Αγώνας δίχως αύριο για {LF}τις προοδευτικές δυνάμεις

Η συγκρότηση του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου ξεκίνησε από την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να έχει βλέψεις για την κυβέρνηση, ήδη από το 2010. Την ίδια ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας συνέλαβε και άρθρωσε την προοπτική της Αριστεράς που διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία, όλα τα «συστημικά σφυριά» (media, επιχειρηματική ελίτ, τράπεζες, διαπλοκή) άρχισαν να χτυπούν προς την ίδια κατεύθυνση. Το ίδιο μέτωπο ενισχύθηκε κατά την περίοδο του πρώτου εξαμήνου του 2015, συνεπικουρούμενο από τους γνωστούς υπερεθνικούς οργανισμούς (ΔΝΤ, Τρόικα κ.λπ.) για να καταλήξει να εκφράζεται προς τα έξω, με το γνωστό σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» που κατέληξε στη διατύπωση της υπερψήφισης της πρότασης των δανειστών,  στο δημοψήφισμα που έγινε την ίδια χρόνια. Η ήττα των δυνάμενων της συντήρησης, το καλοκαίρι του 2015, ήταν μόνο προσωρινή, καθώς τα 4½ χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, τα λάθη και οι εξαναγκασμοί – εκβιασμοί έδωσαν την ευκαιρία στο μέτωπο να ανακάμψει, για να παίξει τα ρέστα του, δένοντας τη χώρα γύρω από έναν «εθνικιστικό κόμπο» με τη στάση των οπαδών του κατά την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε στις εκλογές του 2019, αλλά δεν προέκυψε αυτό που ήταν ο πολυπόθητος στόχος των συστημικών δυνάμενων, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να υποστεί «στρατηγική ήττα».

Η νεοφιλελεύθερη διαχείριση, που ξεκίνησε με επιθετικό τρόπο το 2019, η διάψευση της προσδοκίας για απεμπλοκή από τη Συμφωνία των Πρεσπών, κυρίως η διαχείριση των ήδη οξυμμένων προβλημάτων κατά τη διάρκεια της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης, αλλά και η αποκαθήλωση των πρωτεργατών του μετώπου (βλ. Μητσοτάκης, Βενιζέλος – Καϊλή, ακροκεντρώες δυνάμεις κ.λπ.)  οδήγησε σε έντονους κλυδωνισμούς ένα σύστημα, που όμως παραμένει ακόμα εξαιρετικά ισχυρό, αν και αποδυναμωμένο. Η κυβερνητική φθορά της ΝΔ, αλλά και η συγκρότηση ενός πρώιμου προοδευτικού – αντιδεξιού μετώπου, μετακινεί το πολιτικό εκκρεμές προς το παρόν στο ασαφές και εν πολλοίς απροσδιόριστο πολιτικά «κέντρο» δίχως να προκύπτει αριστερή στροφή.

Η σύλληψη της ιδέας για την προγραμματική, προοδευτική διακυβέρνηση είναι μια πρώτη απάντηση στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Η συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμενων, βασισμένη σε μια  αόρατη-ορατή προγραμματική συμφωνία,  είναι ήδη στο τραπέζι, ως προς τους προγραμματικούς άξονες. Ουσιαστικά, με τις εξαγγελίες της ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε το γενικό πλαίσιο, αλλά και το περιεχόμενο της εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, οπότε μένει να συμπληρωθεί το παζλ, κάτι που φυσικά θα γίνει μετά την αποτύπωση του εκλογικού αποτελέσματος.

Οι τελευταίες εξελίξεις (υποκλοπές) αλλά και η αποκάλυψη του «σκανδάλου Καϊλή» μοιραία απομακρύνουν τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας από την προοπτική συγκυβέρνησης με τη Δεξιά, κάνοντας εφικτό αυτό που ορισμένοι πριν από έναν χρόνο εμφάνιζαν ως απίθανο σενάριο, δηλαδή τη συγκυβέρνηση των δυνάμεων της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.

Φυσικά τα γεγονότα είναι καταιγιστικά και το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια. Η απλή αναλογική έχει μετατρέψει την πρώτη εκλογική μάχη σε αγώνα δίχως αύριο για τις προοδευτικές δυνάμεις, που υποχρεούνται να αντιληφθούν ότι ένα τέτοιο σενάριο διεξόδου για τη χώρα βασίζεται αποκλειστικά στην πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Το σενάριο αυτό θα ανακόψει και θα αδρανοποιήσει και το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, αναδιατάσσοντας το σύνολο του πολιτικού σκηνικού.

Συνεπώς, οι στιγμές είναι κρίσιμες και απαιτούν πολιτικές υπερβάσεις και ενσυναίσθηση ότι ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα θα φέρει τις λαϊκές δυνάμεις, τους «από κάτω», να παλεύουν από μια πολύ χειρότερη  κοινωνικοπολιτική αφετηρία.

Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι μέλος ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