Ζητείται… ταβάνι

Οταν ο Μόντο Ντουπλάντις ήταν 15 ετών, ο Γάλλος Ρενό Λαβιλενί έγραφε ιστορία. Περνώντας τα 6,16 μέτρα στο Ντονέτσκ της Ουκρανίας τον Φεβρουάριο του 2014, έσπαγε ύστερα από 20 χρόνια το παγκόσμιο ρεκόρ στο επί κοντώ. Παρουσία μάλιστα του προκατόχου του, του μεγάλου Σεργκέι Μπούμπκα, που είχε διοργανώσει μάλιστα αυτό το μίτινγκ κλειστού στίβου.

Ολοι μιλούσαν τότε (και ο Μπούμπκα) για το νέο μεγάλο αστέρι του αθλήματος. Τότε ο έφηβος Ντουπλάντις είχε προσωπικό ρεκόρ 5,30, αλλά έδειχνε ότι του ταιριάζει το συγκεκριμένο αγώνισμα. Ε, λοιπόν, εν μέσω κορωνοϊού την τελευταια τριετία, ο Σουηδός (γεννημένος και μεγαλωμένος στις ΗΠΑ) ουσιαστικά ξαναγράφει την ιστορία τού επί κοντώ! Από τον Φεβρουάριο του 2020 μέχρι και το πρόσφατο Παγκόσμιο στο Γιουτζίν του Ορεγκον, ο Μόντο Ντουπλάντις έχει σημειώσει πέντε παγκόσμια ρεκόρ!

Μάλιστα τώρα στις ΗΠΑ, επειδή η Διεθνής Ομοσπονδία Στίβου (World Athletics) δεν ξεχωρίζει ένα παγκόσμιο ρεκόρ αν είναι σε κλειστό (που έχει φανερά πλεονέκτημα ο κάθε αθλητής) ή ανοιχτό στίβο, ο Ιπτάμενος Σουηδός έβαλε τον πήχη στα 6,21, έναν πόντο πάνω από το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ (6,20) που είχε σημειώσει στο Βελιγράδι τον περασμένο Μάρτιο στο Παγκόσμιο Κλειστού.

Και ο αθεόφοβος το πέρασε σχεδόν 15 πόντους πιο πάνω από τα 6,21, όπως έδειξε η σχετική ανάλυση, φανερώνοντας ότι είναι από άλλο πλανήτη και ταβάνι του (που ενίοτε το… τρυπάει) είναι ο ουρανός.

«Οφείλω πολλά στον πατέρα μου Γκρεγκ, ο οποίος πίστεψε από την πρώτη στιγμή σε μένα και είναι συνεχώς δίπλα μου. Ξέρω πως θα ήταν καλό να καταρρίψω και το παγκόσμιο ρεκόρ και λίγο έλειψε να το κάνω, αλλά δεν πειράζει. Το ρεκόρ θα έρθει. Δεν βιάζομαι. Τώρα πρέπει να χαρώ το χρυσό μετάλλιο», είχε πει πέρυσι τέτοια εποχή στο Τόκιο λίγο μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, χωρίς πάντως παγκόσμιο ρεκόρ. Αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι καθώς ο πατέρας του Γκρεγκ τού έφτιαξε από την πρώτη στιγμή ένα ολόκληρο προπονητήριο στην αυλή του σπιτιού τους.

«Είναι δύσκολο να περιγράψω το πώς νιώθω. Πάντα ονειρευόμουν ένα χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω πως σήμερα τα κατάφερα. Είναι κάτι που περίμενα πολλά χρόνια και τώρα δεν μπορώ να το πιστέψω. Είναι τόσο τρελό αυτό που λέω, αλλά είναι αλήθεια. Ακόμη δεν έχω καταφέρει να καταλάβω τι έγινε», συνέχισε πέρυσι στις δηλώσεις του και ήδη είχε αρχίσει να ξεφεύγει σε δημοφιλία στη χώρα του (ξεπερνώντας ακόμα και τον μεγάλο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς κάποιες φορές).

Το 2020 στο Τόρουν έκανε το πρώτο του παγκόσμιο ρεκόρ (6,17) και ακολούθησε άλλο ένα λίγο αργότερα το ίδιο έτος στη Γλασκώβη (6,18). Η «καταιγίδα» όμως ήρθε φέτος με διπλό παγκόσμιο ρεκόρ στο Βελιγράδι (6,19 σε μίτινγκ πριν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και 6,20 στη μεγάλη αυτή διοργάνωση) και τώρα το νέο ρεκόρ με 6,21 στο Ορεγκον.

