Επιτελικό κράτος και ιδιωτικός τομέας

Η ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού στο κράτος, τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, είναι μία πάρα πολύ σοβαρή και κρίσιμη παράμετρος για να αξιοποιηθούν με επιτυχία τα 32 δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης και να προχωρήσει η Ελλάδα στον πολυπόθητο μετασχηματισμό του παραγωγικού της μοντέλου και να διασφαλίσει την οικονομική της ανάπτυξη. Τα λεφτά από την Ευρώπη υπάρχουν και είναι αναμφίβολα πολλά, διότι δεν είναι μόνο τα 32 δισεκατομμύρια του Ταμείου, αλλά και τα 40 επιπλέον δισεκατομμύρια τα οποία θα προσφερθούν από τον κοινοτικό προϋπολογισμό τα προσεχή χρόνια. Επίσης, με αυτά όλα ως έναυσμα, ήδη υπάρχει ένα σοβαρό σχέδιο επενδυτικών στόχων, το οποίο  εκπόνησε η ελληνική κυβέρνηση, συνδυάζοντας τις προτεραιότητες τις οποίες έθεσε η Ευρώπη, με τις κολοσσιαίες ανάγκες που παρουσιάζει η Ελλάδα για μεγάλες επενδύσεις, μετά από δέκα και πλέον χρόνια κρίσης.

Το ερώτημα όμως που απομένει να απαντηθεί, είναι εάν ο τόπος μας διαθέτει και το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό, από επίπεδο κατάρτισης, ικανότητας και δεξιοτήτων, για να ανταποκριθεί σε αυτή την εκπληκτική πρόκληση αλλαγής και αναβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Αυτό είναι το κρίσιμο θέμα. Τους διαθέτει αυτούς τους σπουδαίους επαγγελματίες, στο εύρος και τον αριθμό που χρειάζεται άμεσα η χώρα; Είναι αμφίβολο! Ακόμη και στο υπουργείο Οικονομικών, το οποίο θα αποτελέσει την καρδιά αυτού του ιστορικού project και διακρίνεται για τη δουλειά του Θ. Σκυλακάκη, ο αριθμός των ανθρώπων που απαρτίζουν τους μηχανισμούς προώθησης και διαμεσολάβησης είναι αρκετά μικρός. Θα χρειαστούν πάνω από δύο χιλιάδες συνολικά ικανοί τεχνοκράτες, για να σηκώσουν στις πλάτες τους αυτό τον εθνικό στόχο για λογαριασμό του ελληνικού Δημοσίου. Υπάρχουν άραγε διαθέσιμοι; Μάλλον όχι. Αυτή είναι η μία πλευρά του προβλήματος και είναι πολύ ουσιαστική. Αφορά τον ρόλο του επιτελικού κράτους, το οποίο εξέφρασαν ο Κυρ. Μητσοτάκης και ο υπουργός Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης, πολύ σωστά, όπως τώρα καταδεικνύει η επιπλέον χρησιμότητά του. Αλλά, το εγχείρημα αυτό, δεν θα είναι αρκετό με όρους μόνο πολιτικής διαχείρισης, εάν δεν ενισχυθεί σημαντικά πλέον και με όρους καθαρά δημόσιας διοίκησης. Για να συγκεντρωθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι. Ολοι όσοι χρειάζονται. Το είχε επιτύχει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τρέχοντας την εθνική στρατηγική της ένταξης στην ΕΟΚ, στο τέλος της δεκαετίας του 1970. Εξαιρετικά σπουδαία παράμετρος για το αποτέλεσμα.

Αλλά, ταυτόχρονα, εκτός από την πλευρά της δημόσιας μηχανής και τον επιτελικό της ρόλο, σε αυτό το τόσο κρίσιμο project υπάρχει και η άλλη πλευρά, ο ιδιωτικός τομέας. Το ανθρώπινο δυναμικό υψηλής ποιότητας το οποίο πρέπει να διαθέτουν οι τράπεζες, για να στεφθεί με επιτυχία το φιλόδοξο πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης. Οπως και τα αντίστοιχης κατάρτισης και ικανότητας στελέχη που πρέπει απαραιτήτως να έχουν οι επιχειρήσεις, οι οποίες στο τέλος αυτές είναι οι φορείς που θα υλοποιήσουν τις επενδύσεις, τις επιδοτούμενες από την Ευρώπη και τις χρηματοδοτούμενες από τις τράπεζες. Υπάρχουν λοιπόν αυτοί οι κατάλληλοι άνθρωποι; Το απαιτούμενο γερό ανθρώπινο δυναμικό; Αυτό είναι το πλέον κρίσιμο ερώτημα, ιδίως μετά από μία παρατεταμένη κρίση στην Ελλάδα, η οποία αποσυναρμολόγησε πλήρως τις τράπεζες και τσάκισε πάρα πολλές επιχειρήσεις.