Υπόμνημα με ελλείψεις

Υπόμνημα με ελλείψεις

Εφαγα καμιά ώρα από τη ζωή μου χθες να διαβάσω όσο πιο προσεκτικά μπορούσα το υπόμνημα που κατέθεσε στην Προανακριτική Επιτροπή ο Νίκος ο Παππάς, ο και κοσμοναύτης αποκαλούμενος (μετά από εκείνο το… ιστορικό ταξίδι στη γαλλική Γουιάνα, όπου με το ζόρι τον κράτησε το παρεάκι που τον συνόδευε να μη σαλτάρει στον Hellas sat που εκτοξευόταν – αν θυμάστε…). Το διάβασα λοιπόν και κατέληξα ότι ήταν προσεκτικά διατυπωμένο, και μόνο επί των κατηγοριών που τον βαραίνουν. Αλλά είχε ελλείψεις. Σοβαρές ελλείψεις. Για παράδειγμα, δεν περιελάμβανε τίποτε από sms, από αυτά που αντάλλασσε με τόση επιμέλεια και με ύφος, με τον «καλό πατερούλη» Χρήστο Καλογρίτσα επί της πορείας του τελευταίου για τον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών.

Τέτοια ήταν δε η έλλειψη, τόσο ορατή δηλαδή, που αποκλείεται να του ξέφυγε, να τα παρέλειψε από λάθος. Επίτηδες το έκανε. Γιατί ασφαλώς στα sms και τα e-mails κρύβεται το ζουμί αυτής της υπόθεσης. Οπως φυσικά δεν υπάρχει στο υπόμνημα και τίποτε που να αφορά όλο αυτό το αλισβερίσι με την Κύπρο, τον δικηγόρο κ. Αρτέμη Αρτεμίου και το δικηγορικό γραφείο που διατηρεί στην Κύπρο με τον συνεταίρο του κ. Περρή. Εχω την αίσθηση ότι τα διάφορα μηνύματα που έστειλε με την κατάθεσή του ο Καλογρίτσας δεν έφτασαν μόνο στον προορισμό τους (σε αυτόν που έπρεπε να τα λάβει – και δεν εννοώ τον Παππά) ώστε είχαμε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα 47 σελίδες, λέξη και για τον Αρτεμίου και για την κυπριακή διάσταση της υπόθεσης. Ολα καλά κι όλα ωραία / χτες ήσουν μ’ άλλονε παρέα. Και πού σοκάκι να τραγουδήσεις / δεν επιτρέπονται οι αναμνήσεις, που λέει και μια παλιά τραγουδάρα του τεράστιου Γιώργου Νταλάρα…

«Μην τσιγκλάτε Καλογρίτσα»

Είναι όμως το «η σιωπή μου προς απάντησή σου» η ενδεδειγμένη μέθοδος να αποκρούσεις μερικές βαριές κατηγορίες, όπως αυτές που έχει διατυπώσει σε βάρος του Παππά ο Χρήστος Καλογρίτσας; Είναι, ας πούμε, η καλύτερη αμυντική στάση;

Προσωπικά πιστεύω πως όχι. Μπορεί ο Νίκος Παππάς να προχώρησε σε βερμπαλισμούς του είδους κατέρρευσε η σκευωρία, και τα συναφή, τόσο αναμενόμενα για κάποιον που μπορεί να βρεθεί σύντομα ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου, ωστόσο είναι προφανές πως το υπόμνημα που κατέθεσε έχει σοβαρότατα κενά. Μέχρι και ως ομολογία, ως παραδοχή μπορεί κανείς να το δεχθεί αυτό, αναφορικά με τα όσα του καταλογίζει ο Καλογρίτσας.

Υπάρχει λοιπόν μια ορατή σκοπιμότητα σε όλο αυτό, και η σκοπιμότητα έχει να κάνει με κάτι του τύπου «μην τον τσιγκλίζετε τον Καλογρίτσα, γιατί δεν ξέρεις πώς μπορεί να αντιδράσει, εφόσον προκαλείται…».

Θα πρόσθετα ότι είναι σοφή η στάση αυτή, διότι αν αρχίσει ο Καλογρίτσας και καταθέτει πραγματικά (διότι στις προηγούμενες καταθέσεις του στην Προανακριτική, τους «έπαιζε» κανονικά), και αρχίσει να εξηγεί στα μέλη της Επιτροπής τι εννοεί ο συντάκτης των επίμαχων e-mail με τα White House και τα White Porcha, άντε να βρεις άκρη, και δεν είμαστε για τέτοια τώρα.

