Το μάθημα του Μο

Ηταν Μάρτιος του 1983 όταν δύο αγόρια, δίδυμα, γεννήθηκαν σε μια πάμφτωχη και χιλιοβασανισμένη από τον πολυετή και ανόητο εμφύλιο χώρα.

Ο λόγος για τη Σομαλία στο Κέρας της Αφρικής και τα συγκεκριμένα παιδιά με τα άλλα τέσσερα αδέρφια τους ζούσαν στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου όπου το προσδόκιμο ζωής υπολογίζεται μόλις στα 56 χρόνια. Η μοίρα όμως είχε ένα καλύτερο σχέδιο για τον Μοχάμεντ και τον Χασάν που τότε έμοιαζαν σαν δυο σταγόνες νερό. Οταν έγιναν επτά ετών μετακόμισαν με μία αδερφή τους στο σπίτι της γιαγιάς στο γειτονικό και επίσης πάμπτωχο Τζιμπουτί που αναγκάστηκε το 2008 να δανειστεί από το ΔΝΤ και το προσδόκιμο ζωής υπολογίζεται λίγο παραπάνω απ’ ό,τι στη Σομαλία, στα 66 χρόνια.

«Δεν φανταζόμουν τι θα έκανα αν έμενα εκεί», παραδέχεται σήμερα ο Μοχάμεντ που, οκτώ ετών και χωρίς να γνωρίζει γρι αγγλικά, μετακόμισε στο Λονδίνο όπου ήδη δούλευε ο πατέρας του.

Σήμερα αυτό το 39χρονο αγόρι το γνωρίζει όλος ο πλανήτης. Μιλάμε ίσως για τον κορυφαίο βρετανό αθλητή όλων των εποχών και έναν από τους σπουδαιότερους παγκόσμιους πρωταθλητές και ολυμπιονίκες.

Ο Μο Φάρα με τους δέκα παγκόσμιους τίτλους και τα τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στα 5.000 μ. και στα 10.000 μ. στο Λονδίνο το 2012 και το Ρίο το 2016, δικαίως έχει κερδίσει περίοπτη θέση στην ιστορία του στίβου.

Ολη του η πορεία μέχρι την κορυφή αποτελεί μάθημα. Μας δείχνει πόσο ψηλά και μακριά μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος που ονειρεύεται και δεν το βάζει κάτω ποτέ. Από την απόλυτη φτώχεια της Αφρικής, ο Μο άκουσε να φωνάζουν το όνομά του αμέτρητοι άνθρωποι σε κατάμεστα στάδια και έφτασε να τιμηθεί από τη βασίλισσα Ελισσάβετ με τον παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας!

Η κούρσα του στα 10.000 μ. στη Βραζιλία θα μπορούσε να πει κανείς ότι προσομοιάζει με τη ζωή του. Λίγες στροφές μετά την εκκίνηση, για αδιευκρίνιστο λόγο, έπεσε μόνος του στο σκληρό τερέν.

Σηκώθηκε, πάλεψε, κέρδισε και έγινε ξανά χρυσός Ολυμπιονίκης.