Συμβουλές

Η γαλάζια ευρωβουλευτής παρέδωσε εαυτήν στη σοσιαλμιντιακή χλεύη ευκολότερα απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς από κάποια που έχει γράψει πολλές εργατοώρες ως επαγγελματίας πολιτικός – για την ακρίβεια, τόσες όσες έχει δουλέψει οκτώ χρόνια ένα μέλος του εθνικού Κοινοβουλίου το οποίο συνέχισε την καριέρα του στις Βρυξέλλες για άλλα επτά. Ωστόσο, η Ελίζα Βόζεμπεργκ τιτίβισε τις συμβουλές της για την εξοικονόμηση ενέργειας εν μέσω ενός ιστορικού καύσωνα σαν να ήθελε να τρολάρει τις εκκλήσεις των κυβερνητικών παραγόντων. Τις τιτίβισε, δηλαδή, με πεζοκεφαλαία αγανάκτηση για το αντικοινωνικό πόπολο που δεν αντέχει τρεις μέρες να μη βάλει πλυντήριο και να τραφεί με σαλάτα, φρούτα, χυμούς και σάντουιτς – ή έστω με πίτσα από ντελίβερι, μιας κι η ενέργεια των ντελιβεράδων που θα ανεβαίνουν στο παπάκι τους με 43 βαθμούς Κελσίου δεν κινδυνεύει από μπλακ άουτ. Σε πρώτη ανάγνωση το tweet της δεν έχει καμία σημασία. Απαντήθηκε, άλλωστε, από τους ψηφοφόρους με σχεδόν όλους τους τρόπους που του αρμόζουν – ειρωνικά, χιουμοριστικά, σοβαρά.

Γλώσσα

Σε δεύτερη όμως έχει, γιατί δεν είναι απλά μια γκάφα από εκείνες που οποιοσδήποτε εκτίθεται νομοτελειακά δεν μπορεί να αποφύγει. Μαρτυρεί ένα βαθύτερο πρόβλημα, μια δυσλειτουργία του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Αρκετοί συμμετέχοντες σε αυτό συχνά δεν αντιλαμβάνονται τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τον λαϊκισμό και τον διδακτισμό. Δυσκολεύονται να κατανοήσουν πως όταν κουνούν το δάχτυλο στο εκλογικό σώμα ωσάν φορείς του αλάθητου, δεν απέχουν πολύ από συναδέλφους τους που σπεύδουν να δώσουν στον λαό ό,τι θέλει. Τόσο οι μεν όσο κι οι δε φτάνουν τους δυο -ισμούς στην άκρη τους υποβιβάζοντας τον ρόλο τους στην περφόρμανς ενός τηλε-ευαγγελιστή. Οι χρήσιμοι πολιτικοί ενίοτε γίνονται δυσάρεστοι, λένε βέβαια προς υπεράσπιση των πρώτων μερικοί ρεαλιστές που έχουν εμπλακεί με τα κοινά. Σύμφωνοι, αλλά αποδεικνύονται πραγματικά – και περισσότερο – χρήσιμοι όταν καταφέρνουν να πείσουν το ακροατήριο για την ορθότητα των ενοχλητικών θέσεών τους. Κι ένα τέτοιο κατόρθωμα είναι εφικτό μόνο με την επιλογή της γλώσσας που δεν υποτιμά τον παραλήπτη του μηνύματος.