Από τα παλιά…

Δεν έγινε κανείς σοφότερος από τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή. Αφήνοντας λοιπόν στην άκρη το τι είπαν για την υπόθεση των υποκλοπών και το νομοσχέδιο για την ΕΥΠ οι πολιτικοί αρχηγοί, μπορούμε να σταθούμε στο ύφος του λόγου και στην εικόνα του καθενός.

Είμαι σίγουρος ότι οι μεγαλύτερης ηλικίας συμπολίτες μας, αν έτυχε να παρακολουθήσουν τη συζήτηση, θα αισθάνθηκαν αρκετές στιγμές ότι ζουν σκηνές από τα παλιά. Η ένταση, οι υψωμένες φωνές και η αναταραχή που επικρατούσε στα έδρανα μάλλον παρέπεμπαν σε εποχές αναμέτρησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – Ανδρέα Παπανδρέου! Θα μπορούσε κανείς να πει ότι το επεδίωκαν κιόλας οι δύο αρχηγοί.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε θεσμικός και ψύχραιμος, με βασική γραμμή ότι την αλήθεια θα τη βρει η Δικαιοσύνη. Και επεδίωξε να αμφισβητήσει τις καταγγελίες για παρακολουθήσεις συνεργατών του, αποδίδοντάς τες σε σχέδιο αναξιόπιστων αντιπάλων. Στα πλαίσια της σοβαρής «πρωθυπουργικής» εικόνας, έδωσε βάρος στις αλλαγές που εισάγει το νομοσχέδιο. Ταυτόχρονα, απευθυνόμενος στο δικό του προνομιακό ακροατήριο, είπε ότι δεν θα μετατραπεί η ΕΥΠ σε μη κυβερνητική οργάνωση. Στην ουσία άφησε έτσι υπονοούμενα ότι σε περίοδο εθνικά κρίσιμη η διαχείριση των υπηρεσιών ασφαλείας από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ενέπνεε εμπιστοσύνη.

Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε την κατά μέτωπο επίθεση. Με εξαίρεση το πρωθυπουργικό lapsus (όταν τον αποκάλεσε «κύριε Βαξεβάνη»), οπότε είδαμε τον αρχηγό της αντιπολίτευσης να γελάει, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης ήταν σκληρός και ανέβαζε με κάθε ευκαιρία τον τόνο της φωνής του. Η δική του γραμμή ήταν ότι έχουμε μια υπόθεση που πλήττει τη δημοκρατία. Και βέβαια επεδίωξε να φανεί ότι εκπροσωπεί όλη τη «δημοκρατική παράταξη» επικαλούμενος δημοσιεύματα και δηλώσεις μέσων και προσώπων του ευρύτερου χώρου του Κέντρου και της Αριστεράς. Για το ίδιο το νομοσχέδιο ήταν απαξιωτικός, επιδιώκοντας να δείξει ότι δεν είναι παρά μια πρόφαση για να μην επικεντρώνεται η συζήτηση στις υποκλοπές.

Η απουσία του Νίκου Ανδρουλάκη άφησε για άλλη μία φορά χώρο στον Πρωθυπουργό και τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ να παίξουν στο γήπεδο ως οι δύο μονομάχοι.

Και η συζήτηση αυτή λοιπόν απλώς επιβεβαιώνει ότι μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο μεγάλης έντασης και με χαρακτηριστικά αναμέτρησης «δύο κόσμων» με διαφορετικές αξίες και προτεραιότητες. Αυτή είναι η στρατηγική Μητσοτάκη για να κερδίσει την κεντρώα ψήφο, αυτό θεωρεί και ο Τσίπρας ότι θα συσπειρώσει ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ας κρατήσουμε πάντως κάτι ακόμη από τη χθεσινή συζήτηση. Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ Μ. Κατρίνη ήταν ιδιαίτερα ήπια (παρά τη διαφωνία του με όσα είπε εκείνος). Κάποιες πόρτες φαίνεται να επιχειρείται να μείνουν ανοιχτές ακόμη και σε κλίμα έντονης πόλωσης.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος, διευθυντής Marketing MEGA