Ο διασώστης και η κάμερα

Μια που, απ’ ό,τι βλέπω, το θέμα της μη παρασημοφόρησης του κυρίου Ιάσονος Αποστολόπουλου εξακολουθεί να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και παραδοσιακά, έχω να συνεισφέρω με μια απορία, την οποία, παρακαλώ πολύ, όποιος μπορεί να μου τη λύσει. Είδα και ξαναείδα φωτογραφίες του «ήρωα διασώστη» (κατά τους οπαδούς και επαινέτες του) κυρίου Αποστολόπουλου. Σε όλες, πλην μιας, αν δεν κάνω λάθος, ο «ήρωας διασώστης» φοράει κράνος και πάνω στο κράνος φέρει ενσωματωμένη μια μηχανή λήψης, μάλλον της γνωστής σειράς (για τους μυημένους μιλάω τώρα) Go-pro.

Τι τη θέλει τη μηχανή, την ώρα που επιχειρεί, ηρωικά όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, να διασώσει μετανάστες – αυτή είναι η απορία μου. Και έχω και μια δεύτερη, συναφή με την προηγούμενη:

Το υλικό που συγκεντρώνει, διότι προφανώς συγκεντρώνει υλικό από αυτήν τη διαδικασία, δεν την έχει για διακοσμητική την κάμερα, τι ακριβώς το κάνει; Το κρατάει ο ίδιος, αρχείο; Το στέλνει κάπου; Και αν το στέλνει, για ποιο λόγο το κάνει;

Επίσης του έχει πει κανείς του «ήρωα διασώστη» ότι η λήψη εικόνων χωρίς την έγγραφη συναίνεση εκείνων που απεικονίζονται στις λήψεις είναι, σύμφωνα με τον GDPR (ο ευρωπαϊκός κανονισμός για την προστασία δεδομένων), ποινικά κολάσιμο αδίκημα;

Εν ολίγοις, αυτό που έχω να πω είναι ότι επειδή δεν είναι όλοι οι μετανάστες οικονομικοί μετανάστες, αλλά μεταξύ τους υπάρχουν και πολιτικοί πρόσφυγες που έχουν διαφύγει διωκόμενοι από τις χώρες τους, τέτοιο υλικό θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια προβλήματα στους ίδιους και στις οικογένειές τους που άφησαν πίσω, αν έπεφτε σε λάθος χέρια. Και ο νοών νοείτω…

Αμοιβαίες εξηγήσεις

Και το δεύτερο, παρεμπίπτον θέμα, που θέλω να θέσω σήμερα, αφορά την ίδια υπόθεση, της παρασημοφόρησης του «ήρωα διασώστη» και του ποιος είχε την ευθύνη για τη συμπερίληψή του στους σχετικούς καταλόγους των υπό παρασημοφορία, όπως και για την εξαίρεσή του από αυτή.

Υστερα από εντατικές έρευνες, στη διάρκεια των οποίων χθες συνομίλησα με – προσέξτε με, παρακαλώ – δύο πρώην υπουργούς Εξωτερικών, έναν πρώην αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, έναν διπλωμάτη καριέρας και μετέπειτα πολιτικό, έναν πρώην υπουργό μετανάστευσης και έναν ακόμη (του οποίου την πρότερη κορυφαία ιδιότητα δεν θα προσδιορίσω για λόγους ευνόητους), έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ Προεδρίας της Δημοκρατίας και υπουργείου Εξωτερικών θα δώσω το δίκιο στο υπουργείο Εξωτερικών.

Το όνομα του Αποστολόπουλου ΔΕΝ προστέθηκε στον κατάλογο των προς παρασημοφόρηση από το υπουργείο Εξωτερικών. Ούτε η Διεύθυνση Εθιμοτυπίας τον πρότεινε, ούτε υπήρξε πρόταση από άλλο υπουργείο. Ηρθε ως πρόταση από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Ισως από συγγνωστή πλάνη ή αμέλεια, όπως θα έλεγε και ένας δικαστικός. Και ως εκ τούτου το υπουργείο Εξωτερικών δεν είχε τη δυνατότητα – για λόγους κατανοητούς – να αναπέμψει τη σχετική πρόταση.

Ως εκ τούτου, και για να μη συντηρηθεί έτι περαιτέρω ένα ζήτημα το οποίο τείνει να λάβει διαστάσεις πολιτειακού προβλήματος, καλόν είναι να δοθούν αμοιβαίες εξηγήσεις, μεταξύ Προεδρίας και ΥΠΕΞ, και να κλείσει εδώ το θέμα.

Τα παράσημα

Ενισχυτικό των ανωτέρω, περί των ευθυνών της Προεδρίας για την προτεινόμενη παρασημοφόρηση του «ήρωα διασώστη» Αποστολόπουλου, είναι και το γεγονός ότι νωρίτερα είχε υπάρξει εμπλοκή με μια άλλη πρόταση, η οποία αφορούσε την παρασημοφόρηση 20 αυστριακών αστυνομικών, οι οποίοι είχαν δώσει σοβαρή βοήθεια στις ελληνικές αστυνομικές και στρατιωτικές Αρχές κατά την απόπειρα των Τούρκων να δημιουργήσουν ρήγμα στον Εβρο, τον Μάρτιο του 2020.

