Δίκη
Τρίτη ημέρα χθες στη δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο, και πήγαν να με πάρουν τα κλάματα, σχεδόν δάκρυσα γιατί είμαι και ευαίσθητος ως άνθρωπος, πληροφορούμενος δήλωση του περίφημου Μίμη Παπαγγελόπουλου ότι δεν αντέχει άλλο να τον κατηγορούν. Αδικα. Τον… αθώο. Είπε συγκεκριμένα (για να έχετε και εσείς μια εικόνα της δακρύβρεκτης παρέμβασης, και ίσως να συγκινηθείτε, επίσης):
«Θα θέσω μια ανθρώπινη παράμετρο. Το προσωπικό μου δράμα. Προσπαθούν να με εμφανίσουν ως κακούργο, τι Ρασπούτιν, τι αυτό! Οταν η ανεξάρτητη δικαιοσύνη είπε ότι δεν ισχύουν όλα αυτά, διέρρεαν ότι κατηγορούμαι για σωρεία κακουργημάτων. Εχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, θα αποδειχθεί η αλήθεια, θα τη μάθει ο ελληνικός λαός»
Γιατί τα είπε όλα αυτά; Προκειμένου να υποστηρίξει το αίτημά του να καλυφθεί τηλεοπτικά η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο! Αποφεύγω, όπως ο διάολος το λιβάνι, να προχωρήσω σε συγκρίσεις – η προηγούμενη δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο που καλύφθηκε τηλεοπτικά ήταν για το σκάνδαλο Κοσκωτά – και στέκομαι σε αυτό καθ’ εαυτό το αίτημα το οποίο θέλω, μετ’ επιτάσεως και επιμονής, να… υποστηρίξω!!
Ναι, ναι, ναι!
Κλάμα
Συμφωνώ και επαυξάνω, λοιπόν. Οχι μόνο ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη, καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης του δικαστηρίου, αλλά και εκπομπές… pre-δίκη και… post-δίκη. Πριν και μετά τη συνεδρίαση. Με αναλυτές, με δημοσιογράφους, με ποινικολόγους. Να καλυφθεί δηλαδή τηλεοπτικά η δίκη, όπως καλύπτονται σοβαρά ποδοσφαιρικά ντέρμπι. Και έχω τους λόγους μου. Τον εξής έναν. Είναι μια χρυσή ευκαιρία να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να πληροφορηθούν οι νεότεροι τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες της εξουσίας, και ειδικότερα στη Δικαιοσύνη επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ναι λοιπόν στην τηλεοπτική κάλυψη της δίκης (φαντάζομαι από κανένα Kontra, γιατί το Οpen δεν το βλέπω πολύ ζεστό…), το στηρίζω ανεπιφύλακτα το αίτημα Παπαγγελόπουλου.
Υπό έναν όρο όμως: όταν φτάσει η ώρα της δικής μου υπόθεσης (πώς επιχείρησε να με «στήσει» με μεθόδους Μεντεγίν Κολομβίας), να απαντήσει με ειλικρίνεια (ρητορική είναι η αναφορά, το ξέρω, το να ζητάς ειλικρίνεια από τον Παπαγγελόπουλο είναι σαν να περιμένεις να ανατείλει ο ήλιος από τη Δύση) ποιος είναι ο «Αλλος» που τον «έπρηζε», ώστε να ζητάει από τον εισαγγελέα Διαφθοράς κύριο Παναγιώτη Αθανασίου «να μου φτιάξει κάτι», ώστε να με χώσουν φυλακή. Αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα ανταποκριθεί. Γιατί τέτοιος είναι. Τώρα που έφτασε η ώρα της αλήθειας γι’ αυτόν και όσα έπραξε κατά τη διάρκεια της παντοδυναμίας του, κλαψουρίζει ότι είναι αθώος. Δεν τον λυπάμαι φυσικά…
Ρήξη
Δουλεύει καλά το μιντιακό μηχανάκι της κυβέρνησης, απ’ ό,τι διαπίστωσα, αναφορικά με την παραίτηση του Σωτήρη Σέρμπου, διπλωματικού συμβούλου του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη. Ο ίδιος επικαλέστηκε προσωπικούς λόγους για την παραίτηση αυτή, αλλά μπορώ να αποκαλύψω σήμερα ότι οι λόγοι είναι καθαρά πολιτικοί, και ασφαλώς ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ σχέση με όσα έσπρωξε εδώ κι εκεί το κυβερνητικό μηχανάκι στα ΜΜΕ, προκειμένου να στριμώξει για άλλη μια φορά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ούτε οι θέσεις του Ανδρουλάκη για το Ουκρανικό, ούτε τίποτε άλλο έπαιξε ρόλο. Εκείνο που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο ήταν ότι οι σχέσεις Ανδρουλάκη – Σέρμπου, που είχαν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της κοινής φοιτητικής τους πορείας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, είχαν διαγραφεί εντελώς από τις αρχές του καλοκαιριού. Αφορμή αποτέλεσαν δύο πολύ σοβαρά, κατά τον Νίκο Ανδρουλάκη, θέματα.
Το πρώτο είναι μια συνάντηση που είχε, χωρίς να είναι ενήμερος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο Σέρμπος με τον Γρηγόρη Δημητριάδη, τον περασμένο Ιούνιο, πριν καν ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών. Βέβαια τον ενημέρωσε εκ των υστέρων, και αφού ο Ανδρουλάκης είχε πληροφορηθεί το γεγονός από άλλη πηγή. Η συζήτηση μεταξύ τους ήταν έντονη, και ο Σέρμπος κρίθηκε ότι δεν είχε επαρκείς εξηγήσεις για τη συνάντηση αυτή.
