Τα δύσκολα θα αρχίσουν με τη λήξη του

Τα πρωταθλήματα στην Αγγλία, στη Γαλλία και στη Γερμανία ξεκίνησαν. Εντός ολίγου θα ξεκινήσουν τα πρωταθλήματα και στην Ισπανία και στην Πορτογαλία – πολύ πιο νωρίς από ό,τι συνήθως. Και στην Ιταλία το καμπιονάτο θα είχε αρχίσει, αλλά οι Ιταλοί, όπως κι εμείς, δεν θα έχουν την τύχη να παρακολουθήσουν περιπέτειες της εθνικής τους ομάδας στο Μουντιάλ του Κατάρ: αν η Σκουάντρα Ατζούρα είχε προκριθεί, θα είχαν και αυτοί ξεκινήσει. Οι ημερομηνίες πιέζουν.

Επιδράσεις

Τρεις μήνες πριν το Μουντιάλ του Κατάρ ξεκινήσει οι επιδράσεις του στην σεζόν φαίνονται ήδη. Ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο λέει ότι αυτό που θα δούμε θα είναι το καλύτερο Μουντιάλ όλων των εποχών γιατί οι ποδοσφαιριστές που θα πάρουν μέρος σε αυτό θα είναι στην καλύτερή τους φόρμα. Πρέπει να είναι αισιόδοξος: το απαιτεί το αξίωμα. Οι ποδοσφαιρόφιλοι αγαπούν τις γενικεύσεις. Μιλάνε για παράδειγμα για τις εθνικές ομάδες σαν να είναι όλες ίδιες. Αναφέρονται στους προπονητές σαν όλοι να έχουν τις ίδιες αντιλήψεις. Κυρίως αγαπούν τις γενικότητες που έχουν να κάνουν με τους ποδοσφαιριστές. Θεωρούν πως όλοι είναι μέρος ενός ενιαίου σώματος, σαν να έχουν όλοι τις ίδιες καταβολές, τα ίδια συμβόλαια και να αγωνίζονται όλοι στις ίδιες ομάδες. Προφανώς και δεν είναι έτσι. Οι ποδοσφαιριστές είναι άνθρωποι με διαφορετικές διαδρομές και διαφορετικές αντιλήψεις. Ακόμα και η σχέση τους με την εθνική τους ομάδα δεν είναι ίδια.

Ερευνα

Για τη σχέση των ποδοσφαιριστών με τις εθνικές ομάδες θα έπρεπε να γίνει μια πανεπιστημιακή έρευνα – εννοώ πως μια απλή πανεπιστημιακή διατριβή δεν αρκεί. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που τις εθνικές τις θεωρούν τις μόνες αληθινές ομάδες τους. Ο Τζόρτζιο Κιελίνι το 2021 έπαιξε περισσότερα καλά παιχνίδια με την Εθνική Ιταλίας από όσα με τη Γιουβέντους. Ο δικός μας Γιώργος Καραγκούνης πάντα πίστευα ότι αγωνιζόταν με τη φανέλα με το εθνόσημο κάτω από αυτή της ομάδας στην οποία πρόσφερε τις υπηρεσίες του. Αλλοι πάλι έχουν με τις εθνικές τη χειρότερη δυνατή σχέση. Ο Πολ Μπράιτνερ κάποτε είχε αρνηθεί την κλήση στην Εθνική (Δυτικής) Γερμανίας για πολιτικούς λόγους. Ο Γιόχαν Κρόιφ για να αγωνιστεί το 1978 στην Εθνική Ολλανδίας είχε απαιτήσει να πάει να του το ζητήσει η βασίλισσα της χώρας: ήταν ένας εύσχημος τρόπος για να μην ταξιδέψει στην Αργεντινή. Ωστόσο όλοι οι μεγάλοι ποδοσφαιριστές όταν πηγαίνουν σε ένα Μουντιάλ έχουν τον ίδιο στόχο: να το κερδίσουν. Κι αυτό φέτος είναι ένα τεράστιο πρόβλημα.

Ψυχολογικά

Δεν χώρα αμφιβολία, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, πως μετά τη λήξη του Μουντιάλ θα υπάρξει μεγάλη ανάγκη σωστής ψυχολογικής διαχείρισης – κι όχι απλά αγωνιστικής – των ποδοσφαιριστών που σε αυτό θα πάρουν μέρος. Για την ώρα οι προπονητές φαίνεται να ανησυχούν για τις επιπτώσεις της μεγάλης διακοπής που θα προκαλέσει η τέλεσή του μέσα στη σεζόν. Ο Γιούργκεν Κλοπ, μολονότι Γερμανός και λογικά συνηθισμένος σε σεζόν με διακοπές στο κέντρο τους, θεωρεί πως η εφετινή διακοπή των πρωταθλημάτων για να διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ δεν έχει καμία σχέση με τις διακοπές της Μπουντεσλίγκα π.χ. «Εκείνες οι διακοπές» λέει ο Κλοπ «ήταν προγραμματισμένες και έρχονταν πάντα στο τέλος ενός πλήρους αγωνιστικού κύκλου. Στα μέσα Δεκέμβρη που η Μπουντεσλίγκα σταματάει έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος της γύρος και έχει ολοκληρωθεί και η φάση των ομίλων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αυτό που θα γίνει φέτος προκύπτει ξαφνικά και ο προγραμματισμός είναι δύσκολος». Για τον Κλοπ προβλήματα θα φέρει και η παράταση της σεζόν, αφού και τα πρωταθλήματα και οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα ολοκληρωθούν φέτος πιο αργά. Ωστόσο πιστεύω πως και ο μεθοδικός Γερμανός, αλλά και όλοι οι άλλοι προπονητές που προβληματίζονται, δεν έχουν καταλάβει ότι το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι οι διακοπές και οι παρατάσεις της σεζόν, αλλά η ψυχολογική διαχείριση των ποδοσφαιριστών που στο Μουντιάλ θα πάρουν μέρος.

