Η μετανάστευση της πέστροφας{CR}

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον όρο «γυναικοκτονία». Σάμπως είναι η πρώτη φορά που τον ακούμε; Εχει υπονοηθεί ήδη εκτενώς για το ομαδικό ξεπάστρεμα νεογέννητων κοριτσιών στις βόρειες περιοχές της σύγχρονης Κίνας, για τη μουσουλμανική συνήθεια να εκτελούνται γυναίκες δημόσια ή κατ’ οίκον επειδή δυσαρέστησαν το πιο μουστακαλίδικο δίκαιο από καταβολής κόσμου, για τις απαγωγές προέφηβων κορασίδων έτσι ώστε να καλυφθούν οι σεξουαλικές ανάγκες ένοπλων ατάκτων της Αφρικής, για την πόλη Σιουδάδ Χουαρές στο Μεξικό όπου οι συστηματικές δολοφονίες γυναικών συνεχίζονταν τουλάχιστον μέχρι το 2005, φαινόμενο που απασχόλησε τη Διεθνή Αμνηστία και τον Ρομπέρτο Μπολάνιο στο περίφημο βιβλίο του «2666». Εν τω μεταξύ, τα ίδια και χειρότερα συνέβαιναν στη Γουατεμάλα, η δημοσιογράφος Νταϊάνα Ουάσιγκτον Βαλντέζ αναγκάστηκε όμως να διακόψει την έρευνά της μην τη βρουν σε κανά χαντάκι. Γιατί άραγε; Επειδή έδειξε ένα  έγκλημα που το ήξεραν όλοι ή επειδή ήταν στο τσακ να ονοματίσει τους δράστες;

Σταματάω εδώ, να πάρω μια ανάσα, να αναρωτηθώ και να ρωτήσω: τι είδους προτεραιότητα είναι αυτή,  να παράγουμε «όρους» καπαρώνοντας ένα προ πολλού καπαρωμένο copyright, μόνο και μόνο για να διαφοροποιηθούμε και να ηγηθούμε ενός κατ’ εξοχήν αντιηγετικού κινήματος; Και πόσο πιο ξαστερόγλωσσοι και σκληροί ήταν οι όροι «ανδροκρατία» ή «φαλλοκρατία» που χρησιμοποιούσαμε κάποτε για να δείξουμε τον ένοχο;

Η «γυναικοκτονία», ενώ περιγράφει τέλεια την έκταση, τη δυναμική και την ιδεολογία του εγκλήματος, έχει ταυτόχρονα ένα μικρό προβληματάκι. Δείχνει το θύμα αλλά κρύβει τον θύτη. Σα να περιγράφει κάτι που απλώς συμβαίνει, όπως ας πούμε η παλίρροια, η μετανάστευση του σολομού, του χελιού και της πέστροφας ή το Βόρειο Σέλας.

Λυπάμαι πολύ αλλά η κατάσταση εξελίσσεται σε «να ‘χαμε να λέγαμε», οπότε ας πω κι εγώ κάτι παραπάνω. Δεν είναι δικό μου. Το διάβασα στο «Ilska, το κακό» του νεαρού Ισλανδού Εϊρικουρ Ερτν Νόρδνταλ ο οποίος αφιέρωσε σελίδες επί σελίδων για να αποδείξει ότι ο όρος «Oλοκαύτωμα των Εβραίων» με τη σταδιακή κατάργηση της παθητικής σύνταξης και του ποιητικού αιτίου, μπορεί κάλλιστα να ερμηνευτεί ως το ολοκαύτωμα που προκάλεσαν οι Εβραίοι στον εαυτό τους… Οι αδυναμίες της γλώσσας κρύβουν τις προθέσεις μας. Credo.