Το μεγάλο στοίχημα

Στις 5 Δεκεμβρίου το «μικρό» Κίνημα Αλλαγής εκλέγει πρόεδρο. Τα μέλη και οι φίλοι του, προβλέπεται να είναι πολύ περισσότερα από όσο θα αντιστοιχούσε στην εκλογική του δύναμη. Ο θόρυβος που γίνεται το ίδιο. Το στοίχημα όμως για όσους συμμετέχουμε, είναι να το κάνουμε μεγάλο. Οπως αρμόζει σε μία κεντροαριστερή, σοσιαλδημοκρατική δύναμη, την εποχή που η κυβερνητική πρόταση ακροβατεί πολιτικά και διαχειριστικά επικίνδυνα, με πλήρη στασιμότητα σε όλους τους τομείς, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση ακόμη αναζητείται. Το αν θα επιτελέσει το Κίνημα Αλλαγής τον ρόλο του, θα εξαρτηθεί αφενός μεν από την επιλογή του νέου αρχηγού και περαιτέρω από την αυθεντικότητα της πρότασής που αυτός θα καταθέσει.

Αν δεν διαφέρει από τους αντιπάλους, δεξιά κι αριστερά του, αν σιωπά, αν την έννοια της σοσιαλδημοκρατίας δεν την προσδιορίσει επακριβώς και την εντάξει σε μια δυναμική, καινοτόμα, εξωστρεφή πολιτική, θα χαθεί και το μεγάλο αυτό στοίχημα. Και ευτυχώς φαίνεται ότι είναι πολλοί πλέον, οι περισσότεροι, που αντιλαμβάνονται το θέμα της αυτονομίας και του μεγαλώματος της παράταξής μας με τον τρόπο αυτό. Και βλέπουμε ότι την υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου την πλαισιώνουν και άνθρωποι που δεν είναι κλασικοί υποστηρικτές του, άνθρωποι που με αυστηρά κριτήρια αναζητούν τη φυγή από τη στασιμότητα και αδράνεια και προκρίνουν την πολιτική του ατζέντα. Αυτή της ρήξης και της σύνθεσης, της ριζοσπαστικότητας και της εμμονής σε αξίες, συγχρόνως.

Η επιλογή αρχηγού μας δεν αφορά απλώς την πλήρωση μίας θέσης που προέκυψε με τον ξαφνικό χαμό της Φώφης Γεννηματά. Αφορά αυτόν που θα ανοίξει τις πόρτες μας στην κοινωνία ξανά, θα αποκαταστήσει τους διαύλους που χάθηκαν μαζί της, θα δώσει το έναυσμα για ανατροπές και αλλαγές που απαιτεί η κατάσταση στη χώρα. Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου επιπλέον θέλουν βάθεμα και διεύρυνση. Ακόμη μεγαλύτερη διαφάνεια, καλύτερη νομοθέτηση, μεγαλύτερη αποκέντρωση, ισχυροποίηση της Αυτοδιοίκησης, θεσμοποιημένη ανοικτότητα της κοινωνίας, δικλίδες ασφαλείας για τον σεβασμό σε κάθε διαφορετικότητα, σύγκρουση με συμφέροντα, γνώση και δυνατότητα παρέμβασης στη διεθνή σκηνή.

Ποιος άραγε θα μπορούσε να εγείρει το ζήτημα θέσπισης ενός νέου και καινοτόμου Εθνικού Συστήματος Υγείας, το οποίο η κυβέρνηση σε καιρό πανδημίας αφήνει να καταρρέει, ποιος θα αναλάμβανε πρωτοβουλία για μια ριζική αλλαγή στην Παιδεία μέσα από συναινέσεις και προβολή στο μέλλον. Ποιος θα μπορούσε να χειριστεί αιφνίδια θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής στην ταραγμένη γειτονιά μας. Ο χώρος μας οφείλει να εκφράζει τον προοδευτικό κόσμο της χώρας. Να αντιλαμβάνεται τον ρόλο του καταλύτη σε μεγάλες αλλαγές. Αυτές που οι άλλες παρατάξεις ούτε διανοούνται. Αν δεν προκύψουν αυτά από την επόμενη Κυριακή,  θα χαθεί η ευκαιρία να καταστεί η εκλογική αυτή διαδικασία καθοριστικά ωφέλιμη για τη χώρα.

Ο Γιώργος Πεταλωτής είναι πρώην υπουργός