Φανερό

Κοιτάζοντας το πώς έχει αρχίσει η σεζόν γίνεται φανερό πως για κάποιους μεγάλους ποδοσφαιριστές το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ αποτελεί ορόσημο στο προσωπικό καλαντάρι τους. Πάρτε για παράδειγμα τον Λεονέλ Μέσι και τον Νεϊμάρ. Κάπως απροσδόκητα και οι δύο ξεκίνησαν τη σεζόν τους στην Παρί κάνοντας εντυπωσιακές εμφανίσεις – λέω απροσδόκητα γιατί ειδικά τον Νεϊμάρ στο Παρίσι τον πίστευαν τόσο λίγο, ώστε επιχείρησαν το καλοκαίρι να τον χαρίσουν σε οποιαδήποτε ομάδα μπορούσε να αντέξει το ακριβό του συμβόλαιο. Στο ξεκίνημα της σεζόν ο Αργεντινός και ο Βραζιλιάνος δείχνουν μια τρομερή διάθεση που σαφώς οφείλεται στο ότι θέλουν να φτάσουν στο Κατάρ στην καλύτερη δυνατή φόρμα. Και για τους δύο αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν είναι όπως τα άλλα. Για τον Μέσι μπορεί να είναι η τελευταία του ευκαιρία να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Και για τον Νεϊμάρ είναι σίγουρα η βιτρίνα που χρειάζεται για να θυμίσει στον κόσμο του ποδοσφαίρου πόσο σπουδαίος ποδοσφαιριστής είναι. Η Παρί απολαμβάνει τη μεταμόρφωσή τους. Το βέβαιο όμως είναι ότι από το Κατάρ αποκλείεται να επιστρέψουν θριαμβευτές και οι δύο – είναι μάλλον πιο πιθανό να επιστρέψουν και οι δύο με κομμένα τα φτερά. Σαν αυτούς φυσικά είναι κι άλλοι που αγωνίζονται σε πολλές από τις μεγάλες ομάδες του κόσμου μας. Ας μην ξεχνάμε και το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι μια ιστορία δραμάτων: μία ομάδα το κερδίζει και πολλές άλλες αποτυγχάνουν. Σε κάθε περίπτωση είναι δύσκολη και η ψυχολογική διαχείριση όσων από αυτό γυρίζουν στραπατσαρισμένοι, αλλά και ο τρόπος αντιμετώπισης όσων έχουν ζήσει ένα όνειρο κατακτώντας το.

Διακοπές

Οταν το Παγκόσμιο Κύπελλο γινόταν τους συνηθισμένους μήνες, δηλαδή τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, όλα αυτά δεν αποτελούσαν πρόβλημα: οι διακοπές του καλοκαιριού που ακολουθούσαν βοηθούσαν ώστε οι μεγάλοι ηττημένοι να ξεπεράσουν το στραπάτσο και οι μεγάλοι νικητές να επιστρέψουν στις δουλειές προσγειωμένοι – παρά τον πρόσφατο θρίαμβο. Τώρα στις ομάδες θα επιστρέψουν όλοι με το σφύριγμα της λήξης. Αλλοι ανεβασμένοι στο καλάμι κι άλλοι γεμάτοι από τις ανασφάλειες που κάθε αποτυχία προκαλεί. Την πραγματική επίδραση του Μουντιάλ του Κατάρ θα τη δούμε μετά τη λήξη του.

Στοχεύουν

Οι μεγάλοι ποδοσφαιριστές του καιρού μας είναι μεγάλες επιχειρήσεις. Στοχεύουν στην διάκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο γιατί αυτή αυξάνει άμεσα τα προσωπικά τους έσοδα – και δεν αναφέρομαι φυσικά στο πριμ που παίρνει ο νικητής. Παίζουν σε αυτό για τα επόμενα συμβόλαιά τους, για τα χορηγικά τους έσοδα, για τη λάμψη τους. Ολοι θα έχουν ανάγκη βοήθειας, ενώ οι ομάδες θα περιμένουν από αυτούς τη βοήθειά τους. Μπλέξιμο…