Εξι μήνες στο τιμόνι των ΗΠΑ

Συμπληρώνονται έξι μήνες από την ανάληψη της εξουσίας από τον Τζο Μπάιντεν και φαίνεται να έχει καλές πιθανότητες να επαναφέρει την Αμερική εκεί όπου βρισκόταν πριν από την πανδημία. Η Covid-19 υποχωρεί. Μέχρι στιγμής σχεδόν ο μισός πληθυσμός έχει εμβολιαστεί πλήρως. Η οικονομία ανακάμπτει – λείπουν βέβαια 7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2020, αλλά ίσως φτάσουμε εκεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Το Σχέδιο για τη Διάσωση της Αμερικής του Μπάιντεν είναι μεγάλη επιτυχία.

Δεν είναι ξεκάθαρο όμως εάν ο Μπάιντεν θα καταφέρει να επαναφέρει την Αμερική εκεί που βρισκόταν πριν από τον Τραμπ. Με τα πρώτα του προεδρικά διατάγματα κατάργησε πολλές από τις αποφάσεις του Τραμπ, αλλά δεν έχει ακόμα ανατρέψει τις βάρβαρες πολιτικές του προκατόχου του σε σχέση με τη μετανάστευση. Η ξενοφοβική ρητορική του Τραμπ δεν υφίσταται πια, αλλά ο Μπάιντεν δεν έχει επανορθώσει τις σχέσεις με την Κίνα. Πολλοί από τους δασμούς που επέβαλε η προηγούμενη κυβέρνηση ισχύουν ακόμα. Και ακόμα και με αυτή την ελάχιστη πλειοψηφία των Δημοκρατικών στη Γερουσία, δεν υπάρχουν πολλές πιθανότητες να ανακαλέσει το Κογκρέσο τις φορολογικές ελαφρύνσεις του Τραμπ σε επιχειρήσεις και εύπορους πολίτες.

Τι γίνεται με τα μεγάλα σχέδια του Μπάιντεν να ξαναφτιάξει την Αμερική; Είναι πιθανόν να κερδίσει διακομματική στήριξη για την επιδιόρθωση των υποδομών, για περίπου τα μισά από το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια που προτείνει. Δεν είναι και λίγα. Πέραν αυτού, κανείς δεν ξέρει τι θα συμφωνηθεί στα νομοσχέδια για τη φροντίδα των παιδιών, το περιβάλλον, την υγεία και την παιδεία, καθώς πρέπει να ξεπεραστεί το εμπόδιο των Ρεπουμπλικανών.

Το πιο δύσκολο θέμα θα είναι τα δικαιώματα στην ψήφο. Καθώς οι πολιτείες που ελέγχονται από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα συνεχίζουν να περιορίζουν την πρόσβαση στις κάλπες με βάση το μεγάλο ψέμα του Τραμπ για νοθεία στις εκλογές του 2020, και το Ανώτατο Δικαστήριο δείχνει την απροθυμία του να εμπλακεί στο θέμα, η μοναδική ελπίδα βρίσκεται σε αυτό που ήταν η μεγαλύτερη προτεραιότητα των Δημοκρατικών – το Νομοσχέδιο για τον Λαό, με τη θέσπιση μίνιμουμ εθνικών κανόνων για την ψηφοφορία, και το Νομοσχέδιο John Lewis που αποκαθιστά την ισχύ του παλιού Νομοσχεδίου για το Δικαίωμα στην Ψήφο. Ομως οι Ρεπουμπλικανοί της Γερουσίας δεν θα συμφωνήσουν και η άρνηση ακόμα και λίγων Δημοκρατικών γερουσιαστών να αλλάξουν τον νόμο περί καθυστέρησης της κοινοβουλευτικής διαδικασίας ώστε να εγκριθούν με απλή πλειοψηφία δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στη διαδικασία.

Η αποτυχία του Μπάιντεν να κάνει τα δικαιώματα στην ψήφο απόλυτη προτεραιότητα – δηλαδή να τα υπερασπιστεί δημόσια, να τα κάνει προσωπικό του ζήτημα και να ενημερώσει γι’ αυτά τον αμερικανικό λαό – δεν είναι μόνο κακή πολιτική. Ισως κοστίσει σημαντικά για τους Δημοκρατικούς στις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Ισως και αργότερα.