Καιτούλα

Υπάρχουν Ελληνες που είναι με τον Πούτιν; Με έκπληξη ανακάλυψα πως υπάρχουν.

Δυο κατηγορίες.

Υπάρχουν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που θεωρούν ότι ο Πούτιν έχει τα δίκια του επειδή έτσι λέει ο Πούτιν που είναι παιδί τεφαρίκι και άνδρας «λογοτιμήτης». Αλλά φταίνε οι Δυτικοί που τον ανάγκασαν να αντιδράσει επειδή δεν τον αφήνουν να γίνει μεγάλη δύναμη.

Είναι οι ίδιοι ηλίθιοι που ρωτούν και «τι έκανε το ΝΑΤΟ στην Κύπρο, τη Γιουγκοσλαβία ή το Ιράκ;».

Καμία σχέση φυσικά ο φάντης με το ρετσινόλαδο ή με τον Πούτιν.

Αλλωστε όλοι υποθέτουμε πως με όλα τα ελαττώματά του, ο Πούτιν θα επέλεγε σοβαρότερους υποστηρικτές από τον Αρβανίτη ή τον Κούλογλου.

Υπάρχουν και οι «άχρηστοι ηλίθιοι» που κατάλαβαν ότι έχουμε «μια αναμέτρηση δυο ιμπεριαλισμών» αλλά εμείς «δεν επιλέγουμε ιμπεριαλισμό».

Είμαστε ισαποστάκηδες – αν και λίγο Πούτιν… Και γι΄ αυτό δεν πρέπει να μπλεκόμαστε στα «ιμπεριαλιστικά σχέδια» του ιμπεριαλισμού. Είναι η σοφή κοινή προτροπή (έστω με διαφορετική φρασεολογία) του Βελόπουλου και του Κουτσούμπα.

Υποθέτω πως δεν έχουν ακούσει ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην ΟΝΕ, στο ΝΑΤΟ, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον δυτικό κόσμο και σε όλα τα σχετικά. Κρίμα.

Και στις δύο κατηγορίες συμπολιτών μας (σε εκείνους που είναι με τον Πούτιν και στους άλλους που βολτάρουν έξω από τις πρεσβείες) δόθηκε μια καθαρή απάντηση.

«Στον πόλεμο δεν υπάρχουν “ναι μεν αλλά”. Ο Πούτιν ξεκίνησε μια θηριωδία που κανείς δεν ξέρει πότε θα σταματήσει. Οφείλουμε να σταθούμε δίπλα σε όλα τα θύματα του πολέμου με κάθε δυνατό τρόπο» (25/2).

Την έδωσε η Καίτη «που αγαπούσες» Γαρμπή.

Κι έτσι στις ακροαριστερές κι ακροδεξιές μπουρδολογίες περί ιμπεριαλισμών, ΝΑΤΟ και ανασύστασης της Ρωσίας μπορούμε με ήσυχη συνείδηση να αντιτάξουμε το «δόγμα Καιτούλα».

Ούτε «σούξου», ούτε «μούξου», ούτε «να σας εξηγήσω τι έγινε το 1990 ή το 1997».

Διότι αν ο Πούτιν ξεκίνησε να πάρει τη ρεβάνς του Ψυχρού Πολέμου, δεν ξέρω αν το μέτρησε σωστά. Το βέβαιο είναι ότι θα πολεμήσουν και οι άλλοι.

Αν μάλιστα (όπως φαίνεται) η Δύση περιορίσει τη σύγκρουση στο πολιτικό, οικονομικό και τεχνολογικό πεδίο το πιθανότερο είναι ότι ο Πούτιν θα παίξει εκτός έδρας.

Και φυσικά καμία Ουκρανία, καμία Φινλανδία και καμία Σουηδία δεν θα τον καλωσορίσει καλόκαρδα για αφεντικό, ούτε θα του ζητήσει την άδεια. Εκτός αν τις καταλάβει όλες.

Δύσκολο. Διότι όπως είπε σοφά και η Καιτούλα στον πόλεμο δεν υπάρχουν «ναι μεν αλλά».