Πέρασμα στην Αφρική μέσω Νέας Υόρκης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρίσκεται αύριο το απόγευμα στη Νέα Υόρκη, αλλά ο Νίκος Δένδιας έχει φτάσει από το βράδυ της Κυριακής στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, έχοντας μάλιστα προγραμματίσει συναντήσεις «έξω από το κουτί». Αναφέρομαι σε στοχευμένες συναντήσεις στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, που έχει αποδειχθεί, άλλωστε, μια καλή αφορμή για αναζήτηση νέων προορισμών για συμμαχίες. Ψηλά στην ατζέντα του παραμένουν, βέβαια, οι επαφές με Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ισραήλ και δη η τριμερής Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου, αλλά και η τετραμερής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – ΗΠΑ. Ωστόσο στο υπουργείο Εξωτερικών δίνουν πλέον ιδιαίτερη σημασία στις επαφές με τις χώρες της Αφρικής, αλλά και της Λατινικής Αμερικής. Οι αφρικανικές χώρες ειδικά χαρακτηρίζονται ένας κρίσιμος στόχος, λόγω και των σχέσεών τους με την Τουρκία, ενώ ο τόνος των επαφών του Δένδια δίνεται και με γνώμονα τη θέση που διεκδικεί η Ελλάδα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Το Μεταναστευτικό

Η απόφαση για το άνοιγμα στην Αφρική επίσης έχει στο βάθος του κι έναν ακόμη παράγοντα: Το Μεταναστευτικό. Διότι, μεταξύ άλλων, οι αναλύσεις που παρακολουθεί το υπουργείο υπολογίζουν πως τα μεταναστευτικά ρεύματα από την Αφρική θα αυξηθούν, όχι άμεσα, σε βάθος χρόνου, αλλά οι περισσότερες χώρες εισόδου όπως και η ΕΕ έχουν ήδη αρχίσει να καταρτίζουν πολιτικές ανάσχεσης των αιτιών εκείνων που μπορεί να προκαλέσουν ως και μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών μελλοντικά.

Ζόρια ΣΥΡΙΖΑ στον ΔΣΑ

Ολο καινούργιοι μπελάδες βρίσκουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Το νέο εσωκομματικό μέτωπο που βλέπω να δημιουργείται θα αφορά τις εκλογές στον ΔΣΑ και θα χωρίσει στα δυο τους πασοκογενείς συριζαίους από τους κομματικούς, ορθόδοξους αριστερούς. Κι έρχεται σε πολύ κακή στιγμή φυσικά, για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων είναι η ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ να αρχίσει να επικρατεί και σε μεγάλα συνδικαλιστικά σωματεία, προσεταιριζόμενος και πασοκικές δυνάμεις.

Ο Λοβέρδος και οι μετανάστες

Τα της παρουσίασης της προεκλογικής πλατφόρμας του Ανδρέα Λοβέρδου για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής θα τα διαβάσετε αναλυτικότερα στο ρεπορτάζ στις πολιτικές σελίδες. Θα σταθώ όμως σε μια αποστροφή του, η οποία προκάλεσε πριν ακόμη ολοκληρωθεί η παρουσίαση σχόλια και συζητήσεις. Αναφερόμενος στο Μεταναστευτικό, ο Λοβέρδος διατύπωσε τη θέση πως «θα κρατάμε εδώ όσους αντέχει η οικονομία, η κοινωνία και το εθνικό μας συμφέρον». Και ως παράδειγμα ανέφερε κάτι που αντιμετώπισε, όπως είπε, ως υπουργός Παιδείας: «Υπάρχουν νησιά που έχουν σχολεία με 5 παιδιά που τα 4 είναι ξένα, παιδιά μεταναστών. Να είναι και 4 και 14 αν χρειάζεται, αλλά όχι να μην υπάρχει Ελληνας κι Ελληνόπουλο εκεί, αυτό θέτει και θέμα που σχετίζεται με την εξωτερική μας πολιτική και την άμυνα μακροπρόθεσμα και πρέπει να το δούμε». Δεν ήθελε να πάρουν φωτιά τα σχόλια μεταξύ κιναλιτών καθώς φαίνεται πως το συζητάμε πολύ το θέμα αυτό τώρα τελευταία.

Η Βουλή θυμάται τον Σεφέρη

Μπορεί να ασχολούμαι συχνά με τα πολιτιστικά, αλλά δεν μπορώ να μη συστήσω σε όποιον θα βρίσκεται πέριξ του Κοινοβουλίου αυτές τις μέρες να επισκεφθεί την έκθεση για τον Γιώργο Σεφέρη που φιλοξενείται από χθες στον πλαϊνό διάδρομο του περιστυλίου, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 χρόνων από τον θάνατό του στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971. Η έκθεση εξάλλου, που ήταν ιδέα του προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα, δεν μένει στη λογοτεχνική πορεία του νομπελίστα ποιητή μας αλλά περιλαμβάνει αποκλειστικά βιβλία και κείμενά του, από τα οποία αποτυπώνεται εξίσου η δοκιμιογραφική και η διπλωματική του καριέρα και κάποια εμβληματικά τεκμήρια όπως η ιστορική δήλωση-διάβημα κατά της χούντας των συνταγματαρχών την άνοιξη του 1969, με την ιστορική καταδίκη «αυτή η ανωμαλία πρέπει να σταματήσει. Είναι εθνική επιταγή».

Για την ιστορία

Θα σταθώ όμως και σε ένα εύρημα με ιστορικό πολιτικό και διπλωματικό ενδιαφέρον. Το τηλεγράφημα του Ευάγγελου Αβέρωφ, ο οποίος έμαθε το νέο για το βραβείο Νομπέλ προς τον Σεφέρη ενώ περιόδευε στην επαρχία Κόνιτσας δυο – τρεις μέρες μετά. Η ανακοίνωση έγινε προς τα τέλη του Οκτωβρίου του 1963 και η απονομή του βραβείου τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. «Περιοδεύων εις ορεινά Κονίτσης επληροφορήθην από ραδιοφώνου εκ χωρίου συνόρων απονομήν Νόμπελ. Συνεορτάσαμεν μετά κατοίκων υψίστην τιμήν και είχον μοναδικήν ευκαιρίαν αντιληφθώ πόσον επιτυχώς ικανοποίησεν αγνόν λαόν μας. Νομίζω περιττεύει είπω ότι προσωπικώς ησθάνθην έντονον και πολύπλευρον ικανοποίησιν. Ειλικρινώς θερμότατα συγχαρητήρια», έγραφε στο τηλεγράφημα ο επί σειρά ετών πολιτικός προϊστάμενος του Σεφέρη (ήταν υπουργός Εξωτερικών από το 1956-1963, όταν ο Σεφέρης ήταν διπλωμάτης). Να θυμίσω έτσι, για τη ιστορία, ότι το ιστορικό τεκμήριο αυτού του θερμού τηλεγραφήματος έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία δεδομένου ότι οι δυο άνδρες είχαν αποκλίσεις στις απόψεις, ειδικά σε ό,τι αφορά το Κυπριακό.