Το Κολωνάκι on fire!
Τρία σημεία στην πλατεία, στην Π. Ιωακείμ και στην Καρνεάδου με απίστευτο συνωστισμό
Ο Σαρλό και ο Αϊνστάιν με χρώματα και ένα αισιόδοξο μήνυμα στη νέα γκαλερί Kapopoulos στη Σκουφά
Αμέσως μόλις ανέβεις την Κανάρη και φτάσεις στην πλατεία Κολωνακίου, στρίβεις δεξιά. Εκεί σε οδηγούν οι χαρούμενες φωνές, ο κόσμος που σχηματίζει ουρές και η ευωδιά του καφέ. Δίπλα στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη, στο δημοφιλές Dry, δημιουργείται πραγματικός χαμός το Σαββατοκύριακο. Λίγο μετά τις βόλτες και αφού τα καταστήματα έχουν κλείσει (όσοι έχουν κάνει τις αγορές τους με click away κρατούν… υπερήφανα τις σακούλες ύστερα από τόσους μήνες αποχής από το shopping) κόσμος συγκεντρώνεται στο μικρό, σαν κουκκίδα, spot, που τις χρυσές εποχές έβγαζε τραπεζάκια έξω ακόμα και για φαγητό. Τώρα τα πλήθη συρρέουν έξω από το ανοιχτό μπαρ για να παραγγείλουν ευωδιαστό espresso, καπουτσίνο, καφέ φίλτρου, ακόμα και μερακλίδικο ελληνικό μέσα σε κομψά, ασπρόμαυρα χάρτινα κυπελάκια. Απέναντι ακριβώς, απόγευμα Κυριακής, η κλασική Βιβλιοθήκη, εκεί όπου όλοι έτρωγαν ωραίο μαγειρευτό φαγητό, είναι κλειστή, όπως και λίγα μέτρα πιο επάνω, στο spot που φιλοξενούσε παλιά το Central και το Rock ‘n’ Roll (πριν ξαναπάει στη Λουκιανού).
Το ξεχασμένο παρκάκι…
Εκεί όμως που γινόταν χαμός ήταν επάνω στην πλατεία, στο ξεχασμένο παρκάκι που μέχρι πριν από κάποιους μήνες στα παγκάκια του κάθονταν μόνο ηλικιωμένοι ή μαμάδες με καροτσάκια. Τώρα η πλατεία ήταν γεμάτη από νεαρούς και νεαρές που έπιναν καφέ και χυμούς, συζητούσαν, είχαν ανοίξει το iPad, άκουγαν μουσική. Δυστυχώς αρκετοί δεν φορούσαν καθόλου μάσκες ή τις είχαν κατεβάσει στον λαιμό. Ηταν τέτοια η… τρέλα να βγουν έξω τα παιδιά απόγευμα Κυριακής (παλιά το Κολωνάκι τέτοια ημέρα έδειχνε έρημο), που κάποιοι κάθονταν… πάνω από τις δημόσιες τουαλέτες της πλατείας (αυτές βρίσκονται σκαμένες στο έδαφος). Ποιος όμως ενδιαφέρεται για άσχημες οσμές όταν υπάρχει ηλιοφάνεια και καλή παρέα; Μάλλον κανείς!
Το παλιό, κλασικό spot, τα μακαρόνια, τα σκαλάκια…
Προχωράμε στην πιο πάνω πλευρά της πλατείας. Απέναντι από την πλήρως ανακαινισμένη Καλογήρου και έξω από τον κλασικό Πετρίδη και το κατάστημα του έλληνα σχεδιαστή Στέλιου Κουδουνάρη. Τα μαγαζιά κλειστά και η νεολαία να έχει δημιουργήσει χαμό. Ολοι είχαν πάρει καφέδες και άλλα ροφήματα από την ανακαινισμένη επίσης, μοντέρνα πλέον Λυκόβρυση. Ενα άλλο πολύβουο σημείο. Πάλι τα «άτακτα» παιδιά δεν φορούσαν μάσκες. Μέσα από τη μικροσκοπική Λεβέντη, κατηφόριζες την Ηροδότου και βρισκόσουν στην Πατριάρχου Ιωακείμ. Ουρές έξω από οικονομικό spot που φτιάχνει μακαρόνια σε πακέτο, στα σκαλάκια του Malconis, και σε ένα κομψό ζαχαροπλαστείο, στολισμένο με κόκκινα, γιορτινά χρώματα για γλυκά χωρίς ζάχαρη. Το Κολωνάκι… φλέγεται λοιπόν τα μελαγχολικά άδεια απογεύματα της Κυριακής. Οι ανοιξιάτικες βιτρίνες πάντως από τη Βουκουρεστίου, τις αρχές της Πανεπιστημίου μέχρι την ιστορική πλατεία κλέβουν τα βλέμματα…











