Καύσωνες ή ανεμογεννήτριες;

Σκληρό το δίλημμα. Τι είναι χειρότερο, να αντιμετωπίζουμε καύσωνες,  πυρκαγιές και πλημμύρες ή να βλέπουμε γύρω μας άσχημες ανεμογεννήτριες; Αν συνυπολογίσουμε ότι οι ανεμογεννήτριες διώχνουν τουρίστες, κάνουν θόρυβο, σκοτώνουν πουλιά, προκαλούν διαβρώσεις και κατολισθήσεις, μάλλον  προτιμότεροι οι καύσωνες.

Εξάλλου, ανακύπτουν πρόσθετα αντιστασιακά ερωτήματα. Πώς ξέρουμε αν υπάρχει ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή; Πώς ξέρουμε αν οι καύσωνες επιδεινώνονται από αυτήν; Πώς ξέρουμε αν οι ανεμογεννήτριες μετριάζουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου; Και γιατί πρέπει η μικρή πτωχή Ελλάς να σώσει τον κόσμο, μειώνοντας τις εκπομπές ανθρακούχων αερίων;

Για λόγους αρχής, απορρίπτουμε όλες τις διαπιστώσεις που συμβαδίζουν με συμφέροντα εταιρειών. Π.χ. ότι η αιολική ενέργεια είναι δωρεάν, άφθονη και ευρέως διαθέσιμη. Οτι οι ανεμογεννήτριες είναι η πιο προηγμένη τεχνολογία ανανεώσιμης ενέργειας. Οτι δεν συνιστούν οχλούσες δραστηριότητες αλλά εργαλείο προστασίας του περιβάλλοντος. Οτι έχουν μεγάλο δυναμικό φθηνής παραγωγής. Οτι είναι το πιο αξιόπιστο εργαλείο κατά της κλιματικής αλλαγής. Οτι τα μελλοντικά θαλάσσια αιολικά πάρκα, θεμελιωμένα ή πλωτά, μπορούν να καλύψουν στην Ευρώπη τα 2/3 της ζήτησης ηλεκτρισμού. Οτι οι χώροι τοποθέτησης των ανεμογεννητριών είναι δεδομένοι, αφού καθορίζονται από τη γεωγραφία, την ένταση του ανέμου και τα δίκτυα. Οτι δεν χρειάζονται πολύπλοκα χωροταξικά σχέδια για τα αιολικά πάρκα, αρκεί ένας αξιόπιστος, απλός, σαφής και κατανοητός μηχανισμός, που να προστατεύει τα εξαιρετικά οικοσυστήματα, τοπία και μνημεία. Οτι, όταν υπάρχει μείζων απειλή, όπως η κλιματική αλλαγή, τα υπόλοιπα ζητήματα υποχωρούν μπροστά στην ανάγκη. Οτι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) είναι έργα δημοσίου συμφέροντος που υπηρετούν την ασφάλεια και την υγεία. Οτι η θέσπιση εθνικών στόχων για τις ΑΠΕ δεν αποκλείει μια πιο φιλόδοξη ανάπτυξή τους. Οτι η μέγιστη αύξηση εξυπηρετεί την ταχύτερη αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, προσφέρει στη χώρα μεγάλο οικονομικό όφελος και, παράλληλα, την απεξάρτηση από εισαγόμενη ενέργεια.

Αντιστεκόμαστε επίμονα στον δυτικό ορθολογισμό και στην επιστήμη, διότι γνωρίζουμε καλύτερα. Για τις πυρκαγιές στα δάση φταίνε οι ξένοι πράκτορες, οι οικοπεδοφάγοι, τα ανεπαρκή πυροσβεστικά αεροπλάνα, πάντως όχι το κλίμα. Οι καύσωνες είναι φυσιολογική διακύμανση, ενόψει της μελλοντικής επιστροφής των παγετώνων. Οι κυκλώνες και οι πλημμύρες δεν είναι πρόβλημα, αρκεί να καθαρίζουν οι Δήμοι τα φρεάτια. Η άνοδος της θάλασσας είναι πολύ αργή, δεν μας απασχολεί. Οι δρόμοι που ανοίγουμε παντού για τα εξοχικά είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας, το τοπίο ανήκει σε μας, όχι στις ανεμογεννήτριες. Γιγαντώνεται λοιπόν το πανελλήνιο κίνημα «ελεύθερα βουνά, νησιά και θάλασσες, χωρίς αιολικά».

Αφού όμως καταστροφικοί κυκλώνες και θεομηνίες εμφανίζονται πιο συχνά, καύσωνες γίνονται καθημερινότητα από Μάιο μέχρι Οκτώβριο, ξηρασίες και δασικές πυρκαγιές ερημώνουν την ύπαιθρο, πλημμύρες και χειμαρρικά φαινόμενα ρημάζουν τα εδάφη, η κοινωνία θα αρχίσει να ζητάει ευθύνες από πολιτικούς, δημάρχους και οικολόγους: γιατί καθυστερήσατε να γεμίσετε τη χώρα με ανεμογεννήτριες; Η απάντηση θα βρίσκεται στον καθρέφτη της.

Ο Κίμων Χατζημπίρος είναι καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο