Το λάθος ποντάρισμα

Το καταλαβαίνω ότι μεγάλο μέρος από τη δυναμική επιστροφή του ελληνικού τουρισμού το είχαμε βασίσει ως χώρα στη μαζική έλευση των βρετανών τουριστών. Μια σημαντική αγορά άνω των 3 εκατ. τουριστών σε κανονικές περιόδους, από την οποία εξαρτάται το εισόδημα συγκεκριμένων ελληνικών προορισμών, όπως τα Επτάνησα και νησιά της Δωδεκανήσου. Μια αγορά όμως χαμηλού εισοδηματικού επιπέδου, όχι ακριβώς η επιθυμητή από πλευράς μέσης ημερήσιας κατανάλωσης για να ενταχθεί σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική. Πόσω μάλλον πλήρους εξάρτησης.

Από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών είναι σαφές ότι δεν μπορείς ως χώρα να ποντάρεις σε αυτή την αγορά. Ειδικά όταν οι αποφάσεις καθορίζονται από τον απίστευτο Μπόρις Τζόνσον. Μιλάμε για έναν τύπο που δεν τηρεί τίποτα και λειτουργεί με χαρακτηριστικά ατίθασου παιδιού. Αρχικά φαινόνταν να μην πολυνοιαζόταν για τον ιό. Αργότερα και ο ίδιος ασθένησε και άλλαξε στάση. Φάνηκε να «τρέχει» το πιο γρήγορο πρόγραμμα εμβολιασμού, αλλά με τη δική του «πινελιά». Η συνταγή ήταν μια δόση Astra για όσους περισσότερους γίνεται. Αρχικά απέδωσε. Οταν ήρθαν οι μεταλλάξεις, η τακτική αποδείχθηκε αποτυχημένη. Τώρα ζητεί νέα παράταση 4 εβδομάδων για το πλήρες άνοιγμα που κανονικά ήταν προγραμματισμένο για τις 21 Ιουνίου. Προφανώς τινάζονται στον αέρα και όλες οι συμφωνίες που είχε συνάψει το ελληνικό υπουργείο Τουρισμού με βρετανικά ταξιδιωτικά γραφεία.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες έχουν σηκώσει προ πολλού τα χέρια ψηλά μαζί του. Κανείς δεν βρίσκει άκρη. Ο,τι συζητούν μαζί του καταλήγει σε φιάσκο. Είτε αφορά τη Βόρεια Ιρλανδία και τις σχέσεις με την ΕΕ είτε τους ψαράδες στο Καλέ. Η «Guardian» προχθές έκανε έναν έξυπνο παραλληλισμό ταυτίζοντας τον Μπόρις Τζόνσον με τον ιδιοκτήτη που το σπίτι του καίγεται, αλλά αυτός αρνείται να πληρώσει την ασφάλεια πυρός. Στην περίπτωσή μας, είναι ξεκάθαρο ότι δεν αναγνωρίζει καμία συμφωνία, Δεν νιώθει ότι δεσμεύεται από κανένα κείμενο. Είναι προφανές ότι κάπως έτσι την «πάτησε» και ο Χάρης Θεοχάρης. Εκ των υστέρων είναι ξεκάθαρο ότι ήταν λάθος να ποντάρουμε ως χώρα στην έλευση των βρετανών τουριστών. Τώρα τρέχουμε.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν κυνηγήσαμε με την ίδια θέρμη την ισοβαρή από πλευράς όγκου τουριστών, αλλά πολύ πιο προσοδοφόρα, γερμανική αγορά. Η αγορά αυτή δείχνει να ανοίγει αυτές τις ημέρες μαζί με την επίσης σημαντική ρωσική αγορά, που οι πτήσεις της ξεκινούν από τις 20 Ιουνίου. Θα κάνουμε λογαριασμό σε λίγες εβδομάδες. Η ευχάριστη έκπληξη είναι ωστόσο για την ώρα οι αφίξεις από την αμερικανική αγορά και σε αυτή την περίπτωση το μήνυμα Θεοχάρη ότι «ανοίγουμε στις 15 Μαΐου» φαίνεται ότι έπιασε, όταν Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία παρέμεναν κλειστές. Μάλιστα αυτές τις ημέρες η Αθήνα γνωρίζει μεγάλες πιένες. Οι πληρότητες στα πολυτελή ξενοδοχεία της ξεπερνούν το 70% κυρίως λόγω των αμερικανών τουριστών. Δεν μπορεί να πει το ίδιο η υπόλοιπη τουριστική Ελλάδα.

Η εικόνα των πρώτων τουριστικών εβδομάδων μετά την καραντίνα δείχνει ότι η τουριστική στρατηγική μας πρέπει να αλλάξει. Ο στόχος για φέτος ο τουρισμός να κινηθεί στο 50% της επίδοσης του 2019 δεν είναι ακόμα χαμένος. Απλά πρέπει να γίνουν πολλά και σε μικρό χρονικό διάστημα για να επιτευχθεί. Οπως για παράδειγμα να μεταθέσουμε τη σεζόν προς τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, αλλά κυρίως να προβλέψουμε πιθανούς νέους απρόβλεπτους κινδύνους τύπου «Μπόρις Τζόνσον»…