Δράση

Τα φωτογραφικά στιγμιότυπα ενίοτε εκπέμπουν μηνύματα πιο δυνατά από οποιαδήποτε πολιτική δήλωση. Οπως, για παράδειγμα, εκείνο που έστειλαν έντεκα νεαροί άνδρες όταν πόζαραν στο χορτάρι ενός γηπέδου ποδοσφαίρου φορώντας πάνω από τις εμφανίσεις τους λευκά μπλουζάκια με στάμπα τη φράση «ούτε μία λιγότερη» – κάποιοι από τους παίκτες κράτησαν και μικρά πλακάτ, τα οποία έγραφαν «επειδή του έθιξε τον ανδρισμό, απούσα», «επειδή χάλασε η φάση, απούσα», «επειδή του είπε όχι, απούσα», «επειδή του έβρισε τη μάνα, απούσα», «επειδή τον χώρισε, απούσα». Ο Παναιτωλικός λίγο πριν παίξει με τον Ατρόμητο, το Σάββατο, αποφάσισε να πάρει μέρος σε μια συμβολική δράση ευαισθητοποίησης μαζί με την ομάδα «Παρούσες». Οι ποδοσφαιριστές δεν είπαν τίποτα που να μην έχει ήδη ειπωθεί για τις γυναικοκτονίες. Κι όμως, η πράξη τους αυτή ίσως έχει μεγαλύτερο βάρος απ’ όλους τους μικρούς και μεγάλους λόγους που έχουν βγάλει γυναίκες και άνδρες με θεσμικό ρόλο από τότε που ξεκίνησε το #MeΤoo στην Ελλάδα.

Κουλτούρα

Γιατί μερικές φορές το μήνυμα γίνεται ισχυρότερο χάρη στον ίδιο του τον κομιστή. Μέσα στον χώρο που γεννιούνται και καλλιεργούνται πολλά στερεότυπα για το μάτσο αρσενικό, εκείνο που ξεχειλίζει τεστοστερόνη, μια ενδεκάδα ανδρών – με την οποία η κερκίδα ταυτίζεται ώστε να χτίσει μέρος της ταυτότητάς της  – «τσαλάκωσε» το κυρίαρχο εκεί πρότυπο της αρρενωπότητας υιοθετώντας γυναικεία συνθήματα. Εδειξε, με άλλα λόγια, πως η σεξουαλική παρενόχληση και κακοποίηση, οι δολοφονίες γυναικών, αλλά και κάθε έκφραση της ανισότητας των φύλων μπορούν να καταπολεμηθούν μόνο όταν αλλάξει η κρατούσα κουλτούρα. Μόνο όταν οι γονείς σταματήσουν να εκπαιδεύουν τα κορίτσια τους να προσέχουν, και μάθουν να γαλουχούν τα αγόρια τους με σεβασμό για το άλλο φύλο. Οι φεμινίστριες που δοκίμασαν τα όπλα του ακτιβισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1960, άλλωστε, το λένε από τις αρχές της νέας χιλιετίας: δεν αρκεί να μεγαλώνουμε τις κόρες μας σαν τους γιους μας, τα πράγματα δεν θα φτιάξουν αν δεν μεγαλώσουμε και τους γιους μας σαν τις κόρες μας.