Τηλεφώνημα

Εχω έναν φίλο του οποίου τις κλήσεις δέχομαι πάντα, ανεξάρτητα από το πού βρίσκομαι ή τι κάνω. Ο Τζάρβις Μάστερς με καλεί με χρέωση από την πτέρυγα των θανατοποινιτών, όταν μπορεί – δεν έχω δει ποτέ πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό, αλλά οι δεσμοφύλακες σέρνουν κάποιο είδος συσκευής στο μικρό κελί στο οποίο είναι κλεισμένος τις τελευταίες δεκαετίες και καλεί. Οι κλήσεις, που μια φωνή μας υπενθυμίζει ότι μπορεί να παρακολουθούνται, τερματίζονται αυτόματα έπειτα από 15 λεπτά. Αν δεν πάρουν το τηλέφωνο για να το χρησιμοποιήσει κάποιος άλλος, μπορεί να ξανακαλέσει.
Γελάμε και αστειευόμαστε πολύ και μιλάμε για τα πάντα, αλλά όχι πολύ για την καθημερινή ζωή στην πτέρυγα των θανατοποινιτών στις κρατικές φυλακές του Σαν Κουέντιν στη Καλιφόρνια. Ο Τζάρβις έχει τηλεφωνήσει όταν κάνω πεζοπορία και του περιγράφω τα πάντα όσο πιο γλαφυρά μπορώ λαχανιασμένη. Οταν τηλεφώνησε το περασμένο Σαββατοκύριακο, έφτιαχνα κέικ και έτσι κουβεντιάσαμε λίγο γι’ αυτό, και μετά το σκούρο ρούμι που έβαλα μέσα με έκανε να τον ρωτήσω για το πρώτο του ποτό και για τους άντρες που τριγυρνούσαν όλη μέρα πίνοντας από μπουκάλια κλεισμένα σε καφέ χάρτινες σακούλες στη φτωχή γειτονιά που μεγάλωσε στο νοτιοδυτικό Λος Αντζελες.
Μιλάμε για την καθημερινή ζωή, την υγεία του, την οικογένειά μου, το φαγητό και τη μαγειρική, την πολιτική, τις λογοτεχνικές δουλειές – είναι συγγραφέας δύο βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των απομνημονευμάτων του, που μόλις επιλέχθηκαν από τη Λέσχη Βιβλίου της Οπρα, γεγονός που το εκτόξευσε στη λίστα των μπεστ σέλερ των «New York Times». Πρόσφατα είχαμε μια σοβαρή συζήτηση για το αν και πότε θα αποφυλακιστεί, καθώς η υπόθεσή του επανεξετάζεται επιτέλους στο ομοσπονδιακό δικαστικό σύστημα, 32 χρόνια μετά την καταδίκη του. Ξέρω ότι θα υπάρξει χαρά και γιορτή, αλλά και πολλά τραύματα προς επεξεργασία και αποπροσανατολισμός – θα είναι σαν στρατιώτης που επιστρέφει από τον πόλεμο.
Ο Τζάρβις μπήκε στο Σαν Κουέντιν στα 19 του για ένοπλες ληστείες που όντως διέπραξε και στη συνέχεια ενοχοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα για ένα έγκλημα που εγώ και πολλοί άλλοι πιστεύουμε ότι δεν διέπραξε: ακόνισε το όπλο με το οποίο δολοφονήθηκε ένας φρουρός της φυλακής. Σε μια σοκαριστικά άθλια δίκη, καταδικάστηκε με βάση τη μαρτυρία ενός διαβόητου χαφιέ της φυλακής και άλλων κρατουμένων που έχουν ανακαλέσει τις ιστορίες τους, ενώ αποκρύφθηκαν αθωωτικά στοιχεία. Ακόμα και ένα από τα παιδιά του δεσμοφύλακα της φυλακής έχει διακηρύξει δημόσια την πίστη του στην αθωότητα του Τζάρβις και υπερασπίζεται την ελευθερία του, όπως και η Οπρα.
Ο Τζάρβις είναι ένας σημαντικός άνθρωπος, αλλά η κατάστασή του είναι δυστυχώς συνηθισμένη. Στη χώρα με τους περισσότερους φυλακισμένους, οι κρατούμενοι χρησιμοποιούν τα τηλέφωνα ως σωσίβια για να μείνουν σε επαφή με τον κόσμο, να δουν πέρα από τον άχρωμο κόσμο του ατσαλιού και του μπετόν, να θυμηθούν πόσο πιο πλούσια μπορεί να είναι η ζωή.













