Σήμα στο κινητό

Προσπαθώ να θυμηθώ πόσες φορές συνέβη το απίθανο. Ξέρετε, περιπτώσεις του τύπου «έλα μωρέ, πόσο θα χιονίσει» και μερικές ώρες μετά είσαι αποκλεισμένος στο σπίτι χωρίς ρεύμα, ενώ η κυκλοφορία γίνεται μόνο με έλκηθρο. Και το «πόσο θα φυσήξει πια» ή το «δεν θα βρέχει και όλη μέρα». Πρόκειται για εκφράσεις που εμφανίζονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα στον κατάλογο famous last words.

Είναι και άλλα. «Σιγά μην κερδίσει ο Τραμπ» ή «δεν υπάρχει περίπτωση για Brexit». Με πιο χαριτωμένο όλων το «έλα τώρα που θα έρθει ο ιός από την Κίνα». Δεν θέλω να σας απασχολήσω με εγχώρια παραδείγματα γιατί θα ξεφύγει η κουβέντα. Τώρα ακούς από φίλους το «ε, όχι και Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος», με το οποίο σίγουρα δεν εφησυχάζουν οι συμπολίτες που αγοράζουν τα χάπια ιωδίου και παραγγέλνουν μάσκες – με το που πάμε να πετάξουμε τη μία μάσκα, ετοιμαζόμαστε για την άλλη. Και απλώς να σας θυμίσω ότι πριν από δύο εβδομάδες οι περισσότεροι ήταν έτοιμοι να στοιχηματίσουν στην μπλόφα του Πούτιν. «Σιγά μην εισβάλει η Ρωσία στην Ουκρανία». Αλλωστε αυτό έλεγε και ο Πούτιν.

Η κοινή μας ζωή είναι γεμάτη από νίκες του απίθανου. Για την προσωπική, δεν το συζητώ, συνέχεια βρισκόμαστε μπροστά σε εκείνο που πιστεύαμε ότι δεν θα συμβεί ποτέ, με πρώτο το γήρας. Από όπου και αν το πιάσεις, λες ότι αποκλείεται να γίνει ο Μεγάλος, ο Τελευταίος Πόλεμος. Κανένας Ευρωπαίος δεν θα πάει να πέσει στο ανατολικό μέτωπο, ούτε θα τρέχει σε καταφύγιο που, μην το ξεχνάμε, δεν διαθέτει αρκετές πρίζες για φορτιστές. Το πολύ να αφήσουν τον Πούτιν να ισοπεδώσει την Ουκρανία, άντε και καμιά Μολδαβία και μετά βλέπουμε, μπορεί η Ρωσία να περιμένει άλλη μία γενιά πριν πεινάσει ξανά. Και αν όμως συμβεί; Αν όλα αυτά μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Δεν θα είναι η ραδιενέργεια που θα μας σκοτώσει. Θα είναι το σοκ. Θα έρθει κανένας πόλεμος και θα μας βρει να κοιτάμε σαν χαμένοι, με το χέρι και το κινητό ψηλά, να ψάχνουμε σήμα.

Μοιράζονται το μίσος

Δεν είναι καμιά ανάγωγη η Ζαχάροβα. Εχουν καλά σχολεία στη Μόσχα και ακόμα καλύτερη σχολή για το διπλωματικό σώμα, όπως αυτή που θα έβγαλε το προσωπικό της πρεσβείας στην Αθήνα που έχει και άποψη για το ζάπινγκ από τον ελληνικό καναπέ. Απλώς η Ζαχάροβα μαθαίνει και η πρεσβεία ξέρει πολύ καλά τι γίνεται στην Ελλάδα. Και κάνουν δύο πράγματα: πρώτον, φροντίζουν να επιβεβαιώνουν όσους ανησυχούν για τις ελληνορωσικές σχέσεις και καταγγέλλουν την κυβέρνηση για τη βοήθεια προς την Ουκρανία. Και δεύτερον, τους δίνουν επιχειρήματα. Και κάπως έτσι διαβάζεις στα social σχόλια Ελλήνων που συμφωνούν με τις ρωσικές θέσεις και βλέπουν ότι μαζί με το ξανθό γένος μοιράζονται πλέον και το μίσος τους για τον Μητσοτάκη, την κυβέρνηση, το ΝΑΤΟ, τους γκέι, τον κόσμο ολόκληρο.

Επιτέλους, μια συναυλία

Δεκατέσσερις γνωστοί τραγουδιστές, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν εντός των επόμενων ωρών, θα ανέβουν στη σκηνή και θα τραγουδήσουν για την Ουκρανία, ξεπλένοντας έστω λίγη από την ντροπή που πέφτει στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας. Η πρωτοβουλία ανήκει στον τραγουδοποιό Στάθη Δρογώση, ο οποίος, αν και στον χώρο της Αριστεράς, δέχεται συχνά επιθέσεις επειδή απλώς ακολουθεί την κοινή λογική, χωρίς να αγνοεί την πραγματικότητα και, κυρίως, χωρίς να πουλάει επαναστατικό πνεύμα για να κόψει εισιτήρια. Και, ξέρετε, σε αυτή τη συναυλία θα μετρηθεί και το ανάστημά μας ως κοινωνίας, αν και φοβάμαι ότι θα δούμε μέχρι και προσπάθειες για τη ματαίωση ή τη διακοπή της. Οι συμμετέχοντες θα λοιδορηθούν και σίγουρα θα τους κοστίσει και τη συμμετοχή τους στα μεγάλα φεστιβάλ των κομματικών νεολαιών. Μπράβο τους.