Η Ελλάδα αλλάζει το «status quo» στη ΝΑ Μεσόγειο

Η στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης, όπως ξεδιπλώνεται στον διπλωματικό και αμυντικό τομέα, έχει πετύχει – θα έλεγε κανείς – τη σταδιακή αλλαγή του «status quo» στη ΝΑ Μεσόγειο. Μέσω των συμμαχιών, συνεργασιών και στρατηγικών σχέσεων, η χώρα μας μετατρέπεται σε ολοένα και πιο δυνατό «παίκτη» της ευρύτερης περιοχής. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δημιουργεί έντονο εκνευρισμό στην Τουρκία, αφού παρακολουθεί τη δημιουργία ενός κλοιού από συνεργαζόμενες χώρες στη ΝΑ Μεσόγειο, στον οποίο δεν μετέχει.
Η αλλαγή των ισορροπιών αναγνωρίζεται και περιγράφεται μάλιστα στην πρόσφατη επιστολή του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη που συνοδεύει τη νέα Συμφωνία Αμοιβαίας Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών: όπως αναφέρει, «οι ΗΠΑ χαιρετίζουν τον ρόλο της Ελλάδας ως περιφερειακού ηγέτη και ως πυλώνα σταθερότητας…».
Αυτός ο «ρόλος» χτίζεται από την ελληνική κυβέρνηση μεθοδικά και στρατηγικά με έναν μοναδικό σκοπό: την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και τη διαφύλαξη της ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.
Είναι όμως ακριβώς η αιτία που τις τελευταίες εβδομάδες και ιδίως μετά την υπογραφή της Ελληνογαλλικής και Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας ο εκνευρισμός του τούρκου προέδρου και των συν αυτώ έχει ξεφύγει από πλευράς ρητορικής, πέραν του καλώς εννοούμενου πλαισίου των διεθνών σχέσεων.
Στρέφεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εναντίον της Γαλλίας και του προέδρου Μακρόν δηλώνοντας ότι η κυβέρνηση Μακρόν είναι «η πιο ατυχής κυβέρνηση για τη Γαλλία», κατηγορεί την Αίγυπτο μετά την πρόσφατη Διακήρυξη της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου ότι «η αιγυπτιακή διοίκηση δεν έχει καταλάβει ακόμη την πραγματική διεύθυνση όπου μπορεί να συνεργαστεί στην Ανατολική Μεσόγειο», ενώ στρέφεται εναντίον των 10 χωρών – μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, ο Καναδάς κ.ά. – που ζητούν την αποφυλάκιση του ακτιβιστή Οσμάν Καβαλά και εισηγείται να χαρακτηριστούν οι πρεσβευτές τους στην Αγκυρα ως ανεπιθύμητοι.
Ακρως επιθετική και πέραν κάθε έννοιας του Διεθνούς Δικαίου είναι και η ρητορική απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο που πολλές φορές φθάνει τα όρια του παραλόγου, όπως πρόσφατα με τις αιτιάσεις ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν είναι ελληνικά επειδή δεν είναι αποστρατιωτικοποιημένα!
Τον έκδηλο εκνευρισμό της τουρκικής ηγεσίας επιτείνουν τρία ακόμη γεγονότα. Πρώτον, στις δημοσκοπήσεις το ποσοστό του κυβερνώντος κόμματος AKP καταγράφει ιστορικά χαμηλά. Δεύτερον, οι σοβαροί τριγμοί στην τουρκική οικονομία, και τρίτον, ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει συνειδητοποιήσει, έστω και αργά, το εύρος του τουρκικού προβλήματος και τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την απομάκρυνση της Τουρκίας από την όποια θετική ατζέντα στη ΝΑ Μεσόγειο, όταν από την άλλη ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο διαπρύσιος κήρυκας της θετικής ατζέντας και της συνεργασίας στην ίδια περιοχή.
Τα περιθώρια ελιγμών του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στενεύουν. Αν και ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγή ρότας, το πιθανότερο είναι να συνεχιστεί η ένταση στη ΝΑ Μεσόγειο και στο Αιγαίο, μόνο που τώρα η Ελλάδα δεν θα είναι μόνη της…
Ο Στέφανος Σωτ. Γκίκας είναι βουλευτής (ΝΔ) Κέρκυρας, μέλος ΔΕ Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της ΒτΕ














