Αστερίσκοι

«Η διευθύντρια φυγαδεύει φασίστες στο σχολείο της» φωνάζει μία νεαρή έξω από το ΕΠΑΛ Σταυρούπολης σε έναν πατέρα. «Κι αυτοί με τα κοντάρια που έχετε μαζί σας τι είναι;» της απαντάει εκείνος οργισμένος -«Αυτοί είναι φοιτητικοί σύλλογοι!» του ανταπαντά -«Σε βλέπω πολύ μανιασμένο» πετάγεται και του λέει νεαρός -«Γιατί είναι το παιδί μου μέσα ρε… αυτοί είναι φασίστες, εσείς μου κουβαλάτε απ’ έξω αυτούς με τα κράνη και τα δοκάρια!»… Μία δεκαετία χαμένη, μία δεκαετία με χαμένες ζωές. Του Παύλου Φύσσα, των εργαζομένων στη Μαρφίν, του Θάνου Αξαρλιάν. Κι ακόμα κάποιοι χρειάζονται αστερίσκους για να απαντήσουν εάν σε μία Δημοκρατία πρέπει να καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται και αναζητούν ιδεολογικά άλλοθι στον τραμπουκισμό και το έγκλημα. Τίποτα δεν μάθαμε, τίποτα δεν άλλαξε. Η νομιμοποίηση της βίας και η αντιμετώπισή της ως μία δικαιολογημένη μορφή αντίδρασης έχει εγκατασταθεί ως νοοτροπία στην κοινωνία, που έχει ακούσει ότι απλά πρέπει να τσεκάρει κάθε φορά «από ποια μεριά πέφτουν οι μολότοφ». Η εικόνα των ναζιστικών χαιρετισμών στο ΕΠΑΛ προκάλεσε ανατριχίλα. Θύμισε πως τίποτα δεν τελείωσε με τη φυλάκιση των μελών της Χρυσής Αυγής. Προβλημάτισε όμως και η αντίδραση. Που δείχνει πως τίποτα δεν τελείωσε με το τέλος της οικονομικής κρίσης. Το ίδιο έργο παίζεται ξανά και σε κάθε έκφανση της δημόσιας ζωής.

Οι δρόμοι του κέντρου έχουν κλείσει και πάλι. Ενα ακόμα πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο είναι σε εξέλιξη. Φοιτητές διαμαρτύρονται για την πανεπιστημιακή αστυνομία – που ακόμα δεν έχει τοποθετηθεί -, για την ελάχιστη βάση εισαγωγής – για να συνεχίσουν δηλαδή να μπαίνουν στα Πανεπιστήμια μαθητές που έγραψαν 3 και ζητούν να ανοίξουν οι σχολές με όλα τα μέτρα προστασίας για διά ζώσης διδασκαλία.

Η ΟΛΜΕ και η Διδασκαλική Ομοσπονδία προκήρυξαν απεργία-αποχή για να μην εφαρμοστεί ο νόμος της αξιολόγησης: «Οι εκπαιδευτικοί θα απέχουν από οποιαδήποτε ενέργεια συνδέεται με την εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο και καλεί τους συναδέλφους να αποτρέψουν την υλοποίηση της αντιδραστικής αξιολόγησης». Το υπουργείο Παιδείας απάντησε με αγωγή. Στο μεταξύ το δημόσιο σχολείο συνεχίζει να υποβαθμίζεται με τις πρώτες εθιμοτυπικές καταλήψεις να έχουν ξεκινήσει. Κι ας ξέρουν πως δεν υπάρχει πιο άδικη ταξικά πολιτική από την υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Ιδια σκηνικά, ίδια νοοτροπία, ίδια λάθη.

Ο νέος διχασμός είναι ανάμεσα σε εμβολιασμένους και αντιεμβολιαστές. Πάλι κάποιοι αρνούνται την πραγματικότητα, πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας και γίνονται επικίνδυνοι. Πάλι κάποιοι προσπαθούν να καβαλήσουν το κύμα και να το εκμεταλλευτούν ψηφοθηρικά.

Με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά το τίμημα δεν είναι οικονομικό. Στοιχίζει σε ανθρώπινες ζωές.