Ή ο διάβολος ή το ΚΙΝΑΛ

Ο ΣΥΡΙΖΑ βλάπτει σοβαρά την ποιότητα της δημοκρατίας με τις πράξεις του και τις συνέπειες τους: δύο χρόνια μετά τις εκλογές, στο μέσον ακριβώς της (θεωρητικής) κυβερνητικής θητείας, όταν τα κυβερνώντα κόμματα συνήθως έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη φθορά τους και αρχίζουν να ανακάμπτουν επειδή έχουν κρατήσει εφεδρείες -δημοσιονομικές και πολιτικές- που υπηρετούν τον εκλογικό κύκλο, η ΝΔ προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ κατά τουλάχιστον 10%.

Αν λοιπόν δεν συμβούν καταστροφές, το πιθανότερο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία θα αυξήσει την ήδη τεράστια διαφορά της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ήτοι, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει καταφέρει να κάνει περίπατο τον δρόμο προς την εξουσία της ΝΔ  – αλλά όταν τα κόμματα νιώθουν πως η εξουσία τους είναι βέβαιη, η διαχείριση της υφίσταται τις συνέπειες του μαύρου κανόνα «η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει  απόλυτα».

Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια για να βάζει τρικλοποδιές και, λόγω απλής αναλογικής, ίσως ωθήσει προς τα δύο χειρότερα από τα «επτά θανάσιμα αμαρτήματα», την Αλαζονεία και Απληστία, στελέχη της ΝΔ με αρχηγικές φιλοδοξίες που καταπιέζονται από το είδος της «προεδρικής εξουσίας» που ασκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το «Γενικό Επιτελείο» του.

Μόνο ο διάβολος όμως μπορεί να ανατρέψει τα σύνδρομα παντοδυναμίας των επιτελών της κυβέρνησης – ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ό,τι μπορεί για να τα ενισχύσει τέτοιος που είναι και έτσι όπως πράττει, συμπορευόμενος και αναμετρώμενος συνεχώς με τον  ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΚΚΕ, την ΑΔΕΔΥ και την ΟΛΜΕ, μην τυχόν και «του βγουν από τα αριστερά». Επομένως, η ΝΔ δεν έχει λόγο να φοβάται την αξιωματική αντιπολίτευση – όπως κάποιες δεκαετίες πριν δεν την ανησυχούσε η Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις αλλά το ανερχόμενο ΠαΣοΚ.

Θα μπορούσε άραγε το ΚΙΝΑΛ υποκαταστήσει τον διάβολο στη δημοκρατική διαδικασία, να παίξει τον ρόλο της «απειλής» προς τους κυβερνώντες, αυτόν που είχε παίξει το ΠαΣοΚ τότε, και να εκτοπίσει τον αλυσιτελή ΣΥΡΙΖΑ; Κάτι τέτοιο δεν έχει διαφανεί στις δημοσκοπήσεις: το ΚΙΝΑΛ δεν έχει καταφέρει να εμπνεύσει, να πείσει ότι μπορεί και του αξίζει να είναι κόμμα εξουσίας.

Έχει τη δυνατότητα να το κάνει; Τούτο θα φανεί από τις διαδικασίες που  ξεκίνησαν ήδη για την ανάδειξη νέας ηγεσίας – όσα έγιναν κατά την ίδρυσή του ΚΙΝΑΛ το 2018 ας χρησιμεύσουν ως προς αποφυγήν παράδειγμα· δεν είναι η εποχή επανάληψης μαχών για την επιβίωση μίζερων μηχανισμών αλλά εμπνευσμένης υπέρβασης του παρελθόντος.