Κίνητρα και χρηματοδότηση (και) στις μικρές εταιρείες

Παρ’ όλες τις αντιξοότητες, ύστερα από μια υπερδεκαετή περίοδο οικονομικής και υγειονομικής κρίσης, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας, που στην πλειοψηφία τους είναι οικογενειακές, επέζησαν λόγω της ευελιξίας που επέδειξαν, της έντονης και πολύωρης απασχόλησης των μελών της οικογένειας σε αυτές, καθώς και της ταμειακής ενίσχυσης από δικές τους αποταμιεύσεις, που τις κράτησαν ζωντανές την κρίσιμη στιγμή. Οι ακραίες συνθήκες λειτουργίας της αγοράς τις ανάγκασαν να αποκτήσουν εξαιρετικά οργανωμένη εσωτερική υποδομή, να αναπτύξουν με πολύ γρήγορους ρυθμούς ψηφιακά κανάλια πώλησης, να ενισχυθούν με εξειδικευμένο προσωπικό και να δημιουργήσουν σημαντικές τάσεις εξωστρέφειας.

Τα μέτρα που ελήφθησαν στήριξαν πραγματικά τις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ολη όμως αυτή η περίοδος απραξίας στέγνωσε και την τελευταία σταγόνα ρευστότητας που διέθεταν, αναδεικνύοντας ως σημαντικότερο πρόβλημα την έλλειψη κεφαλαίου κίνησης και τη διαχείριση των συσσωρευμένων οφειλών, έχοντας ακόμα ερμητικά κλειστή τη στρόφιγγα των τραπεζών. Η κατάσταση αποδεικνύεται πολύ δύσκολη και τα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου το 60% των επιχειρήσεων βρίσκεται εκτός χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα εξαιτίας της χαμηλής πιστοληπτικής ικανότητας σε συνδυασμό με δυσμενή στοιχεία.

Η επόμενη ημέρα φέρνει στο προσκήνιο το πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης που θα δώσει πρόσβαση σε ένα μεγάλο τμήμα του επιχειρηματικού κόσμου σε κεφάλαια που με τη μόχλευση θα αγγίξουν τα 60 δισ. Αυτή η διαδικασία επιδοτεί πρωτίστως τις συγχωνεύσεις μεγάλων και μεσαίων εταιρικών σχημάτων, αλλά δυσκολεύει πολύ τη δημιουργία συνεργατικών σχηματισμών μεταξύ μικρών επιχειρήσεων, που το πρώτο τους μέλημα αυτή τη στιγμή είναι να επιβιώσουν και να διαχειριστούν τις οφειλές τους.

Είναι λοιπόν χρέος μας να ζητήσουμε αφενός τα κίνητρα συνεργασιών να σχεδιαστούν έτσι ώστε να αφορούν και εταιρείες μικρότερου μεγέθους και αφετέρου να υπάρξει πρόβλεψη για τις πολύ μικρές οικονομικές οντότητες, για τις οποίες η μεγέθυνση μέσω συγχωνεύσεων δεν είναι δυνατή, να αποκτήσουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία, ενημερωτικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και καινοτόμες δράσεις που θα ενισχύσουν το ψηφιακό τους αποτύπωμα και θα τις διατηρήσουν στην πρωτοκαθεδρία της ανταγωνιστικότητας.

Τώρα που φαίνεται ότι βαδίζουμε στα τελευταία μέτρα της υγειονομικής κρίσης και ενώ η απειλητική μετάλλαξη Ομικρον έχει μπει στην καθημερινότητά μας, είναι στιγμή να επιβραβεύσουμε και να στηρίξουμε αυτή την τεράστια προσπάθεια της «αγοράς». Είναι σημαντικό ως καταναλωτές να επισκεπτόμαστε τα εμπορικά καταστήματα έχοντας το αίσθημα της ασφάλειας και της σιγουριάς που μας εγγυάται η πιστή τήρηση όλων των υγειονομικών πρωτοκόλλων και ως πολιτεία να διατηρήσουμε τη στοχευμένη στήριξη όπου και όταν απαιτείται.

Τα δυσκολότερα μέτρα σε έναν αγώνα επιβίωσης είναι τα τελευταία, γιατί η εξάντληση μπορεί να οδηγήσει σε εγκατάλειψη. Συνεπώς, θα ήταν κρίμα τώρα, στην τελευταία στροφή, να αφήσουμε αβοήθητες επιχειρήσεις που δεν ευθύνονται για την οικονομική τους δυσχέρεια σε μια αγορά που λειτουργεί ακόμα υπό περιορισμούς.

Πλησιάζοντας στην καρδιά της εορταστικής περιόδου, επιβεβαιώνεται η δυναμική της αγοράς. Οι εμπορικές επιχειρήσεις έχουν φορέσει τα γιορτινά τους, διέψευσαν τις Κασσάνδρες που προέβλεπαν ελλείψεις και ακρίβεια στα ράφια και για άλλη μια φορά δίνουν την οικονομική τους μάχη με χαμόγελο και αξιοπρέπεια. Ευχόμαστε η νέα πολλά υποσχόμενη χρονιά να αποτελέσει μεγάλο σταθμό για την οικονομική ανάπτυξη και ανάταση της χώρας μας.

Ο Σταύρος Καφούνης είναι πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών