Διακρίσεις

Τον έναν φιλόσοφο τον θυμόμαστε στην αρχή της κρίσης, όταν είχε εκτοξεύσει κεραυνούς κατά των «παράλογων και αναιτιολόγητων μέτρων έκτακτης ανάγκης» για μια «υποτιθέμενη επιδημία». Ηταν ο 79χρονος Τζόρτζιο Αγκάμπεν και η τοποθέτησή του εκείνη είχε προκαλέσει συζητήσεις και στην Ελλάδα. Τώρα χτυπάει ξανά, έχοντας μάλιστα για παρέα έναν άλλο εξέχοντα φιλόσοφο, τον 77χρονο νεοπλατωνιστή πρώην δήμαρχο της Βενετίας Μάσιμο Κατσάρι. Στο στόχαστρό τους αυτή τη φορά το «πράσινο πάσο» για τους εμβολιασμένους.

«Οι διακρίσεις εναντίον μιας κατηγορίας ανθρώπων που γίνονται αυτομάτως πολίτες δεύτερης κατηγορίας», γράφει το εκλεκτό δίδυμο στην ιστοσελίδα του Ιταλικού Ινστιτούτου Φιλοσοφικών Σπουδών, «είναι ένα πολύ σοβαρό γεγονός, που μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες για τη δημοκρατική ζωή. Κάθε δεσποτικό καθεστώς λειτουργούσε πάντα μέσα από πρακτικές διακρίσεων, που στην αρχή ήταν περιορισμένες και μετά επεκτείνονταν. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Κίνα θέλουν να συνεχίσουν τις παρακολουθήσεις και τους ελέγχους και μετά το τέλος της πανδημίας. Ας μην ξεχνάμε επίσης και το “εσωτερικό διαβατήριο” που έπρεπε να δείχνουν στις αρχές για κάθε τους μετακίνηση οι πολίτες της Σοβιετικής Ενωσης».

Στο άρθρο τους, που μέχρι χθες το μεσημέρι είχε διαβαστεί από 88.000 ανθρώπους, οι δύο ιταλοί φιλόσοφοι ξεκαθαρίζουν ότι δεν ζητούν από τους πολίτες να μην εμβολιαστούν. Θεωρούν όμως ότι βρισκόμαστε σε μια φάση «μαζικού πειραματισμού» με εμβόλια των οποίων δεν γνωρίζουμε τις συνέπειες. Και ζητούν «άμεση αντίδραση».

Πολλοί ιταλοί αναλυτές θυμούνται ότι με τέτοια λόγια είχε προκαλέσει και ο Ντόναλντ Τραμπ τον περασμένο Ιανουάριο την επίθεση των έξαλλων ακροδεξιών στο Κογκρέσο. Ο Αγκάμπεν και ο Κατσάρι θα μπορούσαν όμως να είναι άνετα και ανάμεσα στους αρνητές που διαδηλώνουν τον τελευταίο καιρό στο Σύνταγμα. Η παρουσία τους θα ήταν φυσικά πιο εκλεπτυσμένη. Αν οι απλοί πολίτες φωνάζουν «δεν κάνουμε μπόλι» τραγουδώντας το «Μακεδονία ξακουστή» και ψέλνοντας το «Χριστός Ανέστη», οι φιλόσοφοι θα κατήγγελλαν τη «μετατροπή του εμβολίου σε πολιτικοθρησκευτικό σύμβολο» τραγουδώντας Ερικ Κλάπτον.

Στην παρέμβαση των δύο φιλοσόφων δόθηκαν τόσο σοβαρές όσο και σαρκαστικές απαντήσεις. Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας Ντονατέλα Ντι Τσέζαρε έγραψε ότι πράγματι γίνονται διακρίσεις, αλλά εναντίον των άστεγων, των μεταναστών, των πολιτών που δεν τυγχάνουν προστασίας και κυρίως των φτωχών χωρών, όπου μόλις το 1% των πολιτών έχει εμβολιαστεί. «Διακρίσεις προκαλεί και το κόκκινο φανάρι, ένα προϊόν της ενιαίας σκέψης και της οδικής δικτατορίας», τουιτάρισε ο οικονομολόγος Κάρλο Κοταρέλι. «Εγώ προσωπικά σταματάω στο κόκκινο, θα ήθελα όμως να είναι όλοι ελεύθεροι να αποφασίζουν αν θα σταματήσουν ή όχι. Δεν βλέπω την ώρα να αγωνιστώ για την κατάκτηση αυτών των ελευθεριών».

Με το διευρυνόμενο μέτωπο των ψεκασμένων να απειλεί πλέον ευθέως την κοινή λογική, ίσως το χιούμορ να είναι πράγματι το πιο αποτελεσματικό όπλο αντιμετώπισής τους.