Χαμένο DNA

Με το παιχνίδι στο 80ό λεπτό και με το αποτέλεσμα στο 0-0, ο Παναθηναϊκός είχε κερδίσει πλάγιο άουτ ψηλά στο γήπεδο από αριστερά. Ο Χουάνκαρ πήγαινε να το εκτελέσει με αργά βήματα, κάνοντας καθυστέρηση. Και έχοντας στο μυαλό του να ροκανίσει τον χρόνο ώστε να διατηρήσει ο Παναθηναϊκός το 0-0 και τον βαθμό της ισοπαλίας. Μπορεί να είχε στο μυαλό του πως η ομάδα του έπαιζε με παίκτη λιγότερο, λόγω της ανόητης αποβολής του Πούγγουρα, αλλά αυτό δεν δικαιολογείται για το μέγεθος του Παναθηναϊκού όταν αντιμετωπίζει τον Αρη.

Μοιάζει με χαμένο… DNA που έχει μπολιαστεί στον Παναθηναϊκό και πρέπει να αλλάξει το συντομότερο δυνατό. Να λειτουργούν μέσα στα αποδυτήρια και μέσα στο γήπεδο σαν μεγάλη ομάδα και όχι σαν φτωχός συγγενής ανάμεσα στους πέντε καλύτερους του πρωταθλήματος. Ο Αρης μπορεί να ήταν καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια του χθεσινού αγώνα, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως οι Πράσινοι δεν έπρεπε να διεκδικήσουν τη νίκη. Το να αρκείσαι στην ισοπαλία σε τέτοια παιχνίδια είναι παραδοχή ήττας.

Στον αγωνιστικό τομέα, ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να αλλάξει πολλά απ’ το πρόσωπο που έδειξε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Θαύματα δεν γίνονται με την αποχώρηση ενός προπονητή και με την αλλαγή ενός συστήματος. Ο Συλαϊδόπουλος δοκίμασε το 4-4-2 αλλά και πάλι οι Πράσινοι ήταν ακίνδυνοι, είχαν μόλις μία καλή στιγμή με τον Χατζηγιοβάνη στο πρώτο ημίχρονο και έδειξαν να χάνουν το μυαλό τους όταν το παιχνίδι γινόταν σκληρό. Ο βαθμός της ισοπαλίας δεν θεωρείται επιτυχία και το μόνο που ο Παναθηναϊκός πρέπει να κρατήσει από το χθεσινό παιχνίδι είναι η επιστροφή του Διούδη στις καλές εμφανίσεις. Και η επέμβασή του στο φάουλ του Γκάμα, που ήταν από τις καλύτερες στο πρωτάθλημα.