Σταθερότητα

Οι Δημοκρατικοί θα διατηρήσουν τον έλεγχο της αμερικανικής Γερουσίας και ίσως και της Βουλής των Αντιπροσώπων. Δεν υπήρξε κόκκινο κύμα. Αλλά δεν υπήρξε ούτε μπλε κύμα. Οι Αμερικανοί επέλεξαν να μην κάνουν άλλα κύματα. Αυτές δεν ήταν εκλογές αλλαγής. Ηταν εκλογές σταθερότητας. Παρόλο που το ποσοστό αποδοχής του Τζο Μπάιντεν είναι κατά μέσο όρο 41% και το 72% των Αμερικανών θεωρεί ότι η χώρα κατευθύνεται προς τη λάθος κατεύθυνση, τουλάχιστον προς το παρόν οι Αμερικανοί επέλεξαν τη σταθερότητα έναντι της αναταραχής.

Τα τελευταία χρόνια ήταν φουριόζικα: τέσσερα άγρια χρόνια Ντόναλντ Τραμπ, δύο φρικτά χρόνια πανδημίας, μια βαθιά ύφεση που ακολουθήθηκε από απότομο πληθωρισμό, κλιματικές καταστροφές, μια βίαιη επίθεση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ, ένα Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ πρόθυμο να αφαιρέσει τα αναπαραγωγικά δικαιώματα που θεωρούνταν ιερά εδώ και 50 χρόνια και ένας πόλεμος στην Ουκρανία με τον ρώσο πρόεδρο να μιλάει για χρήση πυρηνικών όπλων.

Οι Αμερικανοί θέλουν να διατηρήσουν την πολιτική ζωή σχεδόν ως έχει, επειδή όλα τα άλλα είναι τόσο απρόβλεπτα.

Αυτά είναι κακά νέα για τον Τραμπ και τον τραμπισμό – την οιονεί θρησκευτική προσωπολατρεία του αυταρχισμού, της πολιτικής βίας και των θεωριών συνωμοσίας QAnon που έχει καλλιεργήσει ο Τραμπ, θεμελιώδης στόχος της οποίας είναι να ανατρέψει την αμερικανική πολιτική με επικεφαλής τον ίδιο. Δεν θα υπάρξει καμία ανατροπή. Στην πραγματικότητα, καθώς η σκόνη τώρα κατακάθεται, φαίνεται ότι υπήρχε μόνο ένας ξεκάθαρος χαμένος την περασμένη εβδομάδα: Ο τραμπισμός.

Ως αποτέλεσμα, τα επόμενα δύο χρόνια που θα οδηγήσουν στις εκλογές του 2024 είναι λιγότερο πιθανό να αποτελέσουν τρομακτική απειλή για την αμερικανική δημοκρατία. (Ωστόσο, μπορεί να εξακολουθούν να είναι τρομακτικά).

Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν εξελέγη ούτε ένας υποψήφιος που αρνείται τις εκλογές σε επίπεδο πολιτείας για τη θέση η οποία θα επιβλέπει τις εκλογές του 2024. Ο ίδιος ο Τραμπ δεν βοήθησε την υπόθεση των Ρεπουμπλικάνων. Η εμφανής ροή ύβρεων, φανατισμού και εκλογικής άρνησης από μεριάς του υπενθύμισε σε πολλούς ψηφοφόρους τι απειλούσε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα αν ανακτούσε την εξουσία.

Δεδομένων όλων αυτών, η αναμενόμενη ανακοίνωση του Τραμπ σήμερα ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος για την προεδρία δεν είναι καθόλου καλά νέα για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα – αν και, κατά πάσα πιθανότητα, τον Τραμπ δεν τον νοιάζει. Τα επόμενα δύο χρόνια δεν θα είναι τόσο επικίνδυνα όσο θα μπορούσαν να είναι αν είχαν εκλεγεί οι επιλογές του Τραμπ, αλλά θα εξακολουθούν να είναι γεμάτα από τη διχαστική πολεμική του. Τουλάχιστον θα επικρατήσει κάποια πολιτική σταθερότητα.

O Ρόμπερτ Ράιχ, πρώην υπουργός Εργασίας των ΗΠΑ, είναι καθηγητής δημόσιας πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