«Αλλα Οντα»

Το ράσο δεν κάνει τον παπά, αλλά η λέξη προσδιορίζει την ουσία.

Η λέξη γυναικοκτονία στην ουσία της παραπέμπει στην αντίληψη που υπάρχει στην ακόμα ανδροκρατούμενη κοινωνία για τις γυναίκες.

Το τελευταίο έγκλημα στα Γλυκά Νερά είχε όλα τα χαρακτηριστικά για να ταρακουνήσει συθέμελα τους πάντες.

Δεν ήταν όμως το μόνο.

Τα στατιστικά στοιχεία είναι συντριπτικά και για τον αριθμό και για τον λόγο και για τον τρόπο που οι άνδρες σκοτώνουν τις γυναίκες τους.

Η εξουσιαστική σχέση κάθε μορφής, η ανάγκη για υποταγή και στο βάθος η άλλη θέση που της επιφυλάσσουν ως ανθρώπινο Ον είναι σαράκια που έχουν εμποτίσει το ανδρικό DNA πολλών γενεών παγκοσμίως.

Στη χώρα μας τον τελευταίο μόνο χρόνο είχαμε 5 περιστατικά δολοφονίας γυναικών, χωρίς βρασμό ψυχής, με το χέρι των δραστών να οπλίζεται από την αντίληψη πως η γυναίκα που νόμιζαν πως εξουσιάζουν επιθυμεί και διεκδικεί τον δικό της τρόπο ζωής…

Γυναικοκτονία όμως δεν είναι μόνο ο φόνος μιας γυναίκας, από το άλλο της μισό, εντός ή εκτός γάμου.

Η λέξη φεύγει από την κυριολεξία του όρου και διευρύνεται μεταφορικά.

Η αφαίρεση της ζωής μιας γυναίκας είναι η κορυφαία και τελική πράξη εναντίον της.

Στη «γυναικοκτονία» θα έλεγα πως περιλαμβάνονται όλες οι εχθρικές πράξεις και στάσεις ζωής απέναντι στη γυναίκα. Και είναι βεβαίως ο βιασμός, η παρενόχληση, η βία, σωματική και ψυχολογική, ακόμη και λεκτική, η υποτίμηση στον επαγγελματικό στίβο και η υποβάθμιση στις ευκαιρίες και στα ίδια δικαιώματα.

Γυναικοκτονία είναι κάθε πράξη και άποψη που υποδηλώνει και προσδιορίζει τη γυναίκα ως «άλλο» ανθρώπινο πλάσμα από τον άνδρα.

Δολοφονία γυναικείου χαρακτήρα είναι ακόμα και εκείνο το τηλεοπτικό σποτ που με αφορμή το πρόβλημα της υπογεννητικότητας έριχνε το βάρος στη γυναίκα και πουθενά αλλού, ούτε στον άνδρα, ούτε στις συνθήκες των κρατικών κοινωνικών υποδομών, ούτε στην οικονομική κρίση, την ανεργία, ούτε στους χαμηλούς μισθούς.

Στη γυναίκα βασικά… γιατί η αναπαραγωγική της ικανότητα μειώνεται μες στον χρόνο…

Πάνω σε τέτοιου είδους αντιλήψεις στηρίχτηκαν απολυταρχικές πολιτικές απόψεις, πάνω σ’ αυτές άνθησε ο φασισμός και ο ρατσισμός.

Η λέξη γυναικοκτονία πρέπει να αποκτήσει το δικό της θεσμικό βάρος. Πρέπει να αποτελέσει ποινικό αδίκημα με τις δικές του ιδιαιτερότητες και η χώρα μας πρέπει να ακολουθήσει εκείνες τις χώρες της Ευρώπης που προβλέπουν στους ποινικούς τους κώδικες ειδικά χαρακτηριστικά και ποινές.

Δεν είχα ποτέ άγονες φεμινιστικές απόψεις, αλλά φαίνεται πως το σύνθημα που κυριαρχούσε πριν από αρκετό καιρό στις φεμινιστικές διαδηλώσεις και στη χώρα μας, «Δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου, είμαι ο εαυτός μου», δεν έχει ακόμη βρει δικαίωση.

Στο συλλογικό κοινωνικό υποσυνείδητο, είμαστε ακόμα «άλλα Οντα».