Παρομοίωση
Το μήνυμα είναι η θέση
Στη μητσοτακική ανάλυση, ο Νίκος Ανδρουλάκης, ζητώντας να πάει η ΝΔ στα έδρανα της αντιπολίτευσης, φαντάζεται τον εαυτό του σε ρόλο «σοσιάλ-Καμμένου» – μια κι ο μοναδικός τρόπος για να εξελιχθούν έτσι τα πολιτικά πράγματα είναι να συγκυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η απόπειρα των νεοδημοκρατών να ταυτίσουν το τρίτο με το δεύτερο κόμμα στο μυαλό των ψηφοφόρων που δεν έχουν ξεπεράσει τον αντισυριζαϊσμό τους δεν άρχισε προχθές. Στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, όμως, ο Πρωθυπουργός κατέφυγε σε μια ακόμη τρομακτικότερη παρομοίωση για να πετύχει τον εκλογικό του στόχο. Οι αναμνήσεις που ξυπνά ο μικρός κυβερνητικός εταίρος της πρώτης φοράς Αριστερά δημιουργούν συνειρμούς διόλου κολακευτικούς για τους κεντροαριστερούς. Ωστόσο, όσο αρνητική άποψη κι αν έχει κανείς για την ιδεολογική τοποθέτηση του Ανεξάρτητου Ελληνα, οφείλει να αναγνωρίσει πως ο παραλληλισμός που επιστρατεύουν οι γαλάζιοι είναι μάλλον άστοχος. Γιατί; Επειδή το κόμμα του Πάνου Καμμένου – παρά τις απωθητικές για τους κεντρώους ιδέες του και το συνωμοσιολογικό πολιτικό του ύφος – είχε μια κρυστάλλινα καθαρή προεκλογική στόχευση.
Στρατηγική
{ARX}Επέλεξε τη στρατηγική της χρήσιμης ψήφου και την υπηρέτησε πιστά. Δεν πλασαρίστηκε απλά ως πιθανός συγκυβερνήτης του ΣΥΡΙΖΑ, αυτοσυστήθηκε σαν το «αναγκαίο καλό». Σαν τον ενήλικο που ελέγχει τον «μικρό Αλέξη» ενώ παίζει με το τρενάκι του – ώστε να μείνει η χώρα στις ράγες. Ή που φροντίζει και να του βάλουν γύψο στο σπασμένο αριστερό του χέρι και να του δείξει πως θα γράφει «το ίδιο καλά με το δεξί». Ο δυνητικός ψηφοφόρος του Καμμένου, με άλλα λόγια, ήξερε πως εκείνος θα μπει σε ένα κυβερνητικό σχήμα με μια δύναμη από την απέναντι πλευρά του κομματικού φάσματος προκειμένου να μπαλανσάρει τον αριστερό ριζοσπαστισμό με τις προτάσεις της πούρας λαϊκής Δεξιάς – και δεν χρειάστηκε να αμφιβάλλει για την ανελίτικη στάση ούτε στιγμή. Αυτός που αμφιταλαντεύεται μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και κάποιου άλλου κόμματος, πάλι, δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα γίνει την επομένη των εκλογών αν διαλέξει το πρώτο – αφού, αντί να του ζητούν να εγκρίνει μερικά από τα κεφάλαια ενός κυβερνητικού προγράμματος, τον καλούν να βοηθήσει στην πολιτική επιβίωση του άλλοτε κραταιού Κινήματος{ARX}.














