Ασχετοι

Στο Ηνωμένο Βασίλειο η Λιζ Τρας εκδιώχτηκε μέσα σε 44 μέρες από την πρωθυπουργία επειδή ήταν άσχετη και τα έκανε θάλασσα.

Αποφάσισε ότι μπορεί και να μοιράσει λεφτά και να κόψει φόρους. Οι αγορές σάλταραν.

Λογική αντίδραση. Μια σοβαρή χώρα δεν μπορεί να διοικείται από άσχετους.

Πείτε μου όμως πόσους πρωθυπουργούς έχει διώξει η Ελλάδα μέσα σε 44 μέρες επειδή ήταν άσχετοι; Κανέναν. Και ας ξέρω δυο-τρεις που δύσκολα θα συμπλήρωναν μήνα!

Στη χώρα μας δυστυχώς η ασχετοσύνη δεν θεωρείται παράπτωμα στην πολιτική.

Υπήρξαν πρωθυπουργοί που δεν ξεχώριζαν το δημόσιο χρέος από το δημόσιο έλλειμμα, που δεν ήξεραν τι είναι τα spreads ή που νόμιζαν ότι δεν υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα, αλλά δεν έτρεξε τίποτα.

Η υπεύθυνη Οικονομικών της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπέρδευε πρόσφατα στη Βουλή τους φόρους με τα φορολογικά έσοδα και κανείς δεν σκέφτηκε να τη στείλει σπίτι της.

Ο Βαρουφάκης πήγε να κλείσει τη χώρα με τη «διαπραγμάτευση» και τώρα βγάζει λόγους στη Βουλή.

Ο Λαφαζάνης υπέγραψε το 2015 συμφωνία στην Αγία Πετρούπολη να συνδέσει ενεργειακά την Ελλάδα με τη Ρωσία αλλά τον εμπόδισε «το προδοτικό πολιτικό κατεστημένο» («ΤΑ ΝΕΑ», 22-23/10).

Αγιο είχαμε. Κυρίως επειδή η άσκηση πολιτικής θεωρείται δραστηριότητα ανεξαρτήτως γνώσεων και προσόντων.

Και η Μεγάλη Βρετανία, θα μου πείτε, τι κατάλαβε που ψωνίζει πολιτικούς από την Οξφόρδη κι όχι από τα πανέρια; Ενδεχομένως τίποτα. Αλλωστε και ο Τσακαλώτος από την Οξφόρδη είναι.

Αλλά τουλάχιστον εκεί υπάρχει ένα σύστημα που περιορίζει τις δυνατότητες ανάδειξης σαλτιμπάγκων κι ας έχει βγάλει τον αδιανόητο Κόρμπιν ή την άσχετη Τρας.

Στον Τζόνσον άλλωστε δεν έλειπαν οι προδιαγραφές. Από μυαλό και χαρακτήρα έπασχε.

Από την αρχή του 20ού αιώνα ξέρουμε από τον Μαξ Βέμπερ ότι η πολιτική είναι επάγγελμα και συνεπώς χρειάζεται επαγγελματίες να το κάνουν σωστά.

Οχι δεξιά Ή αριστερά. Απλώς σωστά. Με γνώση των προβλημάτων που χειρίζονται και με αίσθηση των λύσεων που δίνουν.

Παραδοσιακά καταγράφεται ως βασικό προσόν της αμερικανικής δημοκρατίας ότι «ο οιοσδήποτε πολίτης μπορεί να γίνει πρόεδρος της Αμερικής».

Ο Κίσινγκερ είχε συμπληρώσει ότι την ίδια στιγμή «το βασικό μειονέκτημα της αμερικανικής δημοκρατίας είναι πως ο οιοσδήποτε πολίτης μπορεί να γίνει πρόεδρος της Αμερικής».

Μετά και τον Τραμπ ποιος θα του δώσει άδικο;

Διότι το δημοκρατικό σύστημα δεν μπορεί απαραιτήτως να μας προφυλάξει από τους άσχετους και τους κλόουν.

Αλλά ευτυχώς απέδειξε πως όταν δουλεύει σωστά μπορεί να μας γλιτώσει από την παρουσία τους.