Η πολιτική παράδοση στη Γαλλία, θέλει τον ή την πρωθυπουργό να υποβάλλει την παραίτησή του/-ης στον πρόεδρο της χώρας μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές. Και να καλείται, στη συνέχεια, να παραμείνει στη θέση του/-ης, συγκροτώντας μία νέα υπουργική ομάδα. Αυτό είναι το σύνηθες… σε περίπτωση νίκης.
Στην περίπτωση που το προεδρικό στρατόπεδο χάνει την απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία και διαθέτει πλέον μία αδύναμη, σχετική πλειοψηφία σε ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο, στριμωγμένη ανάμεσα στη Nupes, τη συμμαχία της Αριστεράς και την Ακροδεξιά; Η Ελιζαμπέτ Μπορν, η πρωθυπουργός του Εμανουέλ Μακρόν, υπέβαλε πράγματι χθες την παραίτησή της, όπως αξίωνε άλλωστε από το βράδυ της Κυριακής όχι μόνο η αντιπολίτευση αλλά ακόμα και ορισμένοι υπουργοί και βουλευτές του προεδρικού «Μαζί!», αλλά ο γάλλος πρόεδρος την αρνήθηκε, προκειμένου να «παραμείνει επί το έργον και να συνεχίσει να δρα τις επόμενες ημέρες» η κυβέρνησή της. Τι σημαίνει αυτό;
Οτι η Μπορν, που κάλεσε χθες το απόγευμα στο Ματινιόν το σύνολο των υπουργών και υφυπουργών της, και θα δεχθεί όπως ανακοινώθηκε την επόμενη εβδομάδα τους προέδρους των κοινοβουλευτικών ομάδων, παίρνει μια μικρή αναβολή. Ανασχηματισμός πρέπει ούτως ή άλλως να γίνει προκειμένου να αντικατασταθούν οι δύο υφυπουργοί και η μία υφυπουργός που έχασαν τη μάχη των κοινοβουλευτικών εκλογών.
Στο μεταξύ, ο Εμανουέλ Μακρόν δίνει και στον εαυτό του λίγο χρόνο: ο γάλλος πρόεδρος άρχισε να δέχεται ήδη από χθες και συνεχίζει να δέχεται σήμερα τους εκπροσώπους των κομμάτων που δικαιούνται να συγκροτήσουν κοινοβουλευτικές ομάδες στην Εθνοσυνέλευση, έχοντας εκλέξει περισσότερους από 15 βουλευτές, προκειμένου να «εντοπίσει πιθανές εποικοδομητικές λύσεις στην υπηρεσία των Γάλλων». Που σημαίνει, να δει αν και πώς μπορεί να αποφύγει την παράλυση του κυβερνητικού έργου.
Ο Μακρόν θα μπορούσε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία αν συνασπιζόταν με τους Ρεπουμπλικανούς: ο επικεφαλής τους, όμως, ο Κριστιάν Ζακόμπ, του επιβεβαίωσε χθες πως «δεν τίθεται θέμα» οποιασδήποτε κυβερνητικής συμφωνίας, επισημαίνοντας ωστόσο πως οι Ρεπουμπλικανοί δεν θα υποστηρίξουν «ποτέ» ένα «μπλοκάρισμα των θεσμών». Ο γάλλος πρόεδρος θα μπορούσε επίσης να προσπαθήσει εφεξής να αναζητεί πλειοψηφίες «κατά περίπτωση», για κάθε νομοσχέδιο ξεχωριστά. Ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, Ολιβιέ Φορ, τού διαμήνυσε χθες πως το κόμμα του θα ήταν «διατεθειμένο» να «προχωρήσει» αν η κυβέρνηση έπαιρνε μέτρα για την αγοραστική δύναμη των Γάλλων. Οι Σοσιαλιστές είναι μία από τις συνιστώσες της Nupes, σκοπεύουν όμως να συγκροτήσουν ξεχωριστή κοινοβουλευτική ομάδα – η πρόταση που έκανε προχθές ο Ζαν-Λικ Μελανσόν για κοινή ομάδα της Nupes απορρίφθηκε και από αυτούς, και από τους Οικολόγους, και από τους Κομμουνιστές.
Ο Μελανσόν, που ονειρευόταν να επιβάλει μια συγκατοίκηση στον Μακρόν, με τον ίδιο ως πρωθυπουργό, δεν ήταν υποψήφιος σε αυτές τις εκλογές, συνόδευσε χθες όμως τους νεοεκλεγέντες βουλευτές της Ανυπότακτης Γαλλίας στην Εθνοσυνέλευση. Από εκεί, κάλεσε την Μπορν να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από το σώμα στις 5 Ιουλίου, όταν θα κάνει την καθιερωμένη «δήλωση συνολικής πολιτικής» της κυβέρνησης. «Σίγουρα, το Σύνταγμα δεν την υποχρεώνει να το κάνει, αλλά οι αντιπολιτευόμενες ομάδες μου μπορούν τότε να καταθέσουν μια πρόταση μομφής», απείλησε. Κι ας γνωρίζει πως μια τέτοια πρόταση θα ήταν μάλλον καταδικασμένη, αφού θα απαιτούσε τουλάχιστον 289 ψήφους, τη συσπείρωση δηλαδή όλης της αντιπολίτευσης.
