«Οι επαναστάσεις ξεκινούν από μικρές κλίμακες»

Στη ζωή του Δημήτρη Σκύλλα, η ιστορία του Ζαλόγγου ξεκίνησε από την παιδική ηλικία. Τότε που η αφήγηση για μια ομάδα γυναικών, η οποία αναζητά την ελευθερία μέσα από τον θάνατο, έδωσε τα πρώτα ερεθίσματα. Με μια χρονογέφυρα φτάνουμε στην πρόταση της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, εν μέσω της πρώτης καραντίνας, να δημιουργήσει ένα νέο έργο με θέμα την Ελληνική Επανάσταση. Το αποτέλεσμα αυτού του δημιουργικού πόθου θα το απολαύσει το κοινό την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου, οταν το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και η ΚΟΑ παρουσιάζουν τη διπλή επετειακή συναυλία «Ασκήσεις φαντασίας», αφιερωμένη στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση και στο Ετος Camille Saint-Saens.

«Νομίζω ότι σε κάθε μου έργο είχα και έχω μια μικρή επανάσταση μέχρι που έφτασα στο σημείο να γράφω αναθέσεις γι’ αυτή τη θεματική. Το Ζάλογγο για κάποιους ήταν μια ιστορία, για άλλους ένας μύθος, αλλά εν τέλει δεν έχει σημασία τι ισχύει, γιατί σημασία έχει η δύναμη αυτής της συμβολικής πράξης» αναφέρει ο συνθέτης και πιανίστας στα «Πρόσωπα». «Οταν ακούμε επανάσταση, σκεφτόμαστε πάντα το μέγιστο, όπως η Ελληνική Επανάσταση ή η Γαλλική Επανάσταση. Αλλά οι επαναστάσεις πάντα ξεκινούν από μικρές πράξεις και από τις μικρές κλίμακες. Καθημερινά απίστευτα πολλές επαναστάσεις ξεκινούν από τα social media μέχρι τις ανθρώπινες σχέσεις, τις πορείες και τις απεργίες στην πόλη. Νομίζω ότι πέρα από τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα, οι πολλές τακτικές μικρές επαναστάσεις φέρνουν τις αλλαγές» συνεχίζει ο μουσικός.

Στη σύνθεση του «Χορού του Ζαλόγγου» ενσωμάτωσε μουσικά θέματα από το πρώτο του έργο για την Επανάσταση, τους «Ελεύθερους πολιορκημένους» στο πλαίσιο της παράστασης του Θάνου Παπακωνσταντίνου για το Εθνικό Θέατρο την περασμένη άνοιξη. Τα εξέλιξε, ωστόσο, φέρνοντας ένα πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα. «Ο “Χορός του Ζαλόγγου” ξεκίνησε ως διαφορετικό έργο. Το είχα στο κεφάλι μου ως πολύ δυναμικό, πιο φασαριόζικο, πιο επαναστατικό αλλά κατέληξε να έχει μια νοσταλγία. Την επανάσταση αυτή την έκαναν γυναίκες, οπότε άλλαξε πολύ μέσα μου το τι σημαίνει να επαναστατείς ως γυναίκα και ως μητέρα. Και από εκεί που το έργο ήταν δυναμικό, έγινε επίσης πολύ συναισθηματικό. Είναι σαν κινηματογραφική σκηνή, εγώ κάπως τη σκέφτομαι ως ασπρόμαυρη εικόνα που θυμίζει λίγο Μπέργκμαν, λίγο συμβολική. Στο μουσικόφιλο κοινό ίσως υπάρχει η σύγκριση με τον “Χορό του Ζαλόγγου” που έκανε ο Σκαλκώτας. Ωστόσο, είναι πολύ διαφορετική η προσέγγισή μου. Δεν χρησιμοποίησα τόσο πολύ τη μουσική όσο τον παλμό της ενέργειας αυτής της συμβολικής πράξης», τονίζει.

«ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ». Αν και θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό της μεγάλης κλίμακας προτίμησε μια πιο λιτή καλλιτεχνική γραμμή. «Το έργο είναι ένα τεράστιο πείραμα για μένα γιατί είναι σαν να μπήκα στην επόμενη καλλιτεχνική φάση της ζωής μου χωρίς να το περιμένω. Είναι σαν να καθάρισε η τέχνη μου. Νιώθω σαν να έφυγε όλη η γαρνιτούρα, οι φιοριτούρες και όλος ο θόρυβος από τη μουσική μου κι έμεινε μόνο το απόσταγμα. Εχω κρατήσει μόνο ένα 30% της μουσικής μου, το οποίο είναι καθαρή μελωδία, πολύ επικοινωνιακό, ζεστό σαν άκουσμα, πάρα πολύ λιτό και καθαρό. Εγώ θέλω να εντυπωσιάσω με πολύ λιτή τέχνη και καθαρή, όμορφη και βαθιά. Νομίζω ότι αυτό το έργο είναι ένα πείραμα για να δοκιμάσω μια καινούργια αισθητική, την οποία έχουμε ανάγκη».

Η πρώτη του συνεργασία με την ΚΟΑ θα ήταν η παρουσίαση του «Kyrie Eleison», του έργου που του ανέθεσε η Συμφωνική Ορχήστρα του BBC πριν από δύο χρόνια. Ωστόσο, ο κορωνοϊός έβαλε φρένο στα σχέδιά τους. Ετσι, η νέα μουσική συνύπαρξη των δύο καλλιτεχνικών δυνάμεων θα σηματοδοτήσει την επίσημη αρχή της δημιουργικής τους σχέσης. «Με την ΚΟΑ νιώθω μια πολύ μεγάλη ασφάλεια. Μου φέρονται ευγενικά και είναι πολύ βοηθητικοί για να με κάνουν να νιώσω ευπρόσδεκτος και άνετα. Για μένα θα ήταν πολύ σημαντικό αυτό το έργο που είναι γραμμένο για την ΚΟΑ να γίνει ένα έργο ρεπερτορίου. Να είναι κάτι που θα ξαναδούμε στο Ηρώδειο ή κάπου αλλού. Θέλω να τους ανταποδώσω το δώρο που μου έκαναν με το να τους δώσω ένα απλό, όμορφο έργο, το οποίο να μπορούν κι αυτοί να το ξαναπαίξουν. Θα ήθελα να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με την Ορχήστρα» καταλήγει ο Σκύλλας.

info

«Ασκήσεις φαντασίας», 15/10 στις 20.30 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης (είσοδος 9-50 ευρώ). Η βραδιά ανοίγει με το νέο συμφωνικό έργο του Δ. Σκύλλα, εμπνευσμένο από τον χορό του Ζαλόγγου. Στη συνέχεια, ο πιανίστας Συπριέν Κατσαρής ερμηνεύει δύο συνθέσεις του Λιστ. Και ύστερα, ο λευκορώσος μαέστρος Βιατσεσλάβ Βόλιτς διευθύνει την Τρίτη Συμφωνία του Camille Saint-Saens