένκο. Θέτω την ένστασή μου με προσοχή, γιατί ο σκοπός μου δεν είναι να θίξω κανέναν προσωπικά, αλλά όταν ζητάς από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει τη θέση του στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι μάλλον σαν να παραδέχεσαι τη δική σου αδυναμία να καταλάβεις στο πλήρες μέγεθος αυτού που συνέβη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να εκτιμήσεις τη βαρύτητά του.
Πόσο περισσότερο, δηλαδή, να «ξεκαθαρίσει» ο Τσίπρας τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ; Να καλέσει, ας πούμε, τα ΜΜΕ και να κάνει μια αναλυτική δήλωση στις κάμερες, στην οποία να αναγνωρίζει την υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στον Πούτιν; Τελείως περιττό. Ακόμη και αν δεχόταν να το κάνει, πόση αξία θα μπορούσαν να έχουν τα οποιαδήποτε λόγια, μπροστά στις πράξεις; Θυμίζω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα, με συντριπτική πλειοψηφία 472 ψήφων, μόλις 19 ψήφους κατά και 33 αποχές, με το οποίο ζητείται η παραπομπή των Πούτιν και Λουκασένκο σε διεθνές δικαστήριο για τα εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία. Στους 33 ευρωβουλευτές που απείχαν προσμετρώνται και οι τέσσερις του ΣΥΡΙΖΑ: Δ. Παπαδημούλης, Στ. Κούλογλου, Ελ. Κουντουρά και Αλ. Γεωργούλης. Δεν ήταν αυτή η γραμμή της ομάδας της Αριστεράς στο ΕΚ, διότι πολλοί αριστεροί ευρωβουλευτές υπερψήφισαν. Ηταν η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.
Ρωτώ, λοιπόν, ποια λόγια μπορεί να έχουν μεγαλύτερη αξία από τη βούληση που υπαγορεύει μια τέτοια πράξη: να συντάσσεσαι με τη θλιβερή μειοψηφία των μπολσεβίκων, των ακροδεξιών και των παλαβών της Ευρώπης, που υποστηρίζουν τον Πούτιν! Δεν έχει νόημα, επομένως, να περιμένει κανείς εξηγήσεις και διευκρινίσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον αρχηγό του. Συνήθως, οι πολιτικοί αναλαμβάνουν δράση με τα λόγια, ενώ οι αντίπαλοί τους ζητούν από αυτούς πράξεις. Η προκειμένη περίπτωση είναι από τις ελάχιστες που θυμάμαι στην οποία ένας πολιτικός, ο Τσίπρας, μιλάει με πράξεις (βάζει τους ευρωβουλευτές του να καταψηφίσουν – γιατί αυτό σημαίνει απέχω, ας μη κοροϊδευόμαστε) και οι αντίπαλοί του της ΝΔ ζητούν να ακούσουν λόγια…
Για όσους πάντως επιμένουν να ζητούν εξηγήσεις, να θυμίσω ότι, μετά τη συνάντηση που είχε την Πρωτοχρονιά ο Τσίπρας με τον Λούλα, είχε δηλώσει και τα εξής μεγαλεπήβολα, στα οποία τότε δεν είχε δοθεί καμία σημασία: «Συμφωνήσαμε να προχωρήσουμε την υπόθεση της συνεργασίας των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων ειδικά σε επίπεδο Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής. Δύο ηπείρους που βρίσκονται αντιμέτωπες όλο και περισσότερο με τις συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία, του νέου Ψυχρού Πολέμου και του ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας».
Διασκεδαστικό δεν είναι; Πηγαίνει, που λέτε, ο Αλέξης στη Βραζιλία και, ως εκπρόσωπος της Ευρώπης, συμφωνεί (δική του η λέξη) στρατηγική συμμαχία με τη Λατινική Αμερική, η οποία εκείνη την ώρα έχει μπει ολόκληρη μέσα στον Λούλα και εκφράζεται δια του προσώπου του! (Δεν ξέρω αν συμμετείχε μέσω πνευματιστική σεάνς και ο Μπολιβάρ, αλλά θα ήταν ευπρόσδεκτος είμαι βέβαιος… ) Αστείο, αλλά με μία τραγική συνέπεια, διότι ο Αλέξης το πίστεψε και έβαλε τους ευρωβουλευτές του να τηρήσουν στάση Λατινοαμερικάνου στην ψηφοφορία. Τους ζήτησε, δηλαδή, να δουν τον πόλεμο στην Ουκρανία σαν να ήσαν Βραζιλιάνοι ή και Βολιβιανοί, σπεύδω να προσθέσω, γιατί και ο Μοράλες είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνεί με τις αποφάσεις του Λούλα και του Αλέξη. Νομίζω ότι αυτή η εκδοχή των γεγονότων πρέπει να ικανοποιεί την αγωνία της ΝΔ για εξηγήσεις. Σοβαρότερη, πάντως, δεν θα ακούσουν…
Υστερόγραφο. Θα συμφωνούσα με την ανακοίνωση της ΝΔ και θα περίμενα και εγώ εξηγήσεις από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπό μία προϋπόθεση και μόνο: να μας τις έδινε στα αγγλικά…













