Regina rosas amat

«Η Ρεγγίνα αγαπά τα τριαντάφυλλα». Ηταν το πρώτο μάθημα των λατινικών, τα δικά μου σχολικά χρόνια. Στην πορεία, υπήρχε πολλή αποστήθιση αλλά, χάρη σε εξαιρετικές και εξαιρετικούς φιλόλογους, και επαφή με ενδιαφέροντα κείμενα. Κάτι μάθαμε – και όχι μόνο από τα λατινικά αλλά και από τα αρχαία ελληνικά. Οσες και όσοι μάλιστα ακολούθησαν φιλολογική κατεύθυνση έμαθαν περισσότερα. Ακόμα αντλούμε από εκείνα τα μαθήματα.

Διαβάζω τους παθιασμένους διαξιφισμούς για την επαναφορά στην εκπαίδευση μαθήματος λατινικών – την αντικατάσταση στη θεωρητική κατεύθυνση της κοινωνιολογίας. Φοβάμαι ότι το πάθος αυτό δεν καθρεφτίζει την πραγματικότητα. Δεν αμφισβητώ την προετοιμασία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, γνωρίζω όμως καλά τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται το δημόσιο σχολείο.  Με τα λατινικά θα υπάρξουν δυο ουσιαστικά προβλήματα. Το ένα: ποιοι και με ποιες υποδομές θα διδάξουν – ενοχλούνται αλλά πολλοί φιλόλογοι δεν μπορούν να διδάξουν ούτε νέα ελληνικά. Το δεύτερο: τι και πώς θα κατανοήσουν μαθητές που έχουν μάθει να παπαγαλίζουν τα πάντα;

Πριν από μερικές εβδομάδες αναδείχθηκε στη δημόσια συζήτηση η επιλογή κορυφαίων πανεπιστημίων της Αμερικής να παρακάμψουν τη διδασκαλία των κλασικών γλωσσών από το πρωτότυπο. Για την Αμερική εύκολα έχουμε άποψη. Στην Ελλάδα, την αναδίπλωση στις κλασικές σπουδές τη λέμε συντήρηση και δεξιά στροφή. Η Ρεγγίνα δεν αγαπά τα τριαντάφυλλα.