Υπονοούμενα

Η γενοκτονία των Αρμενίων αναγνωρίστηκε από τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν αλλά ούτε τα θύματα της θα αναστηθούν ούτε η ταπεινωτική ήττα της Αρμενίας από το Αζερμπαϊτζάν θα ανατραπεί, ούτε οι σφαγές θα σταματήσουν: η ίδια η Αρμενία πριν από 20 χρόνια πραγματοποίησε βιαιότατη εθνοκάθαρση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ κατά των Αζέρων – το Αζερμπαϊτζάν ανταπέδωσε πέρυσι.

Δεν είναι δυστυχώς τοπικό το φαινόμενο, ούτε μακρινό:  κατά τη δεκαετία του 1990 αντίστοιχα είχαμε στα Βαλκάνια, με τον Μιλόσεβιτς να πρωτοστατεί σε σφαγές και να χρειαστεί να ξεκινήσουν πόλεμο το ΝΑΤΟ και η Ένωση για να αποτραπεί η εθνοκάθαρση κατά των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου.

Η σφαγή των Αρμενίων έγινε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όχι από τουρκικό κράτος, όλο και περισσότερο όμως οι Τούρκοι πολιτικοί εκεί μοιάζουν με τους δικούς μας παλαιότερης εποχής, που  ήθελαν οι Κωνσταντίνοι να είναι ΙΒ’ και ΙΓ’ και όχι Α, Β. Ταυτίζονται με τους Οθωμανούς, νιώθουν συνεχιστές και άρα θα βάρυνε τους ίδιους η βαρβαρότητα του 1915, αν γινόταν δεκτή η εκδοχή της σφαγής/γενοκτονίας.

Και να που ο Τζο Μπάιντεν πετά κατάμουτρα στον Ταγίπ Ερντογάν την κατηγορία της βαρβαρότητας – κατηγορία μη αναιρέσιμη όπως αυτή του «δικτάτορα»: η γενοκτονία δεν ξεγίνεται, κάθισμα στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μπορείς σε πρώτη ευκαιρία να προσφέρεις. Παύεις να είσαι βάρβαρος σφαγέας μόνο αν αποδεχθείς τη γενοκτονία και την καταδικάσεις – τότε όμως παύεις να είσαι ένδοξος συνεχιστής. Ακόμη, είναι πολλαπλώς βαρύτερη από την κατηγορία «δολοφόνος» κατά του Βλαδίμηρου Πούτιν -δεν την εκστόμισε άλλωστε ο Τζο Μπάιντεν, απλώς δεν την απέρριψε όταν την πρότεινε δημοσιογράφος.

Περίεργη μεν εξωτερική πολιτική αυτή με τις κατηγορίες «δολοφόνος», «σφαγέας» (ο Σι Τζιπίνγκ, τι είναι;), οδηγεί όμως στο συμπέρασμα ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι «ξεγραμμένος» από τις ΗΠΑ – αλλά ίσως ο ίδιος αισθάνεται «ξεγραμμένος» από το 2016, όταν απέτυχε το εναντίον του πραξικόπημα, που οργανώθηκε στις ΗΠΑ, από τον Φετουλάχ Γκιουλέν, υποστηρίζει. Και υπονοεί: όχι εν αγνοία των αμερικανικών υπηρεσιών. Τότε άλλωστε άρχισε η απομάκρυνση από τη Δύση, η καλλιέργεια σχέσεων με τον Πούτιν.

Θα έλεγε κανείς ότι ο Ντόναλντ Τραμπ τον διαβεβαίωσε ότι δεν κινδυνεύει, ότι αυτή ήταν η βάση της σχέσης των δύο ανδρών.  Και τώρα ο Τζο Μπάιντεν -αντιπρόεδρος το 2016- εμμέσως τον απειλεί πάλι.

Συμπατριώτης του προχθές, στην  Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας,  απείλησε τον Ταγίπ Ερντογάν ότι μπορεί να καταλήξει στην κρεμάλα σαν τον Αντνάν Μεντερές και αυτός απάντησε πως κουβαλά σάβανο μαζί του. Βαριές κουβέντες, αιματηρά υπονοούμενα, ας ελπίσουμε πως δεν οδηγούν σε νέες σφαγές.