Κεκλεισμένων

Κλείσαν τις πόρτες τα παράθυρα, με βουλοκέρι τις χαραμάδες μπας και ξεφύγει καμιά οξεία. Τους πήραν και τα κινητά γιατί βουλευτές είναι οι άνθρωποι, τους έχεις εμπιστοσύνη; Δεν τους

έχεις. Εδώ ο κύριος Γιάνης με το κουτσό το όνομα, και ηχογραφούσε τους Βριξελλιώτες μια χαρά. Τώρα τι; Τον Κατρούγκαλο θα σεβαστούνε; Τα τάμπλετ τους τ’ αφήσανε ή δεν πιάνονται;

Πάντως παρόλο το επτασφράγιστο του θέματος, τα περισσότερα τα μάθαμε από τις αποκλειστικές πληροφορίες των καναλιών και άλλων μέσων εξημέρωσης.

Το πλέον εντυπωσιακό, για μένα τουλάχιστον, ήταν αυτά που είπε η εισαγγελέας της ΕΥΠ Βασιλική Βλάχου. Πέρα από το ότι έχει απορρίψει 145 παρόμοιες αιτήσεις για παρακολούθηση ύποπτων πολιτών, δήλωσε ότι για να εγκρίνει μια τέτοια κίνηση (να το πω;) πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 5 υπογραφές. Για τον κύριο Ανδρουλάκη υπήρξαν 6. Φαίνεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα έπεσε σε προσφορά. Στις 5 υπογραφές η μία δώρο. Δηλαδή τόσο επικίνδυνος για την ασφάλεια του κράτους υπήρξε ο εκ Κρήτης πολιτικός;

Ε, δεν το πιστεύω. Γιατί αν το πιστέψω είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα. Οπως και να το κάνουμε είναι ένας εν δυνάμει πρωθυπουργός, θα πάω εγώ να ψηφίσω έναν πολιτικό που θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του κράτους. Δεν είναι βέβαια η περίπτωσή μου, αλλά λέμε τώρα. Κουβέντα κάνουμε. Δεν μας τα λεν καλά τα πράγματα.

Και μέσα σ’ όλο αυτό το μπέρδεμα βγήκε και ο κύριος Καραμανλής ο Δεύτερος (τω χρόνω τη τάξει και τη συμπεριφορά) και έλυσε τη σιωπή του. Γιατί τόσα χρόνια την είχε δεμένη στον ακάλυπτο.

Είπε, είπε τα έσουρε στην κυβέρνηση κανονικά. Αλλο αν μετά «κύκλοι γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό» γιατί έχει και πολλούς κύκλους, δεν του φτάνουν ένας και δύο έχει πολλούς, ομόκεντρους υποθέτω, βγήκαν και είπαν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι «ένας Καραμανλής ποτέ δεν θα υπονομεύσει τη ΝΔ». Μάλιστα ένας Καραμανλής. Δύο Καραμανλήδες μπορεί; Δεν μας το ξεκαθάρισαν οι κύκλοι. Και εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο πρώην, δεν αρκέστηκε μόνο στον πεζό λόγο, προχώρησε και στην ποιητική σφαίρα, απαγγέλλοντας μια μαντινάδα. Μαντινάδα ε; Λοιπόν δεν του τό ‘χα.

Πιο κοντά τον έβλεπα «Στου Αποστόλη το κουτούκι». Δεν ξέρω. Η εντύπωσή μου.

Τώρα για το περιεχόμενο και το βαθύτερο νόημα της δημώδους αυτής στιχοπλοκής τι να σας πω, δεν είμαι σίγουρος ότι το έπιασα.

Για ακούστε την και σεις μήπως βγάλουμε άκρη. Λοιπόν το σιβυλλικόν έχει ως εξής.

«Αλλο να είσαι αητός κι άλλο να τον κάνεις… Αλλο να θωρείς κορφές κι άλλο να τις πιάνεις».

Το πιάσατε το νόημα; Οχι; Ας το ξανακούσουμε. Λοιπόν ντα κάπο.

«Αλλο να είσαι αητός κι άλλο να τον κάνεις… Αλλο να θωρείς κορφές κι άλλο να τις πιάνεις».

Τώρα; Ηρθαμε πιο κοντά στο θέμα; Εγώ πάλι όχι, κι έχω να θέσω κι ερωτήσεις.

Πρώτον ποιος είναι ο αετός; Και ποιος τον κάνει; Κι ύστερα ποιος είναι ο ονειροπόλος που θωρεί κορφές και ποιος είναι ο μπαγάσας που πάει και τις πιάνει;

Με αυτά τα βασανιστικά ερωτήματα με βρήκε το χάραμα και μ’ έφτυσε κατάμουτρα.

Καλημέρα σας.