Δύο κυρίες

Tη λένε Ντάρια Ναβάλναγια και είναι 20 ετών. Τις προάλλες πήγε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να παραλάβει το βραβείο Ζαχάροφ για λογαριασμό του πατέρα της, του Αλεξέι Ναβάλνι, πολιτικού κρατούμενου του Πούτιν. Ολοι περίμεναν ότι θα αναλωνόταν σε ευχαριστίες. Δεν το έκανε. Υποστήριξε, αντιθέτως, ότι η Ευρώπη δεν κάνει αρκετά για να βοηθήσει τους καταπιεσμένους λαούς, ότι ο «πραγματισμός» των ηγετών μας επιχειρεί να κρύψει ως φύλλο συκής τον κυνισμό και τη διαφθορά, ότι τα ιδιωτικά συμφέροντα ελέγχουν τον δημόσιο διάλογο, ότι τα λεφτά των ανθρώπων που λεηλατούν τον λαό της και σκοτώνουν τους φίλους της μετατρέπονται σε βίλες στην Κυανή Ακτή και σαλέ στο Κουρσεβέλ και ότι δεν θα πάρει κανείς την Ευρώπη στα σοβαρά μέχρι να κατάσχει τα γιοτ και τα μέγαρα των εγκληματιών.

Παραλίγο να γράψουν κάτι δικοί μας ότι να πάψει να ασχολείται με την Ευρώπη η πιτσιρίκα και να πάει να τα πει αυτά στην Κίνα ή τη Ρωσία, αλλά μετά σκέφτηκαν ότι Ρωσίδα είναι και το μετάνιωσαν. Ο γάλλος ευρωβουλευτής Ραφαέλ Γκλικσμάν, πάλι, δεσμεύτηκε γραπτώς ότι θα φροντίσει όλοι οι ευρωβουλευτές που χειροκρότησαν τη Ντάρια να μην ξεχάσουν ούτε τα λόγια της ούτε το βλέμμα της.

Τη λένε Καρόλα Ρακέτε και είναι 33 ετών. Την περασμένη Πέμπτη, ένα δικαστήριο της Σικελίας έθεσε οριστικά τέλος σε όλες τις διώξεις εναντίον της με την κατηγορία ότι σώζει πρόσφυγες που κινδυνεύουν να πνιγούν στη θάλασσα. «Η Καρόλα Ρακέτε εκπλήρωσε το χρέος της σωτηρίας της ζωής που προβλέπεται από το εθνικό και διεθνές δίκαιο της θάλασσας», έκρινε η δικαστής Μικαλέα Ραϊμόντο, αναφερόμενη στην πρωτοβουλία της γερμανίδας πλοιάρχου να μπει τον Ιούνιο του 2019 στο λιμάνι της Λαμπεντούζα με το πλοίο της Sea-Watch 3 που είχε μόλις σώσει 42 πρόσφυγες στ’ανοιχτά της Λιβύης. Βασιζόμενη σε έκθεση της Υπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, η δικαστής έκρινε επίσης ότι η Λιβύη δεν είναι μια ασφαλής χώρα για τους πρόσφυγες, καθώς στη χώρα αυτή «χιλιάδες άνθρωποι κρατούνται αυθαιρέτως και υποβάλλονται σε βασανιστήρια».

Παραλίγο να γράψουν κάτι άλλοι δικοί μας ότι αυτά είναι κόλπα συριζέικα, ότι το «μπάτε σκύλοι αλέστε» τελείωσε και ότι για όλα φταίνε οι διακινητές, αλλά είπαν να μην τα βάλουν με τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Κι έτσι η πλοίαρχος έγραψε ανενόχλητη ότι «στη σύγχρονη ιστορία μας, οι σοβαρότερες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν διαπράττονται από άτομα, αλλά από κράτη», υπενθυμίζοντας ότι τα τελευταία χρόνια προβαίνουν σε παράνομες επαναπροωθήσεις η Ελλάδα, η Κροατία και η Πολωνία.

Δεν θα επαναλάβουμε το κλισέ ότι οι δύο κυρίες ταρακουνάνε τις συνειδήσεις μας, γιατί δεν λένε πράγματα που δεν ξέρουμε, αντιθέτως, τα ξέρουμε, αλλά έχουμε εξοικειωθεί απολύτως μαζί τους.