Τούτων δοθέντων, μια χαρά είναι το υπόμνημα, και τώρα η μπάλα είναι στο γηπεδάκι της πλειοψηφίας, η οποία πρέπει να αποφασίσει αν έχει στοιχειοθετηθεί τουλάχιστον το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και το συν αυτώ αδίκημα της απιστίας…

Η απορία

Οσο για τον Νικόλα τον Παππά, που συμπεριφέρεται ωσάν να έχει τελειώσει το έργο, έχω μια ερώτηση μόνο:

– Εντάξει, δεν κατέθεσε με το υπόμνημά του τίποτα σχετικό που να αφορά στα sms και τα e-mails τα οποία αντάλλασσε με τον Καλογρίτσα και τους Χούρι, και ειδικότερα με τον Σάμερ Χούρι, αναφορικά με τα 3 εκατομμύρια και τον διαγωνισμό. Τον Καλογρίτσα δεν θα τον μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμηση;

Ο Καλογρίτσας στην Προανακριτική είπε τα μύρια όσα σε βάρος του. Ωραία; Μάλιστα και πάμε παρακάτω: αφού είπε όσα είπε εναντίον του, και αυτά δημοσιεύθηκαν παντού, και έγιναν φέιγ βολάν να τα διαβάσει και ο κάθε τελευταίος σε αυτή τη χώρα, γιατί δεν αισθάνθηκε την ανάγκη έως τώρα να ζητήσει την προστασία της Δικαιοσύνης; Γιατί δεν μήνυσε τον Χρήστο Καλογρίτσα, που επιεικώς τον ξεφτίλισε ενώπιον της Προανακριτικής;

Νομίζω ότι πρόκειται για σοβαρότατη παράλειψη, η οποία – και αυτή – κάτι δείχνει, κάτι λέει…

Μόνο ο φόβος μπορεί να δικαιολογήσει αυτή τη στάση.

Υποχρεωτικός εμβολιασμός

«Ψήνεται» κανονικά το θέμα της υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών για τους υπηρετούντες στο ΕΣΥ και τις δομές φιλοξενίας υπερηλίκων. Και όπου να ‘ναι – θυμηθείτε με – το πράγμα θα λήξει διά μιας. Απλώς τώρα ακόμη είμαστε στην τελευταία φάση μιας διαδικασίας επεξεργασίας διαφόρων σεναρίων.

Νομίζω ότι εκείνοι που διατείνονται διάφορα περί ατομικών δικαιωμάτων και αλλά παρόμοια ηχηρά θα πρέπει να δώσουν προσοχή στο τι ανέφερε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου κατά την προχθεσινή συνάντησή της με τον Πρωθυπουργό μπροστά στις κάμερες. Είπε συγκεκριμένα, μεταξύ πολλών άλλων:

«Το όριο της ελευθερίας των επιλογών μας είναι ο διπλανός μας. Είναι ο άλλος. Επομένως είναι πολύ εσφαλμένη αυτή η αντιμετώπιση (το δικαίωμα στην άρνηση του εμβολιασμού, δηλαδή) και δεν νομίζω ότι υποστηρίζεται σοβαρά από συνταγματολόγους. Ιδιαίτερα μάλιστα για ανθρώπους που λειτουργούν, δουλεύουν και επηρεάζουν πάρα πολύ πληθυσμό».

Υπενθυμίζω απλώς ότι η κυρία Σακελλαροπούλου είναι κορυφαία νομική επιστήμων, και αυτά που υποστηρίζει δεν είναι στον αέρα. Ας τα λάβουν σοβαρά υπόψη τους όσοι ακονίζουν μαχαίρια να στήσουν πόλεμο μόλις αποφασιστεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού.

Σε τοίχο με 200

Οπα. Βγήκε στις αγορές το Ελληνικό Δημόσιο για να αντλήσει 2 δισ. ευρώ και η ζήτηση μέσα σε μερικές ώρες ήταν σχεδόν 15 φορές πάνω, με αποτέλεσμα να κλείσει λίγο μετά το μεσημέρι χθες το βιβλίο των προσφορών. Οι δε προσφορές από διάφορους μεγάλους και μικρότερους επενδυτές να φτάνουν περίπου τα 29 δισ.!

Με επιτόκιο δε κάτω της μονάδας. Και όλα αυτά εν καιρώ πανδημίας, χωρίς να έχει ανοίξει ακόμη επί της ουσίας η τουριστική περίοδος και χωρίς να έχει εμφανιστεί ακόμη ουσιώδης πρόοδος στην ανάπτυξη.

Εντάξει, είναι φανερό ότι όπως διατείνεται σε κάθε ευκαιρία και ο «Λεγάμενος», ο οποίος είναι μέσα στα πράγματα συνεχώς (και έχει και τις σοβαρές γνώσεις περί μικροοικονομίας, όπως όλοι ξέρουμε), η ελληνική οικονομία είναι στο χείλος του γκρεμού και καταστρέφεται οσονούπω. Κάνει δηλαδή το βήμα μπροστά και πέφτει με το κεφάλι στα βράχια. Και επίσης είναι και «εγκληματικές» οι ευθύνες εκείνου του Μητσοτάκη – και αυτό ολοφάνερο. Ευθύνες για τις οποίες ασφαλώς θα… λογοδοτήσει!

(Να εκεί οδηγεί ο αποκλεισμός του Ευκλείδη Τσακαλώτου από το οικονομικό επιτελείο του «Λεγάμενου». Του φτιάχνουν με «παπάντζες» κλίμα και τον ρίχνουν από τον έναν τοίχο στον άλλον, με 200…)