Η εκδίκηση της προσφοράς

Ο αυξανόμενος πληθωρισμός, οι εκτοξευόμενες τιμές της ενέργειας, τα σημεία συμφόρησης στην παραγωγή, οι ελλείψεις, οι υδραυλικοί που δεν θα ανταποκριθούν στις κλήσεις σας – η οικονομική ορθοδοξία μόλις χτύπησε σε έναν τοίχο της πραγματικότητας που ονομάζεται «προσφορά».  Σημασία έχει και η ζήτηση, φυσικά. Εάν οι άνθρωποι ήθελαν να αγοράσουν τα μισά από όσα θέλουν, τα σημερινά σημεία συμφόρησης και οι ελλείψεις δεν θα υπήρχαν. Αλλά η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και το υπουργείο Οικονομικών έχουν τυπώσει τρισεκατομμύρια νέα δολάρια και έχουν στείλει επιταγές σχεδόν σε κάθε Αμερικανό. Ο πληθωρισμός δεν θα έπρεπε να ήταν τρομερά δύσκολο να προβλεφθεί. Κι όμως, έχει αιφνιδιάσει τη Fed εντελώς.

Η τρέχουσα κρίση πρέπει να αλλάξει τις ιδέες. Νέος σεβασμός μπορεί να υπάρξει για τη σημασία του πραγματικού επιχειρηματικού κύκλου, που εστιάζει στους περιορισμούς της προσφοράς. Ομοίως, ελπίζει κανείς ότι δεν θα ακούσουμε περισσότερα για τη Σύγχρονη Νομισματική Θεωρία, οι υποστηρικτές της οποίας πιστεύουν ότι η κυβέρνηση τυπώνει χρήματα και τα στέλνει στους ανθρώπους.

Γνωρίζουμε δύο πράγματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά: Πρώτον, αν οι άνθρωποι έχουν περισσότερα χρήματα, εργάζονται λιγότερο. Δεύτερον, αν οι ανταμοιβές της εργασίας είναι μεγαλύτερες, οι άνθρωποι εργάζονται περισσότερο.

Θυμάστε πριν από μερικά χρόνια τις εκκλήσεις ότι θα έπρεπε να στείλουμε επιταγές σε οδηγούς φορτηγών των οποίων οι θέσεις εργασίας θα καταργούνταν σύντομα από την τεχνητή νοημοσύνη; Λοιπόν, αρχίσαμε να στέλνουμε επιταγές και τώρα με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι υπάρχει έλλειψη οδηγών φορτηγών. Ας σκεφθούμε την κλιματική πολιτική, η οποία έχει οδηγήσει σε επίπονη συνειδητοποίηση κάποιων πραγμάτων. Και αυτό ήταν προβλέψιμο. Η τρέχουσα πολιτική εστίαση είναι στην εξάλειψη της προσφοράς ορυκτών καυσίμων προτού ετοιμαστούν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις σε κλίμακα. Κουίζ: Εάν μειώσετε την προσφορά, οι τιμές ανεβαίνουν ή μειώνονται; Οι Ευρωπαίοι που αντιμετωπίζουν αυξανόμενες τιμές ενέργειας αυτό το φθινόπωρο μόλις ανακάλυψαν την απάντηση. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας δήλωσε ότι οι τρέχουσες δεσμεύσεις για το κλίμα θα «δημιουργήσουν» 13 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας και ότι αυτός ο αριθμός θα διπλασιαστεί. Αλλά έχουμε έλλειψη εργατικού δυναμικού. Εάν δεν μπορεί κανείς να προσλάβει φορτηγατζήδες για να ξεφορτώνουν πλοία, από πού θα έρθουν αυτοί οι 13 εκατομμύρια νέοι εργαζόμενοι και ποιος θα κάνει τις δουλειές που έκαναν προηγουμένως;

Είναι καιρός να ξεκλειδώσουν τα δεσμά προσφοράς που έχουν δημιουργήσει οι κυβερνήσεις μας. Το πρόβλημα των υποδομών δεν είναι τα χρήματα, είναι ότι η νομοθεσία και οι κανονισμοί έχουν κάνει την υποδομή παράλογα ακριβή. Η κατασκευή του μετρό κοστίζει τώρα περισσότερα από 1 δισ. δολάρια ανά μίλι. Μια κρίση προσφοράς με πληθωρισμό είναι μια μεγάλη αφύπνιση. Ο εφοδιασμός και η αποτελεσματικότητα πρέπει πλέον να βρίσκονται στην κορυφή των προτεραιοτήτων της οικονομικής πολιτικής μας.

Ο Τζον Κοχρέιν είναι υψηλόβαθμο στέλεχος (senior fellow)
στο Hoover Institution