Ελληνογαλλική συμφωνία: «Η σύμβαση υπογράφτηκε με όρους πονηρούς»

Οι υπερφίαλες τυμπανοκρουσίες και οι «εθνικοί πανηγυρισμοί» από την κυβέρνηση της ΝΔ για την ελληνογαλλική συμφωνία επιχειρούν να κρύψουν ότι η συμφωνία αυτή δεν έχει σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα, ούτε με την άμυνα της χώρας. Σκόπιμα αποκρύπτουν ότι κάθε παραγγελία εξοπλισμών κράτους – μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εξετάζεται με κριτήριο το αν «κουμπώνει» με τους ευρύτερους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς και το κατά πόσο εκπληρώνει τις ανάγκες των ΕυρωΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων κι αποστολών.

Οι λεγόμενες «συμμαχικές υποχρεώσεις», που με κάθε ευκαιρία επικαλούνται οι κυβερνήσεις τόσο της ΝΔ, όσο και πριν του ΣΥΡΙΖΑ, ισχύουν και για τις επιλογές εξοπλιστικών προγραμμάτων. Είναι οι λεγόμενες δεσμεύσεις «διαλειτουργικότητας» των στρατιωτικών συστημάτων των ΝΑΤΟ και ΕΕ. Οι φρεγάτες, οι κορβέτες, τα αεροσκάφη, αγοράζονται μεν από μια χώρα, αλλά αξιοποιούνται στα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στον στρατιωτικό σχεδιασμό και της Γαλλίας, που δεν πουλά μόνο όπλα, αλλά με τέτοιες συμφωνίες τα εντάσσει στον δικό της σχεδιασμό και μετά την πώλησή τους. Αυτό άλλωστε αποδεικνύουν διαχρονικά και οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται οπουδήποτε αλλού εκτός από το πεδίο φύλαξης των συνόρων: Στον εναέριο χώρο της Αλβανίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟϊκού καταμερισμού, στη Σαουδική Αραβία, με ολόκληρη πυροβολαρχία Πάτριοτ (αγορασμένη από τις ΗΠΑ) ενάντια στο Ιράν, στα Στενά του Ορμούζ κ.α.

Είναι, λοιπόν, κάλπικες οι προσδοκίες για στήριξη της Γαλλίας σε ενδεχόμενο επίθεσης, η οποία έχει τις δικές της επιδιώξεις, που καμιά σχέση δεν έχουν με τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Ετσι από τη «ρήτρα συνδρομής» στο άρθρο 2 της συμφωνίας αυτό που μένει είναι μία ακόμα αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων, αυτή τη φορά στο Μάλι, συνολικότερα στην περιοχή του Σαχέλ.

Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν καμία θέση εκτός συνόρων. Απ’ την άλλη είναι ασφαλώς προσχηματική και υποκριτική η «διαφωνία» του ΣΥΡΙΖΑ για μια συμφωνία που ο ίδιος χαρακτηρίζει «στρατηγικά ορθή», τη στιγμή μάλιστα που διατήρησε όλες τις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων επί των ημερών του, διεκδικώντας επί ίσοις όροις τόσο την «πατρότητα» της συμφωνίας με τους Γάλλους, όσο και αυτής με τις ΗΠΑ.

Η Γαλλία, που εμφανίζεται ως δήθεν «φύλακας άγγελος», είναι πυρηνική δύναμη με 11 ξένες στρατιωτικές βάσεις, με αλλεπάλληλες επεμβάσεις σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Μάλι κ.α. Κριτήριο για το αν και πού επεμβαίνει είναι τα δικά της συμφέροντα. Αλλωστε τις μέρες που υπέγραφε τη συμφωνία με την Ελλάδα, ο γάλλος υπουργός Εξωτερικού Εμπορίου συμμετείχε στην 6η σύνοδο μεικτής οικονομικής και εμπορικής επιτροπής Γαλλίας – Τουρκίας. Η Γαλλία είναι αυτή που πριν από έναν χρόνο είχε συνυπογράψει με την Κύπρο αμυντική συμφωνία, με τον γαλλικό ενεργειακό κολοσσό TOTAL να έχει «πατήσει πόδι» στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά δεν σταμάτησαν οι τουρκικές διεκδικήσεις. Αντίθετα αυτές εντάθηκαν και με το άνοιγμα και των Βαρωσίων.

Το ράλι εξοπλισμών συνιστά «βαρέλι δίχως πάτο», με την Τουρκία να δρομολογεί την επόμενη κίνηση με ρώσικο εξοπλισμό. ΕΕ, ΝΑΤΟ και όποιοι άλλοι «μεγάλοι σύμμαχοι» αποδεδειγμένα δεν μπορούν να προστατέψουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, ούτε να κόψουν το «αλισβερίσι» με τον στρατηγικό εταίρο τους Τουρκία.

Το ΚΚΕ καταψήφισε την ελληνογαλλική συμφωνία και καλεί τον λαό να την αντιπαλέψει, να καταδικάσει την πολιτική της εμπλοκής, να δυναμώσει ο αγώνας κατά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, να ξηλωθούν οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις, που μετατρέπουν τον λαό μας ανά πάσα στιγμή σε στόχο αντιποίνων.

Να αγωνιστεί για να μην υπάρξουν αλλαγές συνόρων και των συνθηκών που τα καθορίζουν, για ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, οικοδομώντας σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με όλους τους γειτονικούς λαούς.

Ο Κώστας Παπαδάκης είναι μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