Αφύλαχτο Οπλοστάσιο (ΙΙ)

Τα νέα από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι καλά, ο τραμπισμός ισχυροποιείται. Η προβλεπόμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που ανατρέπει μισού αιώνα ελευθερία των αμβλώσεων οφείλεται στο ότι  ο Ντόναλντ Τραμπ διόρισε τρεις υπερσυντηρητικούς δικαστές, καταργώντας ουσιαστικά την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στο ανώτατο δυνατό επίπεδο.

Από την άλλη, στις προχθεσινές προκριματικές του Οχάιο εξελέγη υποψήφιος γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων ο  συγγραφέας J D Vance που ήταν τρίτος στις δημοσκοπήσεις ώσπου κέρδισε την υποστήριξη του Ντόναλντ Τραμπ, την οποία διεκδικούσαν όλοι οι υποψήφιοι: «επρόκειτο για τραμπικούς που καθένας προσπαθούσε να αποδείξει ότι είναι ο τραμπικότερος», διάβασα στο Associated Press – που ανακοίνωσε τα αποτελέσματα των προκριματικών με τον τίτλο: Trump passes test as kingmaker in Ohio.

Ο Βανς το 2016 ήταν από τους σκληρότερους Ρεπουμπλικάνους πολέμιους του Τραμπ· τον είχε αποκαλέσει «ηθική καταστροφή», «Αμερικανό Χίτλερ». «Αυτός εδώ ο τύπος έχει πει διάφορες μ@λ@κίες για μένα», είπε ο Τραμπ σε συγκέντρωση υποστήριξης του Βανς. «Αλλά αν υιοθετούσα αυτό το κριτήριο, δεν νομίζω ότι θα υποστήριζα ποτέ κανέναν στη χώρα».

Και έτσι, όλα κυλούν όμορφα σε ατμόσφαιρα συγγνώμης, αγάπης και αλληλοκατανόησης: ο Tim Ryan που κέρδισε τις προκριματικές των Δημοκρατικών και θα είναι ο αντίπαλος του Βανς για την έδρα στη γερουσία χρησιμοποιούσε το σύνθημα «Americans first».

Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα του «οπλοστασίου της δημοκρατίας» που αποτελούν οι ΗΠΑ για την Ευρώπη  στο πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανία, όπως έγραψε ο Πωλ Κρούγκμαν. Το οπλοστάσιο κινδυνεύει σοβαρά να περάσει σε δύο χρόνια στον έλεγχο δεδηλωμένου φίλου του Ταγίπ Ερντογάν, του Βλαδίμηρου Πούτιν και της Ρωσίας – ίσως επειδή τους θέλει συμμάχους στον ανταγωνισμό για παγκόσμια υπεροχή με την Κίνα. Έχει επανειλημμένα εκδηλώσει την εχθρότητά του προς Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκρούστηκε με τον Εμμανουέλ Μακρόν και την Άνγκελα Μέρκελ, υποστήριξε το Brexit και τον Μπόρις Τζόνσον προσωπικά

Και πριν καλά-καλά επισημοποιηθεί το Brexit, επί Τζο Μπάιντεν πλέον, δημιουργήθηκε η AUKUS μεταξύ Αυστραλίας-ΗΒ-ΗΠΑ εναντίον της Κίνας – και σε βάρος της Γαλλίας: όσο προσωπική και αν είναι η εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ, τελικά παράγει αποτελέσματα.

Last but not least, επανειλημμένα δήλωσε τις επιφυλάξεις του για την ενεργοποίηση του άρθρου 5 της συνθήκης του ΝΑΤΟ περί συνδρομής σε μέλος που υφίσταται επίθεση.

Και επειδή ο τραμπισμός γίνεται σιγά σιγά κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία στις ΗΠΑ, είναι καιρός  να αναλάβει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση την προστασία της δημοκρατίας της και της ανεξαρτησίας της.