«Θα μπορούσε να πει κανείς ότι έκανα μία καλή αρχή στο άθλημα. Αν δεν υπήρχε αυτό το ολόκληρο στήσιμο στην αυλή μου, ποιος ξέρει πού θα ήμουν εγώ τώρα. Αυτή η αυλή ήταν σαν παιδότοπος για εμένα. Γνώρισα το άθλημα με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο. Κατάλαβα ότι μου άρεσε και αντιλήφθηκα ότι διασκεδάζω. Νομίζω ότι αυτός είναι και ο λόγος που έχω παθιαστεί με αυτό το σπορ που κάνω τώρα. Αντιλήφθηκα πως μπορώ να διασκεδάσω κάνοντάς το», είχε αποκαλύψει λίγα χρόνια νωρίτερα καθώς σε αυτή την αυλή έκανε το πρώτο άλμα της ζωής του σε ηλικία τριών ετών, ενώ έξι ετών περνούσε ήδη τα 1,67 στο πρώτο του ρεκόρ. Το κυριότερο ήταν ότι στα δώδεκά του είχε πειστεί να ακολουθήσει αυτό το άθλημα και όχι το (επίσης αγαπημένο του) μπέιζμπολ, με το οποίο είχε αρχικά καταπιαστεί.

Η ζωή του και η καριέρα του αποτελούν το ιδανικό σενάριο για να γυριστεί ταινία (οι Αμερικανοί… ψοφάνε για αυτά) και ήδη έχει βρεθεί ο σκηνοθέτης, με τον Μπρεντάν Ρομπιντό να έχει ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της κινηματογραφικής ταινίας «Born to Fly» («Γεννημένος να πετάει»). Μάλιστα βρίσκεται ήδη στην post-production φάση της και θα είχε ήδη κυκλοφορήσει αν δεν ξέσπαγε ο κορωνοϊός. Ομως ήδη υπάρχει έξτρα υλικό και όσο περνάει ο καιρός θα έχει ακόμα περισσότερο.

Πρόκειται για μια αυτοβιογραφία – ντοκιμαντέρ για τη ζωή του που έχει άφθονο κινηματογραφικό υλικό από τα παιδικά του χρόνια και την περίφημη «αυλή των θαυμάτων», εκεί όπου άρχισε να διαμορφώνεται ένας αθλητής – φαινόμενο.

Το 2015 αναδείχτηκε αθλητής στίβου της χρονιάς στο σχολείο του. Ως υπήκοος τόσο των ΗΠΑ όσο και της Σουηδίας αποφάσισε να εκπροσωπήσει σε διεθνές επίπεδο τη χώρα καταγωγής της σουηδέζας μητέρας του.

Τον Ιούνιο του 2015 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων του Κάλι κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 5,30 μέτρα, βελτιώνοντας κατά δύο εκατοστά το προσωπικό του ρεκόρ, και ανέβηκε στο βάθρο μαζί με τον καλό του φίλο – έχουν γεννηθεί και οι δύο το 1999 – Εμμανουήλ Καραλή (1ος και 3ος), με τον Σεργκέι Μπούμπκα να τους απονέμει τα μετάλλια!

Ο Ντουπλάντις έχει πάει σε άλλο επίπεδο το επί κοντώ και, το πιο σημαντικό, δεν έχει κλείσει ακόμα τα 23! Το πού μπορεί να φτάσει τον πήχη το ξέρει μόνο ο ίδιος.

Πέρα από το παγκόσμιο ρεκόρ που έκανε στο Ορεγκον, κατάφερε να πάρει και το τελευταίο ρεκόρ που είχε απομείνει στον θρυλικό Σεργκέι Μπούμπκα. Πλέον έχει περάσει 48 φορές τα 6 μέτρα, ενώ ο Ουκρανός 46. Ισοβαθμούσαν πριν από το Παγκόσμιο. Επίσης ο Ντουπλάντις έχει πλέον όλα τα χρυσά μετάλλια (Ολυμπιακοί, Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό σε ανοιχτό και κλειστό στίβο).