Το πεζοδρόμιο είναι πολυτέλεια

Το μονόγραμμά του, ή το λογότυπό του, οι διαγώνιες γραμμές του Off – White, έχουν για αφετηρία τους τη γλώσσα των κατασκευαστικών πινακίδων, μια γλώσσα που έχει σχεδιαστεί για να φαίνεται οπουδήποτε από μακριά. «Η επωνυμία μου δημιουργήθηκε από το Instagram, όχι από τις σελίδες της Vogue», θα πει ίδιος για την πρωτόλεια σειρά του σε μία συνέντευξή του στο 032c, λίγους μήνες πριν αναλάβει τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή των ανδρικών συλλογών του Louis Vuitton τον Μάρτιο του 2018.

Ο Βίρτζιλ Αμπλο σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison και Αρχιτεκτονική στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ιλινόις. Και όταν έκανε την πρακτική του άσκηση στο ατελιέ του ιταλικού οίκου Fendi γνώρισε τον Κάνιε Γουέστ και ανέλαβε την κατασκευή της εικόνας του ράπερ από τα συναυλιακά σόου του, τα εξώφυλλα των CD έως τα ρούχα και τα αξεσουάρ που λειτουργούσαν ως προωθητικό υλικό για τη μουσική του. Το 2009 ο Βίρτζιλ και οι φίλοι του αποφάσισαν να εμφανιστούν απρόσκλητοι στην Ανδρική Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού. Ο Κάνιε Γουέστ κρατούσε μια βαλίτσα Γκογιάρ και ο Αμπλο ξεχώριζε μέσα στο φωτεινό μπλε καπιτονέ φουσκωτό γιλέκο Moncler. Η στιγμή για το streetwear μόλις ξεκινούσε.

Το 2012 ίδρυσε την Off-White επωνυμία δίνοντας έμφαση σε δύο λεπτομέρειες που έγιναν η υπογραφή του: φράσεις-συνθήματα βαλμένες σε εισαγωγικά και τυπωμένες με γραμματοσειρά Helvetica. Από τότε τα συστατικά του ήταν τα πιο απλά κομμάτια του streetwear. Μπλούζες φόρμας και τζιν Levi’s πάντα «πειραγμένα», αποδομημένα για να αποκολλώνται από το σώμα, ρέοντας με την κίνηση της μουσικής που πρόσθετε ο Αμπλο ως DJ στα σόου με σκοπό να διεκδικήσουν στα χρόνια που ακολούθησαν να γίνουν σημεία μιας επιθυμίας για καταναλωτική εξέγερση. Και αργότερα ως ντιζάινερ της οικειοποίησης ο Αμπλο συνεργάστηκε με τη Nike ανασχεδιάζοντας 10 από τα εμβληματικά ζευγάρια παπούτσια sneakers της αθλητικής μάρκας, με την ΙΚΕΑ για τις δικές του συλλογές φοιτητικών, νεανικών επίπλων. Και το 2019 με το Μουσείο του Λούβρου για μια συλλογή streetwear με έργα του Ντα Βίντσι.

ΜΥΚΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΙΚΑΓΟ. Οταν διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής των ανδρικών συλλογών του Louis Vuitton, παρουσίασε την πρώτη του συλλογή στους κήπους του Παλέ Ρουαγιάλ στις 21 Ιουνίου 2018. Τα μοντέλα του περπάτησαν πάνω σε έναν διάδρομο-ουράνιο τόξο, εμπνευσμένο από τον Μάγο του Οζ, αλλά και δηλωτικό υποστήριξης στo ΛΟΑΤΚΙ κίνημα. Λίγες μέρες αργότερα θα προσγειωνόταν στη Μύκονο εγκαινιάζοντας ένα ακόμη Off-White κατάστημα παράλληλα με ένα DJ session. Το επόμενο έτος, το 2019, τον υποδέχτηκε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγου παρουσιάζοντας μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου του. «Η παράδοση της πολυτέλειας ήταν αυτό που με οδήγησε στη μόδα. Εμαθα ψωνίζοντας», θα πει. Και με αυτό το αίσθημα, έφτασε στο Παρίσι για να εισπράξει και το απορριπτικό μήνυμα της πόλης που του τόνιζε ότι δεν ανήκει εκεί. Του άρεσε όμως ο αγέρωχος τόνος των γαλλικών οίκων. Τότε εμφανίζει τα κομμάτια προωθητικού τύπου ως νέα πολυτέλεια. Επιχρυσωμένες μπλούζες με επεξεργασμένες εικόνες σε οθόνη υπολογιστή θεωρούνται πολύ πιο εκφραστικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας κάποιου.

Η γραμματοσειρά Helvetica είναι παρούσα σχεδόν σε ό,τι κάνει, ως ένα νεύμα στην παράδοση του μοντερνιστικού σχεδιασμού που τον γοήτευσε όταν σπούδαζε αρχιτεκτονική. Στη συνέντευξή του στο 032c θα εξηγήσει μάλιστα ότι ο Μαρσέλ Ντισάν είναι ο «δικηγόρος» του. Από τον ιδρυτή του σουρεαλισμού μαθαίνει να υποστηρίζει τη μέθοδο του copy-paste των οπαδών του Διαδικτύου ως ένα από τα εργαλεία δημιουργικότητας. «Το σχεδιαστικό μου στυλ είναι αντιδραστικό. Σκέφτομαι πράγματα με βάση την αγορά. Είναι παρόμοιο με τον τρόπο που λειτουργεί η αρχιτεκτονική. Νομίζω ότι είναι απαξίωση να αποκαλούμε “μόδα” κάτι τέτοιο και να το τοποθετούμε στο ίδιο επίπεδο με τους Alexander McQueen, Martin Margiela, Azzedine Alaïa, Phoebe Philo. Το streetwear έχει να κάνει με το στυλ του εαυτού σου, το να εκφράσεις πού βρίσκεσαι σε ένα φάσμα από πάνω προς τα κάτω».