Κι όμως, δεν ήταν ψέμα!

Η είδηση έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, σε μια ούτως ή άλλως βροχερή μέρα και η μοίρα το έφερε έτσι ώστε να είναι Πρωταπριλιά, σαν χθες.

Ολοι εύχονταν να είναι ένα ψέμα, ένας  εφιάλτης αλλά δυστυχώς ήταν αλήθεια και ο σπουδαίος Γιάννης Κυράστας είχε φύγει από τη ζωή στα 52 του χρόνια τέτοιες μέρες (Πρωταπριλιά του 2004) νικημένος από τη νόσο Fournier, μια κεραυνοβόλο γάγγραινα του οσχέου.

Αφήνοντας πίσω του τις γυναίκες της ζωής του, την αγαπημένη του σύζυγο Ρούλα και τις κόρες του Εβελίνα και Βέρα.

Η είδηση βύθισε σε θλίψη όλο τον χώρο του ελληνικού αθλητισμού πέρα από χρώματα και ομάδες, καθώς ο Γιάννης Κυράστας

ήταν… οικουμενικός έχοντας προσφέρει ξεχωριστές στιγμές στο άθλημα που λάτρευε τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής.

Ενας άνθρωπος που δεν έβαζε νερό στο κρασί του και δεν δίστασε δύο φορές στη ζωή του να πάρει την απόφαση και σε ένα βράδυ να κρεμάσει αρχικά τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και σε ένα άλλο το δίπλωμα του προπονητή.

Ηταν μόλις 20 ετών όταν ο διορατικός και αείμνηστος προπονητής του Ολυμπιακού τότε, ο Λάκης Πετρόπουλος, του είπε: «Νεαρέ μπαίνεις» σε έναν αγώνα του Ολυμπιακού με την Καβάλα στις 10 Δεκεμβρίου του 1972.

Από τότε ο Γιάννης Κυράστας μπήκε και δεν ξαναβγήκε παίρνοντας τη φανέλα του βασικού στο σπίτι του. Αγωνιζόμενος ως δεξί μπακ στον Ολυμπιακό έγινε από τους κορυφαίους παίκτες των Ερυθρολεύκων με τους οποίους κατέκτησε 5 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα σε 223 συμμετοχές εκ των οποίων οι 16 ήταν σε ευρωπαϊκές αναμετρήσεις με κορυφαία στιγμή την πρόκριση επί της Σέλτικ.

Η κόντρα του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό και με τον τότε πρόεδρο των Πράσινων Γιώργο Βαρδινογιάννη τον έφερε με την πράσινη φανέλα στο Τριφύλλι το 1981, ίσως στην πιο πολυσυζητημένη μετακίνηση στο ελληνικό ποδόσφαιρο καθώς τότε το Τριφύλλι πήρε πακέτο από τον Ολυμπιακό τον Γιάννη Κυράστα και τον Μάικ Γαλάκο που έκαναν χρήση της οκταετίας. Μέτρησε όμως και το γεγονός ότι στους Πράσινους ήταν ο Λάκης Πετρόπουλος.

Με το Τριφύλλι κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα φτάνοντας και στα ημιτελικά του Πρωταθλητριών το 1985, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Νοέμβριος του 1986 σε ένα ματς με τον Αρη σταμάτησε το ποδόσφαιρο).

Αμεσα ξεκίνησε την προπονητική από τον Εθνικό Ελληνορώσων και έφτασε μέχρι τον Παναθηναϊκό που έφτιαξε μια πολύ καλή ομάδα που έφτασε ψηλά στην Ευρώπη (στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ) και είχε παίξει εξαιρετικό ποδόσφαιρο ενώ είχε ψηφιστεί καλύτερος προπονητής το 2000.

Σταμάτησε την προπονητική σε ένα βράδυ (9 Δεκεμβρίου του 2001) αλλά είχε αφήσει και σε αυτό τον τομέα το στίγμα του.