Το δεύτερο είναι ότι υπό την ιδιότητά του ως διπλωματικού συμβούλου του κ. Ανδρουλάκη, ο κ. Σέρμπος συναντήθηκε με τον τούρκο πρεσβευτή στην Αθήνα – πάλι χωρίς να ενημερώσει τη Χαριλάου Τρικούπη. Και το γεγονός αυτό αποτέλεσε αντικείμενο σκληρής κριτικής στον πρώην σύμβουλο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.
Αυτά τα δύο γεγονότα αποτέλεσαν και την αιτία για τη διακοπή της επικοινωνίας των δύο ανδρών, με αποτέλεσμα να καταστεί αναπόφευκτη η παραίτηση του κ. Σέρμπου, την οποία σημειωτέον, λέγεται ότι ο αναπληρωτής καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου δεν γνωστοποίησε ο ίδιος στον κ. Ανδρουλάκη. Ο τελευταίος την πληροφορήθηκε την περασμένη Παρασκευή από δημοσιεύματα.
Επιλογές
Να σημειωθεί επίσης ότι στο μεσοδιάστημα της ρήξης, ο κ. Σέμπρος είχε βρει τον χρόνο να αρθρογραφήσει υπέρ της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής ειδικά στο θέμα της Ουκρανίας, να αποδομήσει την πολιτική του «Λεγάμενου» για την επαμφοτερίζουσα στάση που τηρεί έναντι της ρωσικής εισβολής, και να κάνει και μια ανάρτηση όλο νόημα στο Facebook. Τη μεταφέρω ως έχει:
«Οσοι στην πορεία κατάπιαν τη ρωσική εισβολή ή μίλησαν για γέφυρες, ας ακούσουν ξανά την ομιλία του ΠΘ. Καμιά αξιοπιστία για να είσαι διεκδικητικός στο εξωτερικό αν παραμένεις δειλός στο εσωτερικό».
Ο Ανδρουλάκης όχι μόνο δεν είχε ακούσει την ομιλία του ΠΘ (του Πρωθυπουργού δηλαδή), αλλά δεν είχε διαβάσει και κανένα άρθρο του συμβούλου του, να αναλύει τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ για την εξωτερική πολιτική, του Ουκρανικού συμπεριλαμβανομένου.
Δεν θέλω να γίνω πικρός με τον αρχηγό, αλλά έχω την αίσθηση ότι όταν επιλέγεις κάποιον ως σύμβουλο, πρέπει να το ψάχνεις πολύ. Και με κριτήρια ουσιαστικότερα, πέραν ας πούμε του «αυτόν τον ξέρω, είναι φίλος μου, ήμασταν μαζί στο πανεπιστήμιο». Αμα θέλεις να κάνεις σοβαρή δουλειά…
Αντιπολίτευση
Αντε πάλι αντιπολίτευση για τα μπάζα, ο ΣΥΡΙΖΑ. Εχω χάσει το μέτρημα, αλλά πρέπει να είναι στην ένατη εκατοντάδα – θα το αναζητήσω και θα ενημερώσω σχετικά. Το καινούργιο αφορά το χθεσινό περιστατικό στην Πανεπιστημιούπολη στου Ζωγράφου, στις παλιές φοιτητικές εστίες. Που με τη δήθεν προστασία του «ασύλου» (αυτής της σύγχρονης κατάρας της ανώτατης εκπαίδευσης της χώρας), τα δωμάτια τα έχει καταλάβει ο μισός ποινικός πληθυσμός της Αθήνας.
Χθες έκανε έφοδο η Αστυνομία. Μια αξιωματικός αποχωρεί από την έφοδο, γιατί δεν αισθάνεται καλά, και πάνω εκεί που απομακρύνεται της την πέφτει ένας καταζητούμενος, με τέσσερα εντάλματα στην πλάτη και τα ¾ του ποινικού κώδικα να τον καταδιώκουν. Η κοπέλα αντιστέκεται, και πάνω στον κίνδυνο πυροβολεί με το υπηρεσιακό της όπλο και τον τραυματίζει. Μετά παίρνει αμπάριζα ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του γραμματέα της Νεολαίας του. Που κάνει δηλώσεις στο κομματικό ραδιόφωνο. Και φυσικά καταγγέλλει την Αστυνομία – τι άλλο να κάνει ο άνθρωπος;
Που η αστυνομικός πυροβόλησε… κοντά σε στάση λεωφορείων, μπροστά στην πύλη της Πανεπιστημιούπολης. Πράγμα που προφανώς διέφυγε του εγκληματία, αλλιώς θα απευθυνόταν στην αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ. και θα της πρότεινε να πάνε παρακάτω να της επιτεθεί για να της καρφώσει το κατσαβίδι.
Βέβαια ο γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν εκεί. Αλλοι του τα είπαν. Διαβάστε τι είπε, και κλάψτε:
«Εγινε (το περιστατικό) 30 μέτρα από τη στάση του λεωφορείου και ήταν και φοιτητές παρόντες. Αυτά που θα σας πω μου τα είπαν αυτόπτες μάρτυρες φοιτητές και εργαζόμενοι. Είναι η βασική πύλη εισόδου στην Πολυτεχνειούπολη από του Ζωγράφου».
Δεν υπάρχει σωτηρία!