Η πρόταση ήταν του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, είχε τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, αλλά «κόλλησε» στην Προεδρία της Δημοκρατίας, όταν διαβιβάστηκε από τη Διεύθυνση Εθιμοτυπίας του υπουργείου Εξωτερικών, ως όφειλε, για έγκριση.

Η άποψη της Προεδρίας ήταν ότι είναι πολλά τα παράσημα, και μάλιστα για ένα θέμα το οποίο είναι αμφίσημο πολιτικά στο εσωτερικό της χώρας. Τελικά, και έπειτα από επιμονή του αρμόδιου υπουργού Ν. Μηταράκη, έγινε δεκτό να τιμηθεί σε δεύτερο χρόνο με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα ο επικεφαλής της ομάδας των αυστριακών αστυνομικών, κύριος Γιόχαν Ρίγκερ. Την παρασημοφόρηση έκανε ο ίδιος ο κύριος Μηταράκης, ο οποίος μετέβη για τον σκοπό αυτό στη Βιέννη.

Σημειωτέον, όλοι οι αστυνομικοί της αυστριακής ομάδας του «Εβρου» τιμήθηκαν από τη χώρα τους με παράσημο ανδρείας…

Νέο πάθος για τη Γιάννα

Από τα παραλειπόμενα της δεξίωσης στο Προεδρικό Μέγαρο για τα 47 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας (για μένα, 47 χρόνια από την έλευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η χούντα έπεσε μία ημέρα νωρίτερα, στις 23…) ήταν και η χαλαρή συζήτηση που είχα κάτω από ένα αιωνόβιο κυπαρισσοειδές με τη φίλη Γιάννα (Αγγελοπούλου), απαστράπτουσα και πολύ σικ, χωρίς να χρειαστεί να επιστρατεύσει κάτι από τη συλλογή της σε πόρπες και σκουλαρίκια, σιγκούνια και περιδέραια εκ της ευάνδρου Ηπείρου.

Μου ανέφερε το νέο μεγάλο πάθος της, που είναι το Ινστιτούτο Τεχνητής Νοημοσύνης, Επιστήμης των Δεδομένων και Αλγορίθμων, το οποίο επιχειρεί να δημιουργήσει στο πλαίσιο της Επιτροπής «Ελλάδα 2021». Κατά τη συζήτηση διαπίστωσα ότι δεν ήμουν μόνο εγώ (αλίμονο) που ενδιαφέρθηκα γι’ αυτό, το οποίο στον πολύ κόσμο ακούγεται κάτι σαν… κινέζικα. Αντιθέτως. Υπάρχουν και άλλοι, πολλοί, και σε καίριες θέσεις. Οπως με ενημέρωσε η ίδια, την περασμένη Παρασκευή, μιλώντας στο συνέδριο του Economist περί την πρωτοβουλία για τη δημιουργία Ινστιτούτου Τεχνητής Νοημοσύνης, Επιστήμης των Δεδομένων και Αλγορίθμων στην Ελλάδα, είχε έναν ένθερμο υποστηρικτή: τον πρώην πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Η συζήτηση που ακολούθησε μεταξύ τους μετά το τέλος της ομιλίας της κατέληξε στον προγραμματισμό μιας συνάντησης για σήμερα, προκειμένου να αναζητηθούν προοπτικές συνεργασίας του Ινστιτούτου που προωθεί η Επιτροπή με το Ιδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, πρόεδρος του οποίου είναι ο Λουκάς Παπαδήμος.

Ωραία δεν είναι όλα αυτά; Η Ελλάδα να βγαίνει από τη μιζέρια και να εισέρχεται πλησίστια στον αιώνα της τεχνολογικής επανάστασης;

Διάκριση για ΕΚΠΑ

Συνεχίζω με τα καλά που πρέπει να λέγονται και να χειροκροτούνται! Νωρίς χθες το πρωί (7.13 μιλάμε τώρα) έλαβα γράμμα και γραφή (ηλεκτρονικά βέβαια, τι; Με ταχυδρομικό περιστέρι; Ή σε πάπυρο με απεσταλμένο;) από τον Μελέτιο – Αθανάσιο Δημόπουλο, τον Θάνο για όλους εμάς τους φίλους του, με καλά νέα για το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου πρυτανεύει. Στοιχεία περιέχει το γράμμα, και ειδικότερα ότι με βάση τα αποτελέσματα της παγκόσμιας κατάταξης πανεπιστημίων «Webometrics Ranking Web of Universities» το ΕΚΠΑ βρίσκεται στη 224η θέση παγκοσμίως μεταξύ 12.000 πανεπιστημίων! Η έρευνα δημοσιεύθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 27ης Ιουλίου και, σύμφωνα με τις επιδόσεις του, το Καποδιστριακό δεν τα πάει άσχημα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Συγκεκριμένα, καταλαμβάνει τη 48η θέση μεταξύ των 3.238 πανεπιστημίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης που συμπεριλαμβάνονται στην εν λόγω κατάταξη. Και βεβαίως την 1η θέση στην Ελλάδα μεταξύ των ελληνικών πανεπιστημίων που κρίθηκαν, όπως και εκείνο, κατά την κατάταξη που προαναφέρθηκε.

Αντε και εις ανώτερα…