Μεροκαματιάρηδες και Κολωνάκι

Τι και αν τρείς ή τέσσερις φορές ο ομογενής στρατιώτης – που μπορεί να έχει σκοτωθεί τώρα που γράφω – ανέφερε ρητά ότι πολεμά κατά του «ναζισμού» στη Μαριούπολη; «Ναζί» τον ανεβάζουν, «ναζί» τον κατεβάζουν οι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ και άλλοι ευαίσθητοι αντιφασίστες χωρίς να γνωρίζουν ούτε το όνομά του ούτε τις πεποιθήσεις του. Απλώς υιοθέτησαν τη ρωσική προπαγάνδα για το «Τάγμα Αζώφ»  και τους ισχυρισμούς του Πούτιν περί αποναζιστικοποιητικής εισβολής στην Ουκρανία.

Η πικρή αλήθεια είναι πως μάλλον πρόκειται για επαγγελματία πολεμιστή, για άνθρωπο που βγάζει μεροκάματο για την οικογένειά του πολεμώντας – αυτό σκεφτόμουν καθώς τον έβλεπα να μιλάει. Δεν συμμετέχουν σε «εθελοντικά τάγματα» μόνο -ίσως ούτε κυρίως- οι ιδεολόγοι: φτωχοί, άνεργοι, τυχοδιώκτες και περιθωριακοί προσφέρονται ως «εθελοντές» όταν οι τακτικές στρατιωτικές δυνάμεις των κρατών δεν επαρκούν στους πολέμους ή όταν τα κόμματα επιδίδονται σε εμφύλιες συγκρούσεις.

Τα παραδείγματα είναι πολλά, από όλες τις επαναστάσεις και τους πολέμους του 19ου και του 20ου αιώνα, περιλαμβανομένης της ελληνικής, όπως και από τους εμφυλίους πολέμους, περιλαμβανομένων των ελληνικών εμφυλίων: αντιβενιζελικοί «Επίστρατοι», βενιζελικοί «Γυπαραίοι», Τάγματα Ασφαλείας αλλά και οι ληστρικές ομάδες που συγκρότησαν τον ΕΛΑΣ υπό την ηγεσία του έμπειρου «ποινικού Άρη Βελουχιώτη».

Το «Τάγμα Αζώφ» ιδρύθηκε (από πρώην οπαδικό σύνδεσμο του Χάρκοβου) το 2014 όταν η Ρωσία προσπαθούσε να καταλάβει το Ντόνατσκ, όπως κάνει και τώρα. Επειδή αμύνθηκαν πολύ καλύτερα από τον τακτικό στρατό, η ομάδα τους ενσωματώθηκε σε αυτόν – έγιναν μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι οι εθελοντές, όνειρο πολλών δυσμενούς καταγωγής ανθρώπων.

Το μοτίβο της ενσωμάτωσης ατάκτων σε εθνικούς στρατούς, επαναλαμβάνεται συνεχώς στην ελληνική ιστορία. Παλαιότερα και για τον περιορισμό της ληστείας γιατί η μόνη λύση που είχαν οι άχρηστοι πλέον οι άτακτοι – ώσπου να τους χρειαστεί ξανά το κράτος ή τα κόμματα- που είχαν πολεμήσει στην Κρήτη ή στη Θεσσαλία ήταν η ληστεία.

Κραυγάζουν λοιπόν κατά των μεροκαματιάρηδων «ναζί» πρώην υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – που καθόλου όμως δεν τους ενοχλούσε η συνυπηρεσία με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ.

Διότι είσαι αξιοπρεπής πολιτικός όταν κατοικείς στο Κολωνάκι, περνάς από όλα τα κόμματα ώσπου να καταφέρεις τελικά να εκλεγείς με τους ΑΝΕΛ, γίνεσαι υφυπουργός και καταλήγεις βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ενώ είσαι φρικτός «ναζί» όταν οι τύχες των τυφλών πολιτικών παθών των αξιοπρεπών πολιτικών σε κάνουν άτακτο εθελοντή αρχικά, δημόσιο υπάλληλο στρατιώτη στη συνέχεια.

Τελικά, ίσως να υπάρχουν πραγματικά «ταξικές» διαφορές: μεταξύ πολιτικών και πολιτών, κυρίως.