Ας είμαστε ειλικρινείς

Η σωστή λέξη δεν είναι «υποχρεωτικότητα», αλλά «υποχρέωση». Η συμμετοχή στον εμβολιασμό, όπως και η συμμετοχή στην παλλαϊκή άμυνα και την κοινωνική ζωή, αλλά και η τήρηση των συλλογικών κανόνων ασφαλείας στην άσφαλτο, προφανώς και ο σεβασμός στην προσωπικότητα της οικογένειας και των φίλων, σίγουρα η υποταγή στους νόμους και, γενικότερα, η προσπάθεια για το καλύτερο είναι το νέο περιβάλλον μέσα στο οποίο υπάρχουμε. Ολα τα άλλα είναι κουβεντούλες. Απαραίτητες, αλλά, συχνά, ανούσιες. Μερικές φορές, μάλιστα, υστερόβουλες.

Το μπρος-πίσω μεγάλης μερίδας των πολιτικών μας, είναι αποτέλεσμα του χαμηλού επιπέδου επιμόρφωσης των πολιτών σε θέματα προσωπικής και ομαδικής υγείας. Αν είχαμε όλοι τον οικογενειακό μας παθολόγο, αν υπήρχε πρωτοβάθμια διάρθρωση του συστήματος υγείας, αν λειτουργούσαν με ευταξία επιχειρήσεις, σχολεία, γηροκομεία, όμιλοι και άλλες μορφές συλλογικότητας, δεν θα χανόμασταν σε θεωρίες συνωμοσίας και εκφοβισμού. Ευκολότερα θα διακρίναμε μεταξύ συνείδησης, άρα της αυτοδιάθεσης του σώματός μας, και συνύπαρξης, δηλαδή της αλληλεξάρτησης προσωπικών αποφάσεων.

Αν θέλουμε να κάνουμε το επόμενο βήμα και να αφήσουμε πίσω το τρομακτικό πρώτο κύμα πανδημίας, να ξαναβρούμε τις δουλειές μας, τις παρέες μας και τις συνήθειές μας πρέπει να σπεύσουμε να ολοκληρώσουμε τον εμβολιασμό μας. Αλλωστε, δεν έχουμε τελειώσει: είναι πιθανόν ότι μετ’ ολίγους μήνες, θα χρειαστεί και πάλι να εμβολιαστούμε έναντι κάποιου νέου στελέχους.

Ευτυχώς, οι πάρα πολλοί έχουν ήδη πάει παρακάτω: κάναμε 10 εκατομμύρια «τσιμπήματα» ενώ 5,5 εκατ. άτομα έχουν πάρει μια πρώτη δόση και 4 στους 5 πήραν και τη δεύτερη δόση. Από τον Μάρτιο και μετά, κάθε μήνα προστίθενται ένα εκατομμύριο εμβολιασμένοι. Μέχρι τον Οκτώβριο, μαζί με όσους, δυστυχώς, θα έχουν νοσήσει (μια χειρότερη κατάσταση «ανοσίας») θα έχουμε πλησιάσει το 80%.

Η ρύθμιση που ενέκρινε η Βουλή για την «υποχρεωτικότητα» στα ιατρικά επαγγέλματα και την «υποχρεωτική» ενημέρωση μέσα στις ομάδες δουλειάς, ανοίγει τον δρόμο σε μια καλύτερη και πιο συστηματική οχύρωση. Πιστεύω ότι, σύντομα, ο εμβολιασμός θα είναι ο κανόνας για όσους θέλουν να συμμετέχουν στην κοινωνική και οικονομική ζωή. Η εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες, είναι ο επόμενος μεγάλος κύκλος. Είναι αυτονόητο ότι τα παιδιά πρέπει να γυρίσουν στα σχολεία τους και, σε αυτή την κατεύθυνση, το υπουργείο πρέπει να επανεξετάσει τη λειτουργία πρωί κι απόγευμα.

Λίγο προτού διακόψουμε για την ετήσια ξεκούραση, ας πάρουμε μαζί μας τρεις σκέψεις: πρώτον, είναι σίγουρο ότι δεν έχουμε τελειώσει την πάλη με την Covid, δεύτερον, είναι σίγουρο ότι έχουμε το όπλο για να κερδίσουμε, τρίτον ακόμη κι όταν θα υπάρξει φαρμακευτική αγωγή για όσους ασθενούν, το εμβόλιο θα είναι η καλύτερη επιλογή.

Ας δούμε όλη αυτή την ταλαιπωρία ως ευκαιρία να επιμορφωθούμε, να σκεφτούμε και να αναθεωρήσουμε γνώσεις και απόψεις για τη σχέση των εμβολίων με το πολιτισμικό επίπεδο, την ποιότητα ζωής και τη μακροβιότητα που απολαμβάνουμε. Να είμαστε, όμως, ειλικρινείς και όχι μυθομανείς.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος