Μετά την καταστροφή{CR}

Η καταστροφή στη Βαρυμπόμπη, στους Θρακομακεδόνες, στο Ολυμπιακό Χωριό είναι πριν απ’ όλα το τέλος της ανεμελιάς. Η κλιματική συνθήκη φαίνεται ότι αλλάζει δραματικά τη σχέση μας με τη φύση – και η σημερινή καταστροφή είναι, δυστυχώς, το καμπανάκι μιας άσχημης δυστοπίας.

Δεν έχει νόημα αυτή τη στιγμή κανένα σχόλιο, προέχουν η προστασία των ανθρώπινων ζωών και η ελαχιστοποίηση της καταστροφής. Προέχει, επίσης, η επιφυλακή του κράτους και της κοινωνίας των πολιτών και τις επόμενες ημέρες. Ο καιρός δεν είναι σύμμαχος, οι αντίξοες συνθήκες θα συνεχιστούν.

Αλλά από την επόμενη μέρα, όποτε αυτή υπάρξει, χρειάζεται να δράσουμε σοβαρά. Με έργα, όχι με φλυαρίες ή συμβολικούς μεγαλοϊδεατισμούς. Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα μεταίχμιο: η γεωγραφική της θέση, όπως δείχνει η κλιματική εξέλιξη, τη φέρνει πιο κοντά στην Αφρική. Η ερημοποίηση και οι φυσικές καταστροφές είναι μια σοβαρή πιθανότητα για το επόμενο διάστημα – και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να το προσέξουμε, και η πολιτεία και οι πολίτες. Χρειάζεται σχεδιασμός και για τις κατοικίες και για τα δάση. Χρειάζονται αντιπυρικές υποδομές, διαρκής εκπαίδευση, προσεκτικές αναδασώσεις καλά σχεδιασμένες – πιθανόν και με φυτά λιγότερο εύφλεκτα. Η καταστροφή δεν είναι πάντα αναπόφευκτη – αλλά τουλάχιστον ας μας διδάξει να γίνουμε καλύτεροι. Και το κράτος και οι πολίτες.