Ο,τι πει η μαμά του

Ανησυχία διαισθάνομαι στους υποστηρικτές του σέρβου αντιστασιακού Τζόκοβιτς, επειδή η συμμετοχή του στο Australian Open είναι υπό την κρίση του υπουργού Μετανάστευσης της χώρας, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να ακυρώσει τη βίζα του αθλητή, παρά την απόφαση του δικαστηρίου που την έκρινε έγκυρη. Πράγματι, ο ηλικίας 44 ετών Αλεξ Χοκ είναι το πρότυπο του «σκληροτράχηλου» Αυστραλού. Κοκκινομούρης, γεροδεμένος, με σκούρα κόκκινα μαλλιά και λάτρης του ράγκμπι, ανήκει στη συντηρητική πτέρυγα του κεντροδεξιού Φιλελεύθερου Κόμματος της Αυστραλίας. Από το γεγονός ότι υπηρέτησε εθελοντικά έξι χρόνια ως έφεδρος στον στρατό μέχρι τις παλαιϊκές  θέσεις του σε ζητήματα ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, όλα δείχνουν ότι πρόκειται για τύπο, ο οποίος δεν θα βλέπει με συμπάθεια τα καραγκιοζιλίκια του Τζόκοβιτς.

Εντούτοις, ο Τζόκοβιτς έχει με την πλευρά του μια «πέμπτη φάλαγγα, μέσα στη Μαδρίτη», για να το πω με όρους του Ισπανικού Εμφυλίου. Λογικά, πρέπει να έχει με το μέρος του τη μητέρα του Χοκ, η οποία είναι Ελληνίδα – και όλοι γνωρίζουμε ότι οι μετανάστες της μεταπολεμικής περιόδου έχουν κατά κανόνα εθνικιστικές θέσεις, λόγω νοσταλγίας. Με λίγα λόγια, ο Αλεξ θα κάνει ό,τι του πει η μαμά του. Καμία άλλη εκπρόσωπος του είδους δεν έχει αναπτύξει σε τόσο υψηλό επίπεδο την τέχνη της καλλιέργειας ενοχών στα παιδιά της όσο η ελληνίδα μητέρα – με την εξαίρεση, ίσως, της εβραίας μητέρας, όπως τουλάχιστον σατιρίζεται στις ταινίες του Γούντι Αλεν. Εχω λοιπόν εμπιστοσύνη στον Αλεξ!  Είναι καλό παιδί, θα κάνει αυτό που πρέπει…

ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ…

«Η λογική του έτσι θέλω, της βίας και της ανομίας, δεν χωράει πλέον στα ελληνικά πανεπιστήμια». Αχ, τι ωραία που το έγραψε στο Twitter ο κυβερνητικός εκπρόσωπος! Τον φαντάζομαι κιόλας να το λέει, με τη χαρακτηριστική του αυστηρότητα, που του δίνει αυτό το καλοσυνάτο ύφος επιλοχία εκπαιδευτή σε κέντρο κατατάξεως αμερικανών πεζοναυτών. Με τη διαφορά ότι δεν είναι έτσι, όσο αποφασιστικά και αν το λέει ο κ. Οικονόμου, όσο και αν το υποστηρίζει με το ύφος «General der Infanterie», για να το πω με έναν τρόπο που ταιριάζει με τα μάτια του. Στην πραγματικότητα των ελληνικών πανεπιστημίων, δυστυχώς, χωράνε και η βία και η ανομία. Το αποδεικνύει το πρόσφατο περιστατικό στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με τον ξυλοδαρμό καθηγητή και φοιτητών από είκοσι κουκουλοφόρους εισβολείς.

Το παρασκήνιο της υπόθεσης, όλα αυτά που λέγονται και από το ίδιο το θύμα για διαφορές με συναδέλφους του, όπως και οι όποιες δικαστικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται, είναι όλα δευτερεύοντα. Είναι ασφαλώς χρήσιμα για τη διερεύνηση και τη γενικότερη αξιολόγηση του περιστατικού, επομένως είναι δημοσιογραφικώς ενδιαφέροντα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αλλοιώνουν την ουσία του γεγονότος. Μόνο σε ελληνικό πανεπιστήμιο μπορεί μια συμμορία τραμπούκων να αισθάνεται τόσο ασφαλής, ώστε να εισβάλει εν ώρα μαθήματος για να δείρει ένα καθηγητή, αλλά και όσους τολμήσουν να τους εμποδίσουν.

Ας μην αναζητούμε λύσεις στη φλυαρία, όταν βρίσκονται μπροστά μας. Η εκλογή αυτής της κυβέρνησης έδειξε ότι η κοινωνία έχει ξεπεράσει το ταμπού της (ακρο)αριστερής βίας στα πανεπιστήμια. Απομένει λοιπόν στην κυβέρνηση να εκπληρώσει τη δική της πλευρά της συμφωνίας. Η πανεπιστημιακή Αστυνομία είναι πια νόμος του κράτους και οι προσληφθέντες εκαιδεύονται. Προτείνω, λοιπόν, ο κ. Θεοδωρικάκος να βάλει την αθλητική φόρμα του (όχι νάιλον φωσφοριζέ – γιατί τον έχω ικανό) και αύριο το πρωί στις 7 να είναι στο κέντρο εκπαιδεύσεως, για να συμμετάσχει συμβολικά στις αθλοπαιδιές, να δείξει το ενδιαφέρον του, αλλά και να δει από πρώτο χέρι πώς πάει η εκπαίδευση αυτών των παιδιών. Θα τα βγάλουν πέρα με κουκουλοφόρους;