Η χρονιά των αποτελεσμάτων

Περιμένουμε ένα αποτέλεσμα – και πάλι. Ενα από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, ένα αγοράκι, μπορεί να το κόλλησε στο σχολείο. Υποτίθεται ότι θα έχουμε τα αποτελέσματα μέχρι απόψε, αλλά ποιος ξέρει; Ισως έχουν ήδη βγει; Γιατί καθυστερεί τόσο η ανανέωση της οθόνης;

Αυτός ήταν, πάνω απ’ όλα, ένας χρόνος αναμονής για αποτελέσματα που έφτασαν απροσδόκητα και μας έριξαν σε αδιέξοδο: κάποιος με τον οποίο γευματίσαμε, για τον οποίο ξέραμε ότι ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός, που κατέληξε απροσδόκητα με θετική διάγνωση. Ημασταν περιπτώσεις επαφής με κρούσμα – μία από αυτές τις τρομακτικές νέες φράσεις που έχουν εισβάλει στη ζωή μας, μαζί με τεστ PCR και ιικά φορτία, εμβόλια mRNA και μάσκες KN95. Ετσι, έπρεπε να τσεκαριστούμε πολλές φορές. Επρεπε να περιμένουμε τα αποτελέσματα πολλές φορές. Μερικές φορές, τα νέα ήταν καλά, μερικές φορές ήταν άσχημα και μερικές φορές δεν ήμασταν σίγουροι τι να σκεφτούμε. Ηταν καλύτερο να λάβετε ένα αρνητικό τεστ ή να μάθετε ότι είχατε ήδη προσβληθεί από τον ιό και δεν τον είχατε παρατηρήσει ποτέ; Θα είχαμε κάνει τα πάντα για να κάνουμε κάποια αποτελέσματα να έρχονται πιο αργά.

Στο δεύτερο κύμα COVID-19 της Ινδίας, οι αριθμοί ανέβηκαν σε εκπληκτικά ύψη μέσα σε λίγες μέρες, συντρίβοντας το ανεπαρκώς προετοιμασμένο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Εκατομμύρια οικογένειες έμειναν να περιμένουν νοσοκομειακά κρεβάτια και οξυγόνο για τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Και μετά, πολύ συχνά, περίμεναν να βρουν μια θέση στη γραμμή αποτέφρωσης ή στον χώρο ταφής. Αλλες αναμονές κράτησαν χρόνια. Εμείς, όπως πολλοί σε όλο τον κόσμο, περιμέναμε τις επόμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του ο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή η αναμονή επεκτάθηκε φέτος, έως ότου η εκλογή του Τζο Μπάιντεν επικυρώθηκε τελικά από το Κογκρέσο. Η αναμονή για τα εκλογικά αποτελέσματα, με την ανά λεπτό κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, φαίνεται να έχει γίνει πιο τρελή από ό,τι στο παρελθόν. Θα γυρίσει το Ουισκόνσιν; Ποιος θα ελέγχει τη Γερουσία; Τι θα γίνει στη Βόρεια Καρολίνα; Και η αναμονή δεν τελείωσε εκεί. Η κούρσα για τον έλεγχο της Γερουσίας των ΗΠΑ δεν έπρεπε να καταλήξει σε μια κομητεία στην Τζόρτζια, και σε λιγότερο από το 1% των ψήφων, αλλά έγινε. Η καταμέτρηση στη Γερουσία έγινε τελικά, αλλά όχι πριν ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του επιδιώξουν να το εμποδίσουν οργανώνοντας μια εξέγερση στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ.

Η COVID-19 αντικατοπτρίζει κατά κάποιο τρόπο την προεδρία του ανθρώπου που αρνήθηκε να πάρει την ασθένεια στα σοβαρά. Υπήρξε ένα σοκ όταν έφτασε, μια ηρεμία όταν φαινόταν ότι θα ήταν εντάξει και μετά μια αργή στροφή προς το χειρότερο. Στην πορεία, υπήρξαν νέα αποτελέσματα να σκεφτούμε – ζωτικά σημεία, επίπεδα οξυγόνου, πυρετοί. Τα αποτελέσματα έφταναν καθημερινά – ένα ακόμη πράγμα που πρέπει να περιμένετε χωρίς να ξέρετε τι σήμαινε το αποτέλεσμα ή πώς να αντιδράσετε. Ηταν καλά νέα επειδή η κατάσταση του ασθενούς δεν είχε επιδεινωθεί ή κακά νέα επειδή δεν είχε βελτιωθεί; Η ίδια αμφιθυμία ακολούθησε την παράδοση των ημερήσιων μετρήσεων λοιμώξεων, που εμφανίζονταν κάθε απόγευμα στα τηλέφωνά μας, χάρη στην εφαρμογή TousAntiCovid της γαλλικής κυβέρνησης (περάσαμε το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος στη Γαλλία). Είναι το 20.000 υψηλό σε κρούσματα ή χαμηλό; Πολύ υψηλό, σίγουρα, αλλά και πολύ χαμηλό για να κάνει πολλά η κυβέρνηση γι’ αυτό. Αλλα αποτελέσματα έφτασαν απροσδόκητα γρήγορα. Οι δοκιμές του εμβολίου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Τα αποτελέσματα εμφανίστηκαν σχεδόν πριν κατακτήσουμε τη διάκριση μεταξύ αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας. Τα νέα ήταν καλά. Πολλά εμβόλια λειτούργησαν καλύτερα από ό,τι οποιοσδήποτε είχε δικαίωμα να ελπίζει. Και όμως, με τον ιό να αποκτά νέες μεταλλάξεις που θα μπορούσαν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα των σημερινών εμβολίων, υπάρχουν πάντα περισσότερα αποτελέσματα που πρέπει να περιμένουμε.

Τα εμβόλια κατά της COVID-19 πρόσφεραν μια νέα πηγή ελπίδας και έναν νέο λόγο να περιμένουμε. Μεγάλο μέρος του κόσμου εξακολουθεί να αναρωτιέται πότε και αν αρκετά εμβόλια θα είναι διαθέσιμα για τους πολίτες του, ενώ οι «παγκόσμιοι ηγέτες» αγωνίζονται να τεκμηριώσουν τις δηλώσεις τους σχετικά με την ανάγκη για καθολικό εμβολιασμό με πραγματικές δόσεις. Αλλά για όσους έχουν την τύχη να εμβολιαστούν, υπάρχει μια νέα ερώτηση που δεν θα απαντηθεί πατώντας το refresh. Οταν κοιτάξουμε πίσω στα σημάδια που άφησε η πανδημία, τι θα δούμε – μόνο τον πόνο της απομόνωσης ή επίσης τη χαρά της καθημερινής ανθρώπινης επαφής; Ισως είναι καιρός να αρχίσουμε να χτίζουμε πάνω σε αυτές τις ζωντανές ακόμα αναμνήσεις προς μια νέα αλληλεγγύη που είναι καθολική χωρίς να είναι αφηρημένη, χτισμένη στην απτή ευχαρίστηση του να είμαστε μαζί, αλλά εκτείνεται μέχρι τα πέρατα του κόσμου.

Ισως αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε το μεγαλύτερο άγχος της εποχής μας. Ο πλανήτης κυριολεκτικά φλεγόταν το περασμένο καλοκαίρι και η εποχή των κυκλώνων ξεκίνησε νωρίς. Η Γη θερμαίνεται και θα συνεχίσει να θερμαίνεται, καθιστώντας αδύνατη τη ζωή σε μερικούς από τους πιο πυκνούς ανθρώπινους οικισμούς σήμερα. Η αναμονή τώρα είναι να δούμε αν υπάρχει η συλλογική βούληση να αντιμετωπίσουμε αυτά τα αποτελέσματα, να σηκωθούμε και να πούμε «Φτάνει», για να αναγνωρίσουμε ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για δικαιολογίες και ότι οι ηγέτες μας πρέπει να κάνουν περισσότερα από το να μιλάνε.