Αντιμετωπίζοντας την πελματιαία απονευρωσίτιδα
Οσα πρέπει να γνωρίζετε για το τρέξιμο με την πάθηση που προκαλεί πόνο στη φτέρνα: πώς να την αναγνωρίσετε, πώς να τη θεραπεύσετε και πώς να αποτρέψετε το να σας συμβεί ξανά
Εάν τρέχετε με πελματιαία απονευρωσίτιδα, πιθανότατα δεν είστε και οι μοναδικοί. Θεωρείται πιο κοινή αιτία πόνου στο κάτω μέρος της φτέρνας· αυτός ο τραυματισμός ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους που βρίσκονται συνεχώς επί… ποδός – προφανώς και πολλών δρομέων. Αρκετοί παράγοντες μπορεί να την προκαλέσουν, συμπεριλαμβανομένων της μεγάλης ή ξαφνικής αύξησης των χιλιομέτρων, του προβληματικού τρόπου πατήματος και των λάθος παπουτσιών τρεξίματος. Ολες αυτές οι αιτίες μπορεί να υπερφορτώσουν την πελματιαία περιτονία – τον συνδετικό ιστό που εκτείνεται από τη φτέρνα σας μέχρι τη βάση των δακτύλων σας – με αποτέλεσμα πόνο στη φτέρνα.
Περί τίνος πρόκειται
Η πελματιαία περιτονία είναι ένας λεπτός συνδετικός ιστός που ξεκινάει από τη φτέρνα και καταλήγει στη βάση των δακτύλων του ποδιού, κατά μήκος της καμάρας. Είναι κατασκευασμένη από κολλαγόνο, μια άκαμπτη πρωτεΐνη που δεν είναι πολύ ελαστική. Η πίεση από την κούραση, τον υπερπρηνισμό από πολυχρησιμοποιημένα παπούτσια μπορεί να προκαλέσει μικροσκοπικά σκισίματα στον ιστό της πελματιαίας περιτονίας, προκαλώντας πόνο στη φτέρνα και φλεγμονή – αυτή είναι η πελματιαία απονευρωσίτιδα.
Τα συμπτώματα
Οσοι πάσχουν από πελματιαία απονευρωσίτιδα αισθάνονται μια μαχαιριά στη φτέρνα ή κατά μήκος της καμάρας του ποδιού, λέει στο περιοδικό «Runner’s World» ο δρ Τζόρνταν Μετζλ από το Νοσοκομείο Ειδικής Χειρουργικής στη Νέα Υόρκη. Ενα κλασικό σύμπτωμα είναι ο πόνος στα πρώτα βήματα μόλις σηκωθείτε το πρωί από το κρεβάτι. Ο πόνος μπορεί να επανεμφανιστεί έπειτα από πολύωρα καθίσματα, αλλά τείνει να εξασθενεί κατά τη διάρκεια ενός τρεξίματος μόλις ζεσταθεί η περιοχή. Ενα τρίτο σύμπτωμα που μπορεί να εμφανίσουν όσοι τρέχουν με πελματιαία απονευρωσίτιδα είναι πόνος όταν ξεκινάτε να κάνετε γρήγορα «ανοίγματα» (κατοστάρια).
Συνήθεις αιτίες
Ο πόνος στη φτέρνα που σχετίζεται με την πελματιαία απονευρωσίτιδα τείνει να χτυπήσει όσους υπερπροπονούνται, παραμελούν να κάνουν διατάσεις στις γάμπες τους ή υπερβάλλουν στις προπονήσεις σε ανηφόρες και διαλειμματικές. «Οι πολύ σφιχτοί μύες στις γάμπες θα τραβήξουν την πελματιαία περιτονία και θα προκαλέσουν πολύ πόνο», λέει ο δρ Μετζλ. Μια ξαφνική αύξηση χιλιομέτρων στην προπόνηση ή μια γρήγορη άνοδος ρυθμού στις προπονήσεις ταχύτητας σημαίνει ότι καταπονείτε υπερβολικά τους μυς όταν δεν είναι αρκετά έτοιμοι.
Ο εξοπλισμός είναι επίσης πολύ σημαντικός. Το να φοράτε παλιά παπούτσια για τρέξιμο ή να τρέχετε συνεχώς σε σκληρές επιφάνειες όπως άσφαλτος ή μπετόν (πεζοδρόμια) μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο της πάθησης. Και συμπληρωματικά, το να φοράτε ψηλά τακούνια όλη μέρα και μετά να περνάτε απευθείας σε ίσια παπούτσια τρεξίματος μπορεί επίσης να αυξήσει τις πιθανότητές σας για πόνο στη φτέρνα από πελματιαία απονευρωσίτιδα.
Τέλος, υπάρχουν τα εμβιομηχανικά «κατασκευαστικά» προβλήματα όπως οι ψηλές καμάρες (υποπρηνισμός) ή πλατυποδία ή ο υπερπρηνισμός.
Η αντιμετώπιση
Η κατάσταση αυτή μπορεί να σας κρατήσει μακριά από το τρέξιμο για ένα χρονικό διάστημα, σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να πρέπει να σταματήσετε να τρέχετε εντελώς. Θεωρητικά μπορεί να αυτοϊαθεί, ωστόσο είναι καλύτερο να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα αμέσως μόλις νιώσετε πόνο. Το πρώτο βήμα είναι η μείωση του οιδήματος, λέει ο Τζόρνταν Μετζλ, που συνιστά να βάλετε το πόδι σας σε μια λεκάνη με πάγο ή να παγώσετε ένα μπουκάλι νερό και να κυλήσετε το πόδι σας από πάνω του. Μπορείτε επίσης να κάνετε μασάζ στο πόδι σας με μπάλα του γκολφ.
Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν τα οφέλη της μυοπεριτονιακής απελευθέρωσης (αφρώδεις κύλινδροι ή αυτομασάζ). Ερευνες δείχνουν επίσης ότι οι διατάσεις (ιδιαίτερα στην ίδια την πελματιαία περιτονία, αλλά και στις γάμπες) μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πόνων.
SOS για τα παπούτσια σας: μη φοράτε πολυφθαρμένα ζευγάρια ή ακατάλληλα για το πάτημά σας – είναι σημαντικά επίσης και τα παπούτσια που φοράτε όταν δεν τρέχετε. Το βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να αναζητήσετε σε όλα τα παπούτσια είναι η στήριξη της καμάρας. Και να έχετε κατά νου ότι το να περπατάτε ξυπόλητοι μπορεί να καθυστερήσει την ανάρρωση.
Πότε να δείτε γιατρό
Εάν ο πόνος είναι παρών για εβδομάδες, επισκεφθείτε έναν γιατρό. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει θεραπευτικές επιλογές όπως ορθωτικά, ταινία ποδιών, νυχτερινούς νάρθηκες, αντιφλεγμονώδη ή ενέσεις κορτιζόνης. Για πιο επίμονες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φυσικοθεραπεία ή θεραπεία κρουστικών κυμάτων. Τελευταία γιατροί προτείνουν και τη θεραπεία PRP, δηλαδή τη θεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια, κατά την οποία χρησιμοποιείται το αίμα του ασθενούς, το οποίο έπειτα από ειδική επεξεργασία εγχέεται στην περιτονία. Για ορισμένους δρομείς που συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα ακόμη και μετά τη θεραπεία, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Αυτή όμως είναι η έσχατη λύση.
Tips
Πώς μπορείτε να την προλάβετε
Να τρέχετε σε μαλακές επιφάνειες, να μην αυξάνετε τον εβδομαδιαίο όγκο χιλιομέτρων σας πάνω από 10% και να φοράτε τα κατάλληλα παπούτσια για τον τύπο του ποδιού και το πάτημά σας – απευθυνθείτε σε έναν ειδικό αν δεν είστε σίγουροι για το τελευταίο και κάντε πελματογράφημα. Κάντε τις ακόλουθες διατάσεις και στα δύο πόδια (όχι μόνο σε αυτό που πονάτε) με το που ξυπνάτε το πρωί και τρεις φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας.
* Διάταση αχίλλειου τένοντα: Σταθείτε με το τραυματισμένο πόδι πίσω από το υγιές. Στρέψτε τα δάχτυλα του πίσω ποδιού σας προς τη φτέρνα του μπροστινού σας ποδιού και γείρετε σε έναν τοίχο. Λυγίστε το μπροστινό σας γόνατο και κρατήστε το πίσω γόνατό σας ίσιο, με τη φτέρνα σταθερά τοποθετημένη στο πάτωμα. Κρατήστε για 10 δευτερόλεπτα. Επαναλάβετε.
* Διάταση πελματιαίας περιτονίας: Καθίστε και τοποθετήστε το πονεμένο πόδι στο γόνατό σας. Χρησιμοποιώντας το χέρι σας στην πλευρά που πονάει, τραβήξτε τα δάχτυλα των ποδιών σας πίσω προς την κνήμη σας μέχρι να νιώσετε ένα τέντωμα στην καμάρα σας. Κρατήστε για 10 δευτερόλεπτα. Περάστε τον αντίχειρά σας κατά μήκος του ποδιού σας – θα πρέπει να νιώσετε ένταση. Επαναλάβετε.